Ο Θεός, με την πρόνοιά Του, μας έδειξε ορισμένους τομείς της εκκλησιαστικής πρακτικής που πιστεύουμε ότι έχουν παραμεληθεί από την εκκλησία γενικότερα. Είμαστε πεπεισμένοι ότι μια επιστροφή στους τρόπους με τους οποίους ενεργούσαν οι αρχικοί απόστολοι θα μπορούσε να φέρει μεγάλη ευλογία στη Νύμφη του Χριστού. Όσοι από εμάς απολαμβάνουμε αυτές τις ευλογίες εδώ και χρόνια, επιθυμούμε θερμά να δούμε όλους όσοι ανήκουν στον Ιησού, να συμμετέχουν μαζί μας στο ίδιο πνευματικό συμπόσιο.
Υποστηρίζουμε την ορθόδοξη, ιστορική και κλασική χριστιανική πίστη, «χυμένη» μέσα στο ασκί της εκκλησιαστικής πρακτικής της Καινής Διαθήκης, όπως αυτή θεσπίστηκε από τους Αποστόλους και αποκαλύπτεται στις σελίδες της Αγίας Γραφής. Έτσι, όσα υποστηρίζουμε εδώ αφορούν κυρίως στην «ορθοπραξία» (τη σωστή πράξη και συμπεριφορά) και όχι στην «ορθοδοξία» (τη σωστή θεολογία). Στόχος μας είναι να τιμάται ο Χριστός και να είμαστε απολύτως Βιβλικοί σε κάθε πτυχή της εκκλησιαστικής μας ζωής. Γι’ αυτό, υποστηρίζουμε έντονα, μέσα από τη Γραφή, πρακτικές όπως: εκκλησίες μικρές στο μέγεθος, τον Δείπνο του Κυρίου ως πλήρες γεύμα, ηγέτες της εκκλησίας ως υπηρέτες (και όχι ως κυρίαρχοι), διακυβέρνηση μέσω συναίνεσης, το δικαίωμα και την ευθύνη των αδελφών να λαμβάνουν αποφάσεις συλλογικά, την απουσία διάκρισης Κλήρου-λαού και τις διαδραστικές (συμμετοχικές) συναθροίσεις της εκκλησίας. Όπως είναι φανερό από τα παραπάνω, το γεγονός ότι υποστηρίζουμε μια εκκλησία βασισμένη στις σχέσεις και στο οικογενειακό πνεύμα, δεν σημαίνει ότι θεωρούμε ασήμαντη την προσεκτική φροντίδα για τάξη και οργάνωση.
Μερικοί πιστοί ίσως αντιτείνουν: «Δεν είναι το μόνο που πραγματικά έχει σημασία, το να αγαπάμε τον Ιησού;» Το να αγαπάμε τον Ιησού είναι πράγματι το κεντρικό ζήτημα. Ωστόσο, ο ίδιος ο Ιησούς επέμεινε ότι εκείνοι που Τον αγαπούν θα υπακούουν σε όσα Εκείνος διέταξε: «Aν με αγαπάτε, φυλάξτε τις εντολές μου... Eκείνος που έχει τις εντολές μου και τις τηρεί, εκείνος είναι που με αγαπάει» (Ιω. 14:15,21). Το να ακούμε τη φωνή του Χριστού, ως Κεφαλής της εκκλησίας Του και Επισκόπου των ψυχών μας, είναι υψίστης σημασίας. Και ο Ιησούς έδωσε ορισμένες συγκεκριμένες εντολές σχετικά με την εκκλησία Του. Έτσι βλέπουμε ότι χρειάζονται και το κρασί και το ασκί, και η εντολή και το πρότυπο. Χωρίς αμφιβολία, το ασκί υπάρχει για χάρη του κρασιού· αλλά χωρίς το ασκί, το κρασί χύνεται στο έδαφος και χάνεται. Είναι ψευδής διχοτόμηση να κρατά κανείς το ένα χωρίς το άλλο. Χρειάζεται προσοχή και στα δύο.
Μια εκκλησία σύμφωνη με τη Γραφή μπορεί να συναθροίζεται σε σπίτι, σε αχυρώνα, σε κατάστημα, σε σπηλιά, σε δάσος ή σε δικό της κτίριο. Το πού συναθροίζεται μια εκκλησία είναι αδιάφορο. Το σημαντικό ζήτημα είναι αν η εκκλησία είναι θεμελιωμένη σύμφωνα με τις αρχές της Γραφής.
Παρόλο που είμαστε βαθιά πεπεισμένοι ότι το καλύτερο του Θεού είναι όλες οι εκκλησίες να οργανώνονται σύμφωνα με τα πρότυπα της Καινής Διαθήκης, δεν είμαστε «εναντίον όλων των άλλων». Ένα πράγμα στο οποίο είμαστε αντίθετοι, είναι η διχόνοια ή η γενική καταδίκη των αδελφών μας που βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά από εμάς. Η επιθυμία μας δεν είναι να φαινόμαστε επικριτικοί ή υπερβολικά αυστηροί. Ζητήματα εκκλησιαστικής πρακτικής μοιάζουν πολύ με τις διαφορές απόψεων σχετικά με τον σωστό τρόπο του βαπτίσματος (κατάδυση, έκχυση ή ραντισμός). Πιστοί άνθρωποι βρίσκονται σε κάθε «στρατόπεδο». Αν υποθέσουμε ότι ο Κύριος προτιμά έναν τρόπο από τους άλλους, τότε οι υπόλοιποι τρόποι είναι «λανθασμένοι». Σημαίνει αυτό ότι οι άλλες ομάδες βρίσκονται σε αμαρτία; Ότι δεν είναι αληθινές εκκλησίες; Ότι ο Θεός αρνείται να εργαστεί μέσα από αυτές; Μη γένοιτο! Ακόμη κι αν παραβαίνουν το καλύτερο σχέδιο του Θεού, ίσως πρόκειται για ένα ειλικρινές και καλοπροαίρετο λάθος, εντελώς διαφορετικής κατηγορίας από ηθικές αποτυχίες όπως το ψέμα, η κλοπή, ο φόνος, η ανταρσία κ.λπ. Κατανοούμε ότι πιστοί και ευσεβείς άγιοι μερικές φορές βλέπουν τα ίδια χωρία της Γραφής με διαφορετικό τρόπο. Όπως ρωτά ο Παύλος: «Eσύ ποιος είσαι που κρίνεις έναν ξένο δούλο; Στον δικό του Kύριο στέκεται ή πέφτει· εντούτοις, θα σταθεί όρθιος· επειδή, ο Θεός είναι δυνατός να τον στήσει όρθιο» (Ρωμ. 14:4).
Απλώς ζητούμε να ερευνήσετε τις Γραφές, όπως έκαναν οι Βεροιείς, για να δείτε αν αυτά τα πράγματα είναι έτσι. Όλη αυτή η μελέτη για την εκκλησία είναι απλώς ένα βήμα που μας βοηθά να βρεθούμε σε καλύτερη θέση, ώστε να γίνουμε ό,τι ο Χριστός θέλει να είμαστε ως σώμα Του. Είθε ο Κύριος να ευαρεστηθεί να χαρίσει σε όλο τον λαό Του μια ολοένα βαθύτερη γνώση του εαυτού Του και της Νύμφης Του.
► Διαβάστε σχετικά (σε pdf):
ΔΕΚΑ ΛΟΓΟΙ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ
► Δείτε και τις σχετικές συνοπτικές μελέτες (pdf):
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΚΑΙ Η ΘΕΣΜΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΜΙΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια με προσβλητικό ή υβριστικό περιεχόμενο δεν θα δημοσιεύονται.