Δικαιούμαι, νομίζω, να υποθέσω - και να το θέσω στην, όποια, κρίση της Εκκλησίας - βασιζόμενος σε καινοδιαθηκικές περικοπές από τα κεφάλαια Ματθαίος 18, Πράξεις 15 και 19, Α' Κορ. 5 και 12-14, ότι ο Θεός, δια του Κυρίου Ιησού και των αποστόλων Του, ονόμασε την Εκκλησία Του (με τις κατά τόπους εκκλησίες) ...Εκκλησία - και όχι π.χ. "συναγωγή" ή "σύγκλητο" ή "βουλή" ή "one man show διάγγελμα" ή "θρησκευτικό θέατρο" κλπ - επειδή, εκείνη την εποχή τουλάχιστον, ο όρος αυτός διέθετε μια συγκεκριμένη σημασία, πολύ γνωστή και συγκεκριμένη, την οποία ο Θεός ήθελε να τονίσει.
Και μπορεί η ιστορική διαχρονία να έχει αλλοιώσει τρομακτικά αυτή τη σημασία, τόσο που τίποτα να μην είναι βαθύτερα ριζωμένο από την τρέχουσα "προκατάληψη επιβεβαίωσης" ("προκατάληψη επιβεβαίωσης" καλείται αυτό που χονδρικά μπορεί να οριστεί ως "ο μηχανισμός που δεν επιτρέπει στον εγκέφαλο να επεξεργαστεί όσες πληροφορίες είναι αντίθετες σε μια ριζωμένη πεποίθηση, και αντιστρόφως") περί του τι είναι, αλλά κυρίως περί του ποια είναι λειτουργική δομή της Εκκλησίας, όμως η ακριβής αποκατάσταση του νοήματος του όρου "Εκκλησία" αποτελεί ζωτική πνευματική ανάγκη.Στο τέλος του 14ου κεφ. της Α' Κορινθίους, ο απόστολος Παύλος, συνοψίζοντας την μακροσκελή και αναλυτική διδασκαλία του σχετικά με τον τρόπο "οικοδομής της εκκλησίας", άρα περί της λειτουργίας της, προβαίνει στην άκρως σημαίνουσα δήλωση ότι "αυτά που σας γράφω είναι εντολή (ή εντολές, σύμφωνα με άλλους κώδικες) Κυρίου" - και πραγματικά απορώ και εξίσταμαι με την ευκολία που οι πιστοί προσπερνούν το ζήτημα με αδιαφορία, όταν η τήρηση (που προϋποθέτει και τη γνώση) των εντολών του Κυρίου (που "βαριές δεν είναι"!) είναι η μοναδική πραγματική απόδειξη της αγάπης μας προς Αυτόν και προς τους αδελφούς μας...
Ε. Σταυρόπουλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια με προσβλητικό ή υβριστικό περιεχόμενο δεν θα δημοσιεύονται.