"Άπαξ αποθανείν..."

Ο χρόνος ήταν ένα ατέρμονο νήμα, και ο Νίκος το έπλαθε με τις παλάμες του χωρίς να γνωρίζει ότι δεν κρατούσε τίποτα άλλο παρά ένα κενό. Στα τριάντα του, με το μυαλό του βουτηγμένο στη σκέψη της αιωνιότητας και την πεποίθηση ότι η ψυχή του είχε ζήσει χιλιάδες ζωές πριν, καθόταν στο μικρό του διαμέρισμα στην Αθήνα τη νύχτα του Σαββάτου να περιμένει την αυγή.   

Οι φωνές ήταν πάντα εκεί, στο παρασκήνιο της συνείδησής του, σαν μια υπόκωφη βροντή που δεν σταματούσε ποτέ. Αλλά εκείνο το σαββατόβραδο, πριν την τακτική κυριακάτικη συνάντηση της "ομάδας διαλογισμού", κάτι άλλαξε.

"Σώσον Κύριε τον λαόν Σου... "

Το 1988, έκαναν το δισκογραφικό ντεμπούτο τους οι Milli Vanilli, δημιουργία του επιτυχημένου μουσικού παραγωγού Φρανκ Φάριαν (Boney M), ο οποίος προσέλαβε δυο χορευτές και μοντέλα ως τραγουδιστές του συγκροτήματος, ενώ άλλοι τραγουδιστές είχαν ηχογραφήσει τα τραγούδια. Το συγκρότημα γνώρισε τεράστια επιτυχία, κερδίζοντας ακόμη κι ένα βραβείο Grammy, με τα δύο μοντέλα να απολαμβάνουν παγκόσμια δημοσιότητα και αναγνώριση.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια μιας "ζωντανής" εμφάνισης, ένα τεχνικό πρόβλημα στο πλέι-μπακ αποκάλυψε ότι δεν τραγουδούσαν οι ίδιοι, οδηγώντας τον Φάριαν να παραδεχτεί την απάτη. Το βραβείο Grammy αφαιρέθηκε και η φήμη τους κατέρρευσε. Χαρακτηρίστηκε ως η μεγαλύτερη απάτη στην ιστορία της μουσικής βιομηχανίας, αφήνοντας το κοινό και τους κριτικούς απογοητευμένους από την αποκάλυψη της αλήθειας πίσω από την επιτυχία των Milli Vanilli.

O "μικρός Χριστούλης"

Παραμονή Χριστουγέννων, κάμποσα χρόνια πριν. Στη "λειτουργία" μιας τοπικής ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, μαζί μ' έναν φίλο του (υποψήφιοι ...μοναχοί τότε!). Ο χώρος γεμάτος κόσμο και θρησκευτική κατάνυξη που τονίζεται από τους επιβλητικούς ήχους του εκκλησιαστικού οργάνου και τις υπέροχες φωνές της χορωδίας. Καθώς πλησιάζουν μεσάνυχτα, η αναμονή μεγαλώνει. Όλοι περιμένουν τη γέννηση του "μικρού Χριστούλη"...