Το κάλεσμα του αποστόλου Παύλου σε μετάνοια

Στην ανάγνωση των Επιστολών του μεγάλου Αποστόλου των Εθνών δύσκολα μπορεί κανείς να μη παρατηρήσει την ιδιότυπη χρήση των όρων «το ευαγγέλιό μου» και «το ευαγγέλιο το οποίο κήρυξα». Καθιστά σαφές ότι δεν το έλαβε από ανθρώπους, ούτε διδάχθηκε από εκείνους που ήταν εν Χριστώ πριν από αυτόν. Ήρθε ως ιδιαίτερη αποκάλυψη από τον ουρανό, όταν έλαβε τη θεόσταλτη αποστολή του στο αποστολικό έργο. Ωστόσο, όταν ανέβηκε στα Ιεροσόλυμα για να συναντήσει τον Πέτρο και, σε αδελφική συζήτηση, έθεσε ενώπιόν του και ενώπιον άλλων από τους Δώδεκα το Ευαγγέλιο που κήρυττε μεταξύ των εθνών, μας λέγεται ότι το αναγνώρισαν ως προερχόμενο από τον Θεό και δεν προσέθεσαν τίποτε σε αυτό, αλλά έδωσαν σε αυτόν και στον Βαρνάβα το δεξί χέρι της κοινωνίας, παραδίδοντάς τους στη χάρη του Θεού καθώς συνέχιζαν να ευαγγελίζουν τα έθνη. Στην πραγματικότητα, έγινε μια αρκετά σαφής συμφωνία: ότι ο Πέτρος θα πήγαινε στην περιτομή και ο Παύλος στην ακροβυστία.

Το κάλεσμα του αποστόλου Πέτρου σε μετάνοια

Όταν ο Κύριος Ιησούς, στις ημέρες της επίγειας διακονίας Του, έστειλε τους Δώδεκα Αποστόλους να διατρέξουν τη γη του Ισραήλ κηρύττοντας τον λόγο Του, προφανώς τους πρόσταξε να τονίσουν το ίδιο μήνυμα που κήρυττε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής και που ο Ίδιος διακήρυττε· διότι διαβάζουμε στο Μάρκος 6:12 ότι «Kαι καθώς βγήκαν έξω, κήρυτταν στους ανθρώπους να μετανοήσουν».

Μετά τον εξιλαστήριο θάνατό Του και την ένδοξη ανάστασή Του, όταν ανέθεσε στους ένδεκα να εξέλθουν σε όλο τον κόσμο και να γνωστοποιήσουν το Ευαγγέλιό Του σε όλα τα έθνη, Τον βρίσκουμε και πάλι να τονίζει την ίδια σοβαρή αλήθεια. Διαβάζουμε στο Λουκάς 24:46 ότι «τους είπε: Έτσι είναι γραμμένο, και έτσι έπρεπε να πάθει ο Xριστός, και να αναστηθεί από τους νεκρούς την τρίτη ημέρα, και να κηρυχθεί στο όνομά του μετάνοια και άφεση αμαρτιών σε όλα τα έθνη, ξεκινώντας από την Iερουσαλήμ.»

Το κάλεσμα του Χριστού σε μετάνοια

«Ο νόμος δόθηκε μέσω του Μωυσή, αλλά η χάρη και η αλήθεια ήρθαν μέσω του Ιησού Χριστού». Προσέξτε αυτόν τον συνδυασμό — χάρη και αλήθεια. Οι άνθρωποι πρέπει να αντιμετωπίσουν τα γεγονότα αν θέλουν να απολαύσουν τη χάρη. Ασφαλώς ποτέ δεν υπήρξε πιο επίμονο κάλεσμα σε μετάνοια από εκείνο που διατύπωσε Εκείνος για τον οποίο μπορούσε να ειπωθεί: «Χάρη έχει διαχυθεί στα χείλη σου».

Από τη στιγμή που άρχισε να κηρύττει, το μήνυμά Του, όπως και του προδρόμου Του Ιωάννη, ήταν: «Μετανοείτε· διότι η βασιλεία των ουρανών πλησίασε». Υπάρχει κάτι βαθιά κατανυκτικό σε αυτό. Ο Θεός είχε κατέβει στη γη και μιλούσε μέσω του Υιού Του.

Τι είναι και τι δεν είναι η μετάνοια

Όλο και περισσότερο γίνεται φανερό ότι ζούμε, όπως κάποτε ειπώθηκε, σε μια «εποχή προσποίησης». Η μη αυθεντικότητα και η απατηλή επίφαση αφθονούν σε όλους τους τομείς της ζωής. Στους οικογενειακούς, εμπορικούς, κοινωνικούς και εκκλησιαστικούς χώρους, η υποκρισία όχι μόνο γίνεται ανοιχτά ανεκτή, αλλά θεωρείται σχεδόν αναγκαία για πρόοδο και επιτυχία στην απόκτηση αναγνώρισης μεταξύ των ανθρώπων.

Και αυτό δεν ισχύει μόνο όπου επικρατούν ετερόδοξες θρησκευτικές απόψεις. Και η προτεσταντική ορθοδοξία έχει τους επιφανειακούς δογματιστές της, που είναι έτοιμοι να πολεμήσουν άγρια για την ορθή διδασκαλία, αλλά καταφέρνουν να αγνοούν την ορθή ζωή με ελάχιστες ή και καθόλου τύψεις συνείδησης.