Έχει σχέση το σώμα με την αμαρτία;

Το εδάφιο του Παύλου «δαμάζω το σώμα μου και το δουλαγωγώ, μήπως, ενώ κήρυξα σε άλλους, εγώ γίνω αδόκιμος» (Α΄ Κορινθίους 9:27) συχνά χρησιμοποιείται για να υποστηριχθεί ότι το σώμα είναι από μόνο του κάτι κακό ή εγγενώς αμαρτωλό. Όμως, μέσα στο συνολικό πλαίσιο της Καινής Διαθήκης, ο Παύλος δεν διδάσκει κάτι τέτοιο.

Η Βίβλος ποτέ δεν παρουσιάζει το σώμα ως κακό από τη δημιουργία του. Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο σωματικό και χαρακτήρισε τη δημιουργία Του «πολύ καλή» (Γένεση 1:31). Επιπλέον:
* ο Χριστός προσέλαβε πραγματικό ανθρώπινο σώμα,
* έζησε χωρίς αμαρτία,
* αναστήθηκε σωματικά,
* και οι πιστοί αναμένουν ανάσταση σώματος.

Η σύγχρονη γλωσσολαλιά και το βιβλικό πρότυπο: Μια αναγκαία σύγκριση

Το ερώτημα δεν είναι αν ο Θεός μπορεί να ενεργήσει υπερφυσικά.
Το ερώτημα είναι: Ταυτίζεται η σύγχρονη εμπειρία με το βιβλικό φαινόμενο;

Για να απαντήσουμε, πρέπει να συγκρίνουμε χαρακτηριστικά.

1. Το βιβλικό πρότυπο
Α. Αναγνωρίσιμες γλώσσες
Στην Πεντηκοστή (Πράξεις 2):
* Οι γλώσσες ήταν κατανοητές από παρόντες ακροατές.
* Αναφέρονται συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές, εθνότητες και διάλεκτοι.
* Το θαύμα, ως εκπλήρωση της προφητείας του Ιωήλ, είχε πρακτικό επικοινωνιακό σκοπό.

Το χάρισμα των γλωσσών: ανθρώπινες ή “ουράνιες”;

Πολλοί αγαπητοί αδελφοί και αδελφές έχουν ζήσει έντονες πνευματικές εμπειρίες που συνδέονται με τη γλωσσολαλιά. Για κάποιους, υπήρξε στιγμή βαθιάς προσευχής, απελευθέρωσης ή ανανέωσης. Αυτές οι εμπειρίες δεν πρέπει να απορρίπτονται ελαφρά τη καρδία.

Ωστόσο, η Εκκλησία δεν θεμελιώνεται στην εμπειρία, αλλά στον αποστολικό λόγο. Γι’ αυτό και κάθε πνευματικό φαινόμενο — όσο ευλογημένο κι αν φαίνεται — χρειάζεται να εξετάζεται υπό το φως της Γραφής.

Η συζήτηση περιστρέφεται κυρίως γύρω από δύο βιβλικά σώματα κειμένων:

Το «βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος» και η γλωσσολαλιά

Το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος γίνεται κατά την αναγέννηση του ανθρώπου ή αποτελεί δεύτερη εμπειρία που συνοδεύεται με γλωσσολαλιά σε άγνωστες (μη ανθρώπινες) γλώσσες;

Το ερώτημα αυτό βρίσκεται στον πυρήνα της διαφοράς ανάμεσα στην κλασική Ευαγγελική θεολογία και στο Πεντηκοστιανό/Χαρισματικό ρεύμα.

Ας δούμε συνοπτικά τις δύο βασικές θέσεις και τα βιβλικά δεδομένα.

«Σάρκα»: Οι 3 διαφορετικές έννοιες στην Καινή Διαθήκη

Η λέξη «σάρκα» στην Καινή Διαθήκη είναι μία από τις πιο παρεξηγημένες έννοιες, καθώς η Γραφή χρησιμοποιεί τον όρο με διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με τα συμφραζόμενα.

Η λέξη «σάρκα» μπορεί να δηλώνει:
1. Τον άνθρωπο ως θνητό ον
2. Το φυσικό σώμα
3. Τον παλαιό, εγωκεντρικό άνθρωπο που ζει ανεξάρτητα από τον Θεό

Η σωστή διάκριση είναι σημαντική, γιατί διαφορετικά μπορεί να οδηγηθούμε είτε σε παρερμηνείες είτε σε ακραίες αντιλήψεις για το σώμα, την αμαρτία και την πνευματική ζωή.

Γιατί το Α΄ Κορινθίους 15:1–4 δεν είναι «φόρμουλα» σωτηρίας

«Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον ὃ εὐηγγελισάμην ὑμῖν, ὃ καὶ παρελάβετε, ἐν ᾧ καὶ ἑστήκατε, δι᾿ οὗ καὶ σῴζεσθε, τίνι λόγῳ εὐηγγελισάμην ὑμῖν εἰ κατέχετε, ἐκτὸς εἰ μὴ εἰκῆ ἐπιστεύσατε. Παρέδωκα γὰρ ὑμῖν ἐν πρώτοις ὃ καὶ παρέλαβον, ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατὰ τὰς γραφάς, καὶ ὅτι ἐτάφη, καὶ ὅτι ἐγήγερται τῇ τρίτη ἡμέρᾳ κατὰ τὰς γραφάς.» (Α' Κορινθίους 15:1-4)

Υπάρχουν σήμερα ομάδες και άτομα που τονίζουν το χωρίο αυτό ως τη μοναδική ή την απόλυτη διακήρυξη του ευαγγελίου, υποστηρίζοντας ότι είναι «το ευαγγέλιο με το οποίο σωζόμαστε» και, επομένως, το μόνο χωρίο που είναι απαραίτητο για την κατανόηση της σωτηρίας.

Η Επί του Όρους Ομιλία και ο σκοπός της

Πολλοί άνθρωποι προσεγγίζουν την Επί του Όρους Ομιλία με φόβο, σύγχυση και αγωνία, επειδή τη διαβάζουν σαν να έδινε ο Ιησούς στην ανθρωπότητα μια λίστα απαιτήσεων προκειμένου να κερδίσει την αποδοχή του Θεού. Όταν όμως κατανοηθεί σωστά, η Επί του Όρους Ομιλία γίνεται μία από τις πιο ξεκάθαρες αποκαλύψεις της  τελειότητας του Ιησού Χριστού και της ανάγκης του ανθρώπου για χάρη. Η ομιλία ποτέ δεν είχε σκοπό να παράγει εμπιστοσύνη στην ανθρώπινη προσπάθεια. Σκοπός της ήταν να φανερώσει το αδύνατο της αυτοδικαίωσης μακριά από τον Θεό.

Ποιο είναι το Ευαγγέλιο;

Το Α΄ Κορινθίους κεφ. 15 δεν περιέχει ολόκληρο το ευαγγέλιο. Ούτε αποτελεί μια πλήρη λίστα του τι πρέπει να πιστέψει κάποιος για να λάβει αιώνια ζωή. Αντιθέτως, το πώς λαμβάνει κανείς την αιώνια ζωή δεν είναι καν στο επίκεντρο. Η αιώνια ζωή θεωρείται δεδομένη, και ορισμένα στοιχεία του ευαγγελίου διακηρύσσονται για να βοηθήσουν εκείνους που ήδη έχουν αιώνια ζωή να ζουν υπό το φως αυτής.

Η εξήγηση του Παύλου για το ευαγγέλιο στην Α΄ Κορινθίους 15 είναι πιθανότατα πιο αμφιλεγόμενη από οποιοδήποτε άλλο σχετικό χωρίο στην Καινή Διαθήκη. Αυτό συμβαίνει επειδή φαίνεται να ορίζει ρητά «το ευαγγέλιο». Ο Παύλος γράφει: «Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον ὃ εὐηγγελισάμην ὑμῖν, ὃ καὶ παρελάβετε, ἐν ᾧ καὶ ἑστήκατε, δι᾿ οὗ καὶ σῴζεσθε, τίνι λόγῳ εὐηγγελισάμην ὑμῖν εἰ κατέχετε, ἐκτὸς εἰ μὴ εἰκῆ ἐπιστεύσατε.» (Α΄ Κορινθίους 15:1,2).

Σε ποιον μιλάει ο Θεός;

Όλη η Γραφή είναι ωφέλιμη για τη διδασκαλία μας,  αλλά δεν προορίζεται κάθε οδηγία για τη δική μας συμμετοχή. Είναι απαραίτητο να διακρίνουμε το ακροατήριο στο οποίο απευθύνονται οι αποκαλύψεις του Θεού. Σε ποιον μιλάει ο Θεός;

Ακόμη και στην Καινή Διαθήκη υπάρχουν πολλές οδηγίες και υποσχέσεις προς αγίους του παρελθόντος ή προς τον μελλοντικό Ισραήλ που δεν απευθύνονται σε κανέναν μέσα στην εκκλησία σήμερα.

Όταν η διδασκαλία και οι εντολές του Κυρίου Ιησού που αφορούν τόσο σαφώς στον λαό Ισραήλ, εφαρμόζονται στον επουράνιο λαό — όπως κάποιοι τα εφαρμόζουν — δημιουργούνται τεράστιες ερμηνευτικές αντιφάσεις, οι οποίες οδηγούν κάποιον σε αναπόφευκτα ερωτήματα (και εδώ θα περιοριστούμε ενδεικτικά στα προβλήματα που προκύπτουν από την εξέταση ενός μόνο βιβλίου της Καινής Διαθήκης):

Ζούμε στις έσχατες ημέρες; Τι λέει πραγματικά η Αγία Γραφή

Με όλα όσα συμβαίνουν στον κόσμο, είναι λογικό ερώτημα. Πόλεμοι, διχασμοί, καταστροφές, ηθική σύγχυση· μπορεί να νιώθει κανείς πως το τέλος πλησιάζει. Και αν έχεις περάσει χρόνο στο διαδίκτυο ή σε ορισμένους εκκλησιαστικούς κύκλους, πιθανότατα έχεις ακούσει κάποιον να λέει: «Σίγουρα ζούμε στις έσχατες ημέρες».

Αλλά ζούμε;

Είναι εύκολο να παρασυρθούμε από δραματικούς τίτλους ή θεωρίες που ακούγονται Βιβλικές, αλλά είναι περισσότερο γνώμες παρά Γραφή. Γι’ αυτό, αντί να ρωτάμε τι λένε οι άνθρωποι για τις έσχατες ημέρες, χρειάζεται να θέσουμε μια καλύτερη ερώτηση: Τι λέει η Βίβλος για τις έσχατες ημέρες;

Τι είναι το κίνημα «Η Βασιλεία τώρα»;

Η θεολογία «Βασιλεία τώρα», είναι η πίστη της Χαρισματικής Κίνησης της Προτεσταντικής χριστιανικής απόχρωσης, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι υπερασπιστές της Βασιλείας τώρα πιστεύουν ότι ο Θεός έχασε τον έλεγχο πάνω στον κόσμο όταν ο Διάβολος απέκτησε εξουσία πάνω στον Αδάμ και την Εύα που αμάρτησαν. Από τότε, λέει η θεολογία αυτή, ο Θεός έχει προσπαθήσει να επανακτήσει τον έλεγχο του κόσμου αναζητώντας μια ξεχωριστή ομάδα ανθρώπων – που χαρακτηρίζονται ως «λαός της διαθήκης», «νικητές» ή «ο στρατός του Ιωήλ» – και ότι μέσω αυτών και των κοινωνικών θεσμών (συμπεριλαμβανομένων των κυβερνήσεων και των νομοθεσιών) ο κόσμος θα τεθεί υπό την εξουσία του Θεού. Πιστεύουν ότι από τη στιγμή που οι πιστοί κατοικούνται από το ίδιο Άγιο Πνεύμα που κατοίκησε στον Ιησού Χριστό, όλοι έχουμε εξουσία στον Ουρανό και πάνω στη γη· έχουμε τη δύναμη να πιστεύουμε και να μιλάμε έτσι που να φέρνουμε στην ύπαρξη πράγματα που δεν υπάρχουν, κι έτσι να πραγματοποιήσουμε τον αιώνα της Βασιλείας.

Πώς να μελετάτε τη Βίβλο με τη σωστή μέθοδο

Ένα από τα πράγματα για τα οποία είμαι περισσότερο ευγνώμων στη Βιβλική μου εκπαίδευση είναι ότι διδάχθηκα τη σημασία της φυσιολογικής-κυριολεκτικής μεθόδου ερμηνείας. Θυμάμαι ακόμη με αγάπη πώς αυτό άνοιξε τις Γραφές μπροστά μου με έναν θαυμαστό τρόπο όταν ήμουν νέος Χριστιανός. Δεν το δέχθηκα άκριτα. Είχα γεμίσει το μυαλό και την καρδιά μου με την Αγία Γραφή πριν πάω στη Βιβλική Σχολή και είχα μάθει να δοκιμάζω τα πάντα με βάση αυτήν. Εμπιστευόμουν υποσχέσεις όπως τα Ιωάννης 7:17 και 8:31,32, και η φυσιολογική-κυριολεκτική μέθοδος ερμηνείας μού φάνηκε αληθινή μόλις την άκουσα. Ήξερα ότι ήταν η αλήθεια και αισθανόμουν ότι επρόκειτο για μια εξαιρετικά σημαντική αλήθεια.

Πιστεύω ότι η συνεπής εφαρμογή της κυριολεκτικής μεθόδου ερμηνείας οδηγεί σε μια θεολογία των οικονομιών (Dispensationalism). Συμφωνώ με την ακόλουθη δήλωση του Charles Ryrie: «Αν η απλή ή φυσιολογική ερμηνεία είναι η μόνη έγκυρη ερμηνευτική αρχή και αν εφαρμόζεται με συνέπεια, τότε θα οδηγήσει κάποιον στο να είναι "οικονομιαστής". Όσο βασική κι αν θεωρεί κανείς τη φυσιολογική ερμηνεία και όσο συνεπώς κι αν τη χρησιμοποιεί στην ερμηνεία της Γραφής, σε αυτόν ακριβώς τον βαθμό θα γίνει αναγκαστικά "οικονομιαστής".»

Ισραήλ και Εκκλησία: Οι διαφορές στη σωτηριολογία και εσχατολογία

Το παρόν δημοσίευμα αποτελεί συνέχεια των προηγουμένων:
Η Θεία Χάρη προς τον Ισραήλ και τους Χριστιανούς  — Οι διαφορές
Ισραήλ και Εκκλησία: Τρεις διαφορετικές θεϊκές οδηγίες ζωής

Συνεχίζοντας με τα υπόλοιπα από τα επτά διακριτά χαρακτηριστικά, τα οποία υπάρχουν τόσο στον Ιουδαϊσμό όσο και στον Χριστιανισμό:

Ισραήλ και Εκκλησία: Τρεις διαφορετικές θεϊκές οδηγίες ζωής

Πέρα και ανεξάρτητα από το αποκαλυμμένο θέλημα του Θεού, όπως αυτό καταγράφεται για παλαιότερες εποχές, η Αγία Γραφή εκθέτει εκτενώς τρεις διακριτές και πλήρεις θεϊκές οδηγίες που ρυθμίζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά. Καμία από αυτές τις οδηγίες δεν απευθύνεται στους αγγέλους ούτε στους Εθνικούς ως τέτοιους. Δύο απευθύνονται στον Ισραήλ — η μία στην παρελθούσα εποχή, γνωστή ως Μωσαϊκός Νόμος, και η άλλη στη διατύπωση των όρων εισόδου και της απαιτούμενης διαγωγής μέσα στη Μεσσιανική βασιλεία, όταν αυτή εγκαθιδρυθεί στη γη. Η τρίτη απευθύνεται στους Χριστιανούς και παρέχει θεϊκή καθοδήγηση στη σημερινή εποχή για τον επουράνιο λαό, ο οποίος ως προς τη θέση του έχει ήδη τελειοποιηθεί εν Χριστώ Ιησού.

Η Θεία Χάρη προς τον Ισραήλ και τους Χριστιανούς — Οι διαφορές

Μια αληθινή θρησκεία συνίσταται σε μια συγκεκριμένη σχέση, με τις αντίστοιχες ευθύνες της, που έχει θεσπιστεί θεϊκά μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Δεν υπάρχει αποκάλυψη κάποιας διακριτής σχέσης που να έχει θεσπιστεί είτε μεταξύ Θεού και αγγέλων είτε μεταξύ Θεού και Εθνικών, η οποία να φέρει τα χαρακτηριστικά μιας αληθινής θρησκείας· όμως ο Θεός έχει εισέλθει σε σχέση με τον Ιουδαίο, γεγονός που καταλήγει στον Ιουδαϊσμό — ή σε αυτό που ο απόστολος Παύλος προσδιορίζει ως «τη θρησκεία των Ιουδαίων» (Πράξ. 26:5· Γαλ. 1:13· πρβλ. Ιακ. 1:26,27) — και με τον Χριστιανό, γεγονός που καταλήγει στον Χριστιανισμό, ή σε αυτό που οι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης αποκαλούν «την πίστη» (Ιούδα 1:3) και «την οδό αυτή» (Πράξ. 9:2· 22:4· πρβλ. 18:26· Β΄ Πέτρ. 2:2).

Αφαιρώντας θρησκευτικές αλυσίδες (βίντεο)

Αν θέλεις αιώνια ζωή και ειρήνη, τότε χρειάζεται να ελευθερωθείς από τις θρησκευτικές αλυσίδες της αμαρτίας, του νόμου, της σάρκας και του κόσμου. Αυτό το μάθημα διδάσκει πώς η χάρη του Θεού σπάζει τις θρησκευτικές αλυσίδες μέσω της πίστης στο ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού.

Το Περίγραμμα με εδάφια και Διαφορές χάρης και θρησκείας

Η οικονομία της χάρης (βίντεο)

Ο Kevin Sadler εξηγεί το πώς αυτό που πιστεύουμε επηρεάζει τη συμπεριφορά μας, και πώς να ορθοτομούμε τον λόγο του Θεού ώστε να γνωρίζουμε τι έχει γραφτεί για εμάς σήμερα και πώς να το εφαρμόζουμε στη ζωή μας.

Πώς να διαβάζετε την Αγία Γραφή με διάκριση (βίντεο)

Υπάρχουν διαφορές στη Βίβλο. Πώς θα τις ερμηνεύσετε; Μάθετε περισσότερα σε αυτό το μάθημα του Justin Johnson.


Πώς μπορείτε να βάλετε ελληνικούς υποτίτλους στο βίντεο: Κάτω δεξιά, πατάτε το ορθογώνιο (Υπότιτλοι). Μετά, πατάτε το σήμα με τον τροχό (Ρυθμίσεις) > Υπότιτλοι > Αυτόματη Μετάφραση και επιλέγετε Ελληνικά. Η μετάφραση έχει αρκετά προβλήματα, αλλά νόημα ...βγαίνει.

Το Περίγραμμα της διδασκαλίας:

5 πράγματα που πέτυχε η Ανάσταση του Χριστού

Η σωματική ανάσταση του Χριστού αποτελεί θεμελιώδη λίθο του Χριστιανισμού. Με άλλα λόγια, καθορίζει την ίδια τη χριστιανική πίστη. Χωρίς αυτήν, δεν μπορεί κανείς να θεωρηθεί Χριστιανός (Α΄ Κορ. 15:14).

Ίσως αυτό να ακούγεται κατηγορηματικό, αλλά το να πούμε κάτι λιγότερο θα υποτιμούσε τα επιτεύγματα της ανάστασης του Χριστού. Γιατί, όμως, ο Χριστιανισμός εξαρτάται τόσο πολύ από την ανάσταση του Χριστού; Τι σημαίνει αυτό για εμάς;

Ας δούμε πέντε από τα σημαντικότερα επιτεύγματά της:

Ποιο είναι και τι επιτελεί το ευαγγέλιο στη ζωή μας

Σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά αποσπάσματα ολόκληρης της Αγίας Γραφής, ο Απόστολος Παύλος έρχεται αντιμέτωπος με τον θάνατο, αυτόν τον υπέρτατο εχθρό της ανθρωπότητας, διακηρύσσοντας με σθένος τα χαρμόσυνα νέα: ο Ιησούς θριαμβεύει και σε αυτόν τον τομέα, όπως και σε όλους τους άλλους. Στα εναρκτήρια εδάφια του 15ου κεφαλαίου της Α' Προς Κορινθίους Επιστολής, ο Παύλος μάς δείχνει πώς η ανάσταση του σώματος αποτελεί θεμελιώδη λίθο της χριστιανικής πίστης· είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ευαγγελίου. Ιδού τα λόγια του: 

«Αδελφοί, σας θυμίζω το χαρμόσυνο μήνυμα που σας έφερα με το κήρυγμά μου. Αυτό το μήνυμα το δεχτήκατε, σ’ αυτό παραμείνατε σταθεροί, μ’ αυτό και σώζεστε, αν βέβαια μένετε προσκολλημένοι σ’ αυτό, με το νόημα που σας το κήρυξα· εκτός εάν μάταια πιστέψατε. Σας παρέδωσα τη διδασκαλία που είχα κι εγώ παραλάβει και που έχει πρωταρχική σημασία: ότι δηλαδή ο Χριστός πέθανε, σύμφωνα με τις Γραφές, για τις αμαρτίες μας· ότι τάφηκε και ότι, σύμφωνα με τις Γραφές αναστήθηκε την τρίτη ημέρα.» (Α' Κορινθίους 15:1-4)