Το «ξεκίνημα μιας Εκκλησίας»

Χωρίς καμία αμφιβολία, το πιο αμφιλεγόμενο θέμα στην Αγία Γραφή είναι «η εκκλησία». Γύρω από αυτό γίνεται η περισσότερη διαμάχη, τόσο ανάμεσα στους «ομολογιακούς» και τους «άλλους», όσο και ανάμεσα σε εμάς τους ίδιους. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, όλοι διαφωνούν για την Εκκλησία· όχι για τον Χριστό, αλλά για την Εκκλησία. Όμως όσο περισσότερο παραμένω μέσα στον χώρο της λεγόμενης «εκκλησιαστικότητας» ή «εκκλησιανισμού», τόσο περισσότερο συνειδητοποιώ ότι μεγάλο μέρος αυτής της διαμάχης βασίζεται σε λανθασμένες ή ασαφείς αντιλήψεις.

Όπως αντιλαμβάνομαι την κατάσταση, υπάρχουν δύο βασικές έννοιες της «Εκκλησίας» που κυκλοφορούν στον κόσμο. Η πρώτη είναι η δημοφιλής αντίληψη, αυτή που παραδοσιακά αποδέχεται η πλειονότητα των ανθρώπων. Είναι η ιδέα ότι «η Εκκλησία» της Βίβλου είναι ένας θρησκευτικός θεσμός, έστω και θεϊκός. Είτε μιλήσετε με Ρωμαιοκαθολικούς, Ορθοδόξους, Μεθοδιστές, Πεντηκοστιανούς, Βαπτιστές ή με «μόνο Χριστιανούς», αυτή είναι η νοητική τους εικόνα για την «Εκκλησία». Όταν χρησιμοποιούν τη λέξη «Εκκλησία», αναφέρονται στον θρησκευτικό οργανισμό με τον οποίο είναι συνδεδεμένοι. Φυσικά πιστεύουν ότι η δική τους Εκκλησία είναι αγία, ένας θεϊκός θεσμός που ιδρύθηκε ή καθιερώθηκε από τον ίδιο τον Παντοδύναμο Θεό, και επομένως ένας θεσμός στον οποίο θα έπρεπε να ανήκουν όλοι οι Χριστιανοί.

Η Παραβολή του Εκσκαφέα

Η διδασκαλία μέσω παραβολών μπορεί να είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος παρουσίασης της αλήθειας στο μάτι του νου. Ο Ιησούς προφανώς το γνώριζε αυτό, γι’ αυτό και «ελάλησεν εις αυτούς πολλά εν παραβολαίς». Αν και δεν ισχυρίζομαι ότι ανήκω στο ίδιο επίπεδο με τον Κύριο, θέλω ωστόσο να «παίξουμε σαν να» για λίγο, με την ελπίδα να εξηγήσω καλύτερα τι έχει συμβεί στην έννοια της «εκκλησίας» του Χριστού από τους καιρούς της Καινής Διαθήκης μέχρι σήμερα. Όπως ίσως γνωρίζετε, η λέξη «εκκλησία» είναι η πιο κρίσιμη λέξη στο σύγχρονο θρησκευτικό λεξικό. Είναι επίσης και η πιο ευαίσθητη. Καμία άλλη λέξη δεν προκαλεί τόσο γρήγορα και τόσο έντονα περισσότερες αντιδράσεις. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι το αρχικό νόημα του όρου έχει αλλοιωθεί θεμελιωδώς λόγω της συνεχούς κακής χρήσης. Ίσως μια απλή, λαϊκή αναλογία βοηθήσει να φανεί τι έχει συμβεί.