Κάποιος ρώτησε κάποτε τον Μαρτίνο Λούθηρο: "Πώς μπορείς να υποθέτεις ότι είσαι ο μόνος που καταλαβαίνει το νόημα της Γραφής; Θα έβαζες την κρίση σου πάνω από αυτή τόσων πολλών διασήμων ανδρών και θα ισχυριζόσουν ότι ξέρεις περισσότερα από όλους;"
Αν τότε είχε διατηρηθεί η «θέση της πλειοψηφίας», θα εξακολουθούσαμε να είμαστε όλοι μέρος της Ρωμαιοκαθολικής ή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, και πολλές από τις μετέπειτα μεταρρυθμίσεις, ακόμη και εντός της Εκκλησίας, δεν θα είχαν πραγματοποιηθεί. Οι περισσότεροι στη χριστιανική κοινότητα σήμερα θα συμφωνούσαν ότι ο Λούθηρος ήταν σωστός στη στάση του απέναντι στις διδασκαλίες και τις πρακτικές της Εκκλησίας της εποχής του. Αλλά ο Λούθηρος ήταν μέρος της μειοψηφίας εκείνη την εποχή! Πώς θα μπορούσε να έχει δίκιο, και όλοι οι άλλοι λάθος;
Γνωρίζω ότι όσοι αποκαλύπτουν τη διαφθορά και τις ψευδείς διδασκαλίες μέσα στη σημερινή συστημική εκκλησία φαίνεται να είναι μειοψηφία. Ωστόσο, το κάνουμε για να προειδοποιήσουμε τους ανθρώπους και να συμβάλουμε στην αποκατάσταση μιας Εκκλησίας που εξακολουθεί να προσκολλάται στις παραδόσεις και τις διδασκαλίες των ανθρώπων, όπως έκανε η Εκκλησία στην εποχή του Λούθηρου. Κάθε φορά που ειλικρινείς άνθρωποι διερευνούν τις πιθανότητες ότι αυτά που διδάσκονται από τους ηγέτες της εκκλησίας τους μπορεί να περιέχουν αναλήθειες, διατρέχουν τον κίνδυνο να προκαλέσουν την οργή τους. Πολλοί ποιμένες και διδάσκαλοι στην εκκλησία φοβούνται ότι μπορεί να χάσουν τον έλεγχο των ανθρώπων, τα μέσα διαβίωσής τους ή και τη φήμη τους. Οι πιο μισητοί άνθρωποι είναι αυτοί που αμφισβητούν το θρησκευτικό σύστημα και τις διδασκαλίες του.
Ποιος μπορεί να διαφωνήσει με την άποψη του Λούθηρου, όταν απάντησε:
«Εκτός και αν καταδικάζομαι από τη Γραφή και την απλή λογική, δεν αποδέχομαι την εξουσία των παπών και των συμβουλίων, γιατί αντικρούουν το ένα το άλλο· η συνείδησή μου είναι δέσμια του Λόγου του Θεού».
Αλλά ακριβώς όπως η Εκκλησία της εποχής του Λούθηρου, η πλειονότητα των μελών της εκκλησίας σήμερα συνεχίζει να αποδέχεται τυφλά την εξουσία των συμβουλίων, των δογμάτων, των θρησκευτικών καταστατικών και των λόγων των ποιμένων και των διδασκάλων τους.
Σκεφτείτε αυτό... Πότε στη Γραφή ήταν σωστή η γνώμη της πλειοψηφίας; Είχαν δίκιο οι Εβραίοι ηγέτες (η πλειοψηφία), όταν οι προφήτες του Θεού (η μειοψηφία, όπως ο Ιερεμίας) διακήρυτταν πράγματα που ήταν «ανορθόδοξα» στην εποχή τους;
Είχαν δίκιο οι Φαρισαίοι (η πλειοψηφία), όταν ο Ιησούς και αργότερα οι απόστολοί Του διακήρυτταν πράγματα που ήταν «ανορθόδοξα» στην εποχή τους;
Ήταν η πλειονότητα των πιστών σωστοί, καθώς ήταν προσκολλημένοι στον νομικισμό, όταν ο Παύλος μιλούσε για πράγματα που ήταν «ανορθόδοξα;» (Πράξεις 21:20,21).
Στην εποχή του Ιησού, οι πρεσβύτεροι και οι θρησκευτικοί ηγέτες δεν αναγνώριζαν καν τον ίδιο τον Μεσσία για τον οποίο έγραψαν οι προφήτες. Οι διάφοροι αρχηγοί και αρχιερείς του Ιουδαϊσμού δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν τον δικό τους Μεσσία. Και αυτοί που Τον αναγνώρισαν, ήθελαν να Τον σκοτώσουν! Έχει περάσει ποτέ από το μυαλό σας ότι το ίδιο ακριβώς συμβαίνει αυτή τη στιγμή με όλες τις διάφορες ομολογίες του Χριστιανισμού και τους ηγέτες τους; Ο αληθινός Ιησούς είναι τόσο διαφορετικός από αυτό που διδάσκουν οι άνθρωποι για Εκείνον σήμερα, που δεν θα Τον αναγνώριζαν ακόμη κι αν επισκεπτόταν την εκκλησία τους με σωματική μορφή. Δεν θα έμοιαζε σε τίποτα με τον «ποιμένα» τους. Δεν θα συμπεριφερόταν σαν τον «ποιμένα τους». Δεν θα ντυνόταν σαν τον «ποιμένα» τους. Δεν θα δίδασκε όπως ο «ποιμένας» τους. Δεν θα προσευχόταν όπως ο «ποιμένας» τους. Αυτό σας λέει κάτι; Θα έπρεπε. Αν όχι, τότε δεν έχετε ιδέα για το τι πραγματικά κάνετε εκεί.
Ακόμη κι αν Τον αναγνώριζαν, θα ήθελαν να Τον πετάξουν έξω από την εκκλησία τους, γιατί θα τους εξέθετε για την υποκρισία τους. Η Εκκλησία Του σήμερα είναι τόσο διαφορετική από αυτό που βλέπουμε πώς λειτουργούσε και εφαρμοζόταν στην Καινή Διαθήκη, που ουσιαστικά δεν υπάρχει καμία ομοιότητα. Γιατί ομολογούμε ότι η Καινή Διαθήκη είναι επαρκής οδηγός για την πίστη και την πρακτική της εκκλησίας, όταν αυτή λειτουργεί με τρόπους που έρχονται σε αντίθεση με το πρότυπό της;
Μη κάνετε λάθος. Η "εκκλησία" της πλειοψηφίας που σκότωσε τον Χριστό πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, είναι η ίδια συστημική εκκλησία σήμερα που χωρίς καθυστέρηση θα σκότωνε ξανά τον Χριστό, αν ερχόταν εδώ να μας διδάξει:
«Όμως, δεν θα είναι έτσι ανάμεσά σας· αλλά, όποιος θέλει να γίνει μεγάλος ανάμεσά σας, ας είναι υπηρέτης σας» (Ματθαίος 20:26).
Όπως είπαμε, επισημαίνουμε λάθη και κακά στη συστημική εκκλησία και στους τρόπους των ανθρώπων, όχι επειδή είμαστε αυτοδικαιωμένοι ή παντογνώστες, αλλά επειδή είμαστε υποχρεωμένοι από τον Κύριό μας να φέρουμε την Αλήθεια αντιμέτωπη στη μη αλήθεια. Προτρέπουμε όλους τους αναγνώστες μας να ψάξουν τις Γραφές αν έχουν έτσι τα πράγματα.
Εάν ο Λόγος καταρρίπτει αγαπημένες σας πεποιθήσεις, τότε είστε πρόθυμοι να το παραδεχθείτε, όσο οδυνηρό κι αν είναι; Δεν είναι η Αλήθεια του Θεού πιο σημαντική από την προσωπική πίστη, και η αφοσίωση σε αυτήν την Αλήθεια πιο σημαντική από την αφοσίωση στις παραδόσεις, τις εντολές των ανθρώπων ή την τοπική σας εκκλησία;
Εξακολουθείτε να μένετε προσκολλημένοι στα λόγια των ανθρώπων, ακόμη και ΑΦΟΥ αποδειχθεί ότι είναι τέτοια, ή βασίζεστε αποκλειστικά στον Λόγο του Θεού και το Άγιο Πνεύμα για σοφία και θάρρος για αλλαγή πορείας;
Πώς γίνεται οι άνθρωποι στην εποχή του Εζεκία να μπορούσαν να κάνουν τόσο λάθος, όταν αρνούνταν να γκρεμίσουν "τoυς ψηλoύς τόπoυς και τα θυσιαστήρια" που ήταν ειδωλολατρικά βδελύγματα στα μάτια του Θεού; Για αιώνες οι Ισραηλίτες προσέφεραν θυσίες και θυμίαμα στα είδωλα. Ο παππούς του Εζεκία, ο Ιωθάμ, ήταν δίκαιος βασιλιάς και δεν είχε γκρεμίσει "τoυς ψηλoύς τόπoυς". Ο πατέρας του Ιωθάμ, ο Οζίας, ήταν δίκαιος και δεν τους είχε γκρεμίσει. Με τη σειρά του, ο πατέρας του ο Αμασίας ήταν δίκαιος και δεν τους είχε γκρεμίσει. Θα μπορούσε κάτι που είχε γίνει αποδεκτό από τέσσερις γενιές ευσεβών βασιλιάδων, να ήταν λάθος;
Όμως, ο Εζεκίας υψώθηκε πάνω από την παράδοση και τις πρακτικές των ανθρώπων. Ακόμη και τις παραδόσεις που αποδέχονταν οι δίκαιοι άνθρωποι. Δεν ακολούθησε τον άνθρωπο, αλλά τον Θεό. Εάν οι ψηλοί τόποι ήταν βδέλυγμα για τον Θεό, τότε έπρεπε να κατεδαφιστούν. Πρέπει να περιοριστούμε σε αυτό που έκαναν οι πατέρες μας; Αυτό που ήταν αρκετά καλό για εκείνους, είναι αρκετά καλό για εμάς; Ή μήπως θέλουμε να υπακούσουμε στον Θεό και να πάμε παραπέρα;
«Επειδή, εκείνο που είναι υψηλό ανάμεσα στους ανθρώπους, είναι βδέλυγμα μπροστά στον Θεό» (Λουκάς 16:15).
Ken Cascio
Αν τότε είχε διατηρηθεί η «θέση της πλειοψηφίας», θα εξακολουθούσαμε να είμαστε όλοι μέρος της Ρωμαιοκαθολικής ή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, και πολλές από τις μετέπειτα μεταρρυθμίσεις, ακόμη και εντός της Εκκλησίας, δεν θα είχαν πραγματοποιηθεί. Οι περισσότεροι στη χριστιανική κοινότητα σήμερα θα συμφωνούσαν ότι ο Λούθηρος ήταν σωστός στη στάση του απέναντι στις διδασκαλίες και τις πρακτικές της Εκκλησίας της εποχής του. Αλλά ο Λούθηρος ήταν μέρος της μειοψηφίας εκείνη την εποχή! Πώς θα μπορούσε να έχει δίκιο, και όλοι οι άλλοι λάθος;
Γνωρίζω ότι όσοι αποκαλύπτουν τη διαφθορά και τις ψευδείς διδασκαλίες μέσα στη σημερινή συστημική εκκλησία φαίνεται να είναι μειοψηφία. Ωστόσο, το κάνουμε για να προειδοποιήσουμε τους ανθρώπους και να συμβάλουμε στην αποκατάσταση μιας Εκκλησίας που εξακολουθεί να προσκολλάται στις παραδόσεις και τις διδασκαλίες των ανθρώπων, όπως έκανε η Εκκλησία στην εποχή του Λούθηρου. Κάθε φορά που ειλικρινείς άνθρωποι διερευνούν τις πιθανότητες ότι αυτά που διδάσκονται από τους ηγέτες της εκκλησίας τους μπορεί να περιέχουν αναλήθειες, διατρέχουν τον κίνδυνο να προκαλέσουν την οργή τους. Πολλοί ποιμένες και διδάσκαλοι στην εκκλησία φοβούνται ότι μπορεί να χάσουν τον έλεγχο των ανθρώπων, τα μέσα διαβίωσής τους ή και τη φήμη τους. Οι πιο μισητοί άνθρωποι είναι αυτοί που αμφισβητούν το θρησκευτικό σύστημα και τις διδασκαλίες του.
Ποιος μπορεί να διαφωνήσει με την άποψη του Λούθηρου, όταν απάντησε:
«Εκτός και αν καταδικάζομαι από τη Γραφή και την απλή λογική, δεν αποδέχομαι την εξουσία των παπών και των συμβουλίων, γιατί αντικρούουν το ένα το άλλο· η συνείδησή μου είναι δέσμια του Λόγου του Θεού».
Αλλά ακριβώς όπως η Εκκλησία της εποχής του Λούθηρου, η πλειονότητα των μελών της εκκλησίας σήμερα συνεχίζει να αποδέχεται τυφλά την εξουσία των συμβουλίων, των δογμάτων, των θρησκευτικών καταστατικών και των λόγων των ποιμένων και των διδασκάλων τους.
Σκεφτείτε αυτό... Πότε στη Γραφή ήταν σωστή η γνώμη της πλειοψηφίας; Είχαν δίκιο οι Εβραίοι ηγέτες (η πλειοψηφία), όταν οι προφήτες του Θεού (η μειοψηφία, όπως ο Ιερεμίας) διακήρυτταν πράγματα που ήταν «ανορθόδοξα» στην εποχή τους;
Είχαν δίκιο οι Φαρισαίοι (η πλειοψηφία), όταν ο Ιησούς και αργότερα οι απόστολοί Του διακήρυτταν πράγματα που ήταν «ανορθόδοξα» στην εποχή τους;
Ήταν η πλειονότητα των πιστών σωστοί, καθώς ήταν προσκολλημένοι στον νομικισμό, όταν ο Παύλος μιλούσε για πράγματα που ήταν «ανορθόδοξα;» (Πράξεις 21:20,21).
Στην εποχή του Ιησού, οι πρεσβύτεροι και οι θρησκευτικοί ηγέτες δεν αναγνώριζαν καν τον ίδιο τον Μεσσία για τον οποίο έγραψαν οι προφήτες. Οι διάφοροι αρχηγοί και αρχιερείς του Ιουδαϊσμού δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν τον δικό τους Μεσσία. Και αυτοί που Τον αναγνώρισαν, ήθελαν να Τον σκοτώσουν! Έχει περάσει ποτέ από το μυαλό σας ότι το ίδιο ακριβώς συμβαίνει αυτή τη στιγμή με όλες τις διάφορες ομολογίες του Χριστιανισμού και τους ηγέτες τους; Ο αληθινός Ιησούς είναι τόσο διαφορετικός από αυτό που διδάσκουν οι άνθρωποι για Εκείνον σήμερα, που δεν θα Τον αναγνώριζαν ακόμη κι αν επισκεπτόταν την εκκλησία τους με σωματική μορφή. Δεν θα έμοιαζε σε τίποτα με τον «ποιμένα» τους. Δεν θα συμπεριφερόταν σαν τον «ποιμένα τους». Δεν θα ντυνόταν σαν τον «ποιμένα» τους. Δεν θα δίδασκε όπως ο «ποιμένας» τους. Δεν θα προσευχόταν όπως ο «ποιμένας» τους. Αυτό σας λέει κάτι; Θα έπρεπε. Αν όχι, τότε δεν έχετε ιδέα για το τι πραγματικά κάνετε εκεί.
Ακόμη κι αν Τον αναγνώριζαν, θα ήθελαν να Τον πετάξουν έξω από την εκκλησία τους, γιατί θα τους εξέθετε για την υποκρισία τους. Η Εκκλησία Του σήμερα είναι τόσο διαφορετική από αυτό που βλέπουμε πώς λειτουργούσε και εφαρμοζόταν στην Καινή Διαθήκη, που ουσιαστικά δεν υπάρχει καμία ομοιότητα. Γιατί ομολογούμε ότι η Καινή Διαθήκη είναι επαρκής οδηγός για την πίστη και την πρακτική της εκκλησίας, όταν αυτή λειτουργεί με τρόπους που έρχονται σε αντίθεση με το πρότυπό της;
Μη κάνετε λάθος. Η "εκκλησία" της πλειοψηφίας που σκότωσε τον Χριστό πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, είναι η ίδια συστημική εκκλησία σήμερα που χωρίς καθυστέρηση θα σκότωνε ξανά τον Χριστό, αν ερχόταν εδώ να μας διδάξει:
«Όμως, δεν θα είναι έτσι ανάμεσά σας· αλλά, όποιος θέλει να γίνει μεγάλος ανάμεσά σας, ας είναι υπηρέτης σας» (Ματθαίος 20:26).
Όπως είπαμε, επισημαίνουμε λάθη και κακά στη συστημική εκκλησία και στους τρόπους των ανθρώπων, όχι επειδή είμαστε αυτοδικαιωμένοι ή παντογνώστες, αλλά επειδή είμαστε υποχρεωμένοι από τον Κύριό μας να φέρουμε την Αλήθεια αντιμέτωπη στη μη αλήθεια. Προτρέπουμε όλους τους αναγνώστες μας να ψάξουν τις Γραφές αν έχουν έτσι τα πράγματα.
Εάν ο Λόγος καταρρίπτει αγαπημένες σας πεποιθήσεις, τότε είστε πρόθυμοι να το παραδεχθείτε, όσο οδυνηρό κι αν είναι; Δεν είναι η Αλήθεια του Θεού πιο σημαντική από την προσωπική πίστη, και η αφοσίωση σε αυτήν την Αλήθεια πιο σημαντική από την αφοσίωση στις παραδόσεις, τις εντολές των ανθρώπων ή την τοπική σας εκκλησία;
Εξακολουθείτε να μένετε προσκολλημένοι στα λόγια των ανθρώπων, ακόμη και ΑΦΟΥ αποδειχθεί ότι είναι τέτοια, ή βασίζεστε αποκλειστικά στον Λόγο του Θεού και το Άγιο Πνεύμα για σοφία και θάρρος για αλλαγή πορείας;
Πώς γίνεται οι άνθρωποι στην εποχή του Εζεκία να μπορούσαν να κάνουν τόσο λάθος, όταν αρνούνταν να γκρεμίσουν "τoυς ψηλoύς τόπoυς και τα θυσιαστήρια" που ήταν ειδωλολατρικά βδελύγματα στα μάτια του Θεού; Για αιώνες οι Ισραηλίτες προσέφεραν θυσίες και θυμίαμα στα είδωλα. Ο παππούς του Εζεκία, ο Ιωθάμ, ήταν δίκαιος βασιλιάς και δεν είχε γκρεμίσει "τoυς ψηλoύς τόπoυς". Ο πατέρας του Ιωθάμ, ο Οζίας, ήταν δίκαιος και δεν τους είχε γκρεμίσει. Με τη σειρά του, ο πατέρας του ο Αμασίας ήταν δίκαιος και δεν τους είχε γκρεμίσει. Θα μπορούσε κάτι που είχε γίνει αποδεκτό από τέσσερις γενιές ευσεβών βασιλιάδων, να ήταν λάθος;
Όμως, ο Εζεκίας υψώθηκε πάνω από την παράδοση και τις πρακτικές των ανθρώπων. Ακόμη και τις παραδόσεις που αποδέχονταν οι δίκαιοι άνθρωποι. Δεν ακολούθησε τον άνθρωπο, αλλά τον Θεό. Εάν οι ψηλοί τόποι ήταν βδέλυγμα για τον Θεό, τότε έπρεπε να κατεδαφιστούν. Πρέπει να περιοριστούμε σε αυτό που έκαναν οι πατέρες μας; Αυτό που ήταν αρκετά καλό για εκείνους, είναι αρκετά καλό για εμάς; Ή μήπως θέλουμε να υπακούσουμε στον Θεό και να πάμε παραπέρα;
«Επειδή, εκείνο που είναι υψηλό ανάμεσα στους ανθρώπους, είναι βδέλυγμα μπροστά στον Θεό» (Λουκάς 16:15).
Ken Cascio
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια με προσβλητικό ή υβριστικό περιεχόμενο δεν θα δημοσιεύονται.