«Kαι αυτός έδωσε άλλους μεν αποστόλους, άλλους δε προφήτες, άλλους δε ευαγγελιστές, άλλους δε ποιμένες και διδασκάλους» (Εφεσίους 4:11).
Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι αυτό είναι το μόνο σημείο όπου το χάρισμα του ποιμένα αναφέρεται ανάμεσα στα πνευματικά χαρίσματα ή στα λειτουργήματα της εκκλησίας. Υπάρχουν αρκετές παρατηρήσεις που μπορούμε να κάνουμε.Οι Ποιμένες Είναι Υπεύθυνοι για την Επίβλεψη Μιας Ομάδας Πιστών
Ο ποιμένας καλείται υπερφυσικά από τον Θεό να επιβλέπει μια ομάδα πιστών. Ο ποιμένας είναι ο πρεσβύτερος που διδάσκει. Στην Καινή Διαθήκη αποκαλείται επίσης «ποιμένας» ή «επίσκοπος». Η ποίμανση αναφέρεται στο τι κάνει κάποιος, ενώ η επίβλεψη στο πώς το κάνει.
Στο βιβλίο των Πράξεων διαβάζουμε:
«Προσέχετε, λοιπόν, στον εαυτό σας, και σε ολόκληρο το ποίμνιο, στο οποίο το Πνεύμα το Άγιο σάς έβαλε επισκόπους, για να ποιμαίνετε την εκκλησία του Θεού, που απέκτησε με το ίδιο του το αίμα.» (Πράξεις 20:28).
Ο ποιμένας είναι ένας επίσκοπος του ποιμνίου του Θεού.
Ο Ποιμένας Πρέπει να Διδάσκει την Εκκλησία
Όσοι κατέχουν τη θέση του «ποιμένα» πρέπει να διδάσκουν και να καθοδηγούν την τοπική εκκλησία. Ο ποιμένας πρέπει να εξοπλίζει και να ενδυναμώνει τους πιστούς για το έργο της διακονίας. Ο Ιησούς είπε στους μαθητές Του: «Βόσκε τα αρνιά μου» (Ιωάννης 21:15).
Υπάρχουν αρκετοί τομείς όπου ο φυσικός ποιμένας και ο πνευματικός ποιμένας επιτελούν παρόμοια καθήκοντα. Όπως ο φυσικός ποιμένας πρέπει να ταΐζει τα πρόβατα για να μη λιμοκτονήσουν, έτσι και ο ποιμένας πρέπει να τρέφει πνευματικά τους ανθρώπους ώστε να αυξάνονται.
Οι Ποιμένες Πρέπει να Είναι Παραδείγματα
Ο Πέτρος τόνισε ότι οι ποιμένες πρέπει να είναι παραδείγματα για το ποίμνιο του Θεού. Έγραψε τα εξής στους πιστούς:
«να ποιμάνετε το αναμεταξύ σας ποίμνιο του Θεού, επιβλέποντας όχι αναγκαστικά, αλλά εκούσια· ούτε με αισχροκέρδεια, αλλά πρόθυμα· ούτε ως κατεξουσιάζοντας την κληρονομία του Θεού, αλλά να γίνεστε τύποι του ποιμνίου·» (Α΄ Πέτρου 5:2,3).
Ο ποιμένας πρέπει να αποτελεί παράδειγμα τόσο με τη συμπεριφορά του όσο και με τις πεποιθήσεις του.
Ο Ποιμένας Είναι Υπηρέτης, Όχι Δικτάτορας
Ο ποιμένας καλείται να ποιμαίνει την εκκλησία. Δεν πρέπει να είναι τύραννος ή δικτάτορας, αλλά παράδειγμα προς μίμηση. Ο ποιμένας παρέχει πνευματική ηγεσία. Καλείται να υπηρετεί τον λαό και όχι να υπηρετείται από αυτόν. Πρέπει να ακολουθεί το παράδειγμα του Ιησού, ο οποίος ήρθε για να υπηρετήσει και όχι για να υπηρετηθεί. Ο Ματθαίος γράφει για τον σκοπό της έλευσης του Κυρίου στον κόσμο:
«όπως ο Yιός του ανθρώπου δεν ήρθε για να υπηρετηθεί, αλλά για να υπηρετήσει, και να δώσει τη ζωή του λύτρο για χάρη πολλών» (Ματθαίος 20:28).
Ο Ιησούς ήρθε στον κόσμο για να υπηρετήσει. Αυτή είναι και η ουσία του ποιμαντικού χαρίσματος.
Τα Προσόντα του Ποιμένα
Ο απόστολος Παύλος κατέγραψε ορισμένα από τα προσόντα του πρεσβύτερου που διδάσκει, ή του ποιμένα:
«Eπειδή, ο επίσκοπος πρέπει να είναι χωρίς κατηγορία, ως οικονόμος του Θεού· όχι αυθάδης, όχι οργίλος, όχι μέθυσος, όχι πλήκτης, όχι αισχροκερδής· αλλά φιλόξενος, φιλάγαθος, σώφρονας, δίκαιος, όσιος, εγκρατής· προσκολλημένος στον πιστό λόγο της διδασκαλίας, για να είναι δυνατός και να προτρέπει διαμέσου της υγιαίνουσας διδασκαλίας, και να ελέγχει αυτούς που αντιλέγουν» (Τίτο 1:7–9).
Ο ποιμένας πρέπει να μπορεί να διδάσκει τον Λόγο του Θεού και να μένει προσκολλημένος στη σωστή διδασκαλία. Πρέπει επίσης η ζωή του να επιβεβαιώνει όσα διδάσκει. Με απλά λόγια, ο ποιμένας διακονεί τις ανάγκες μιας ομάδας πιστών.
Κάλεσμα και Όχι Επάγγελμα
Το χάρισμα του ποιμένα είναι κάλεσμα και όχι επάγγελμα. Δεν είναι ανθρώπινος διορισμός, αλλά διορισμός από τον Θεό. Όταν ο Θεός καλέσει κάποιον να ποιμάνει μια τοπική εκκλησία, αυτό το κάλεσμα θα αναγνωριστεί.
Πνευματικό Χάρισμα ή Εκκλησιαστικό Αξίωμα;
Πολλοί Χριστιανοί υποθέτουν ότι υπάρχει τόσο το αξίωμα όσο και το χάρισμα του ποιμένα. Ωστόσο, υπάρχει και μια άλλη άποψη. Υποστηρίζεται ότι το χάρισμα του ποιμένα δεν είναι το ίδιο με κάποιο εκκλησιαστικό αξίωμα. Μάλιστα, λέγεται ότι η Βίβλος δεν γνωρίζει κάποιο «αξίωμα ποιμένα». Τα μόνα αξιώματα που αναγνωρίζει η Καινή Διαθήκη για την τοπική εκκλησία είναι εκείνα του πρεσβύτερου και του διακόνου.
Ο Χριστός Είναι η Κεφαλή της Εκκλησίας
Ο Ιησούς Χριστός είναι η κεφαλή της εκκλησίας. Ο Παύλος το κατέστησε σαφές γράφοντας στους Κολοσσαείς:
«και αυτός είναι η κεφαλή του σώματος, της εκκλησίας· ο οποίος είναι αρχή, πρωτότοκος από τους νεκρούς, για να γίνει αυτός πρωτεύων σε όλα» (Κολοσσαείς 1:18).
Η εκκλησία είναι δική Του, όχι δική μας. Όλοι Αυτόν υπηρετούμε.
Όλοι οι Πιστοί Είναι Ιερείς
Κάθε πιστός είναι ιερέας. Ο Πέτρος έγραψε:
«και εσείς, σαν ζωντανές πέτρες, οικοδομείστε ως πνευματικός οίκος, άγιο ιεράτευμα, για να προσφέρετε πνευματικές θυσίες, ευπρόσδεκτες στον Θεό διαμέσου του Iησού Xριστού. Γι’ αυτό και περιέχεται μέσα στη γραφή: «Προσέξτε, βάζω στη Σιών μία ακρογωνιαία πέτρα, εκλεκτή, πολύτιμη· και εκείνος που πιστεύει σ’ αυτή δεν θα ντροπιαστεί». H τιμή, λοιπόν, είναι σε σας που πιστεύετε· ενώ σ’ αυτούς που απειθούν, «η πέτρα που αποδοκίμασαν εκείνοι που οικοδομούν, αυτή έγινε ακρογωνιαία πέτρα», και «πέτρα προσκόμματος, και πέτρα σκανδάλου»· οι οποίοι προσκόπτουν στον λόγο, καθώς είναι απειθείς· στο οποίο και τοποθετήθηκαν. Eσείς, όμως, είστε «γένος εκλεκτό, βασίλειο ιεράτευμα, έθνος άγιο», λαός τον οποίο ο Θεός απέκτησε, για να εξαγγείλετε τις αρετές εκείνου, ο οποίος σας κάλεσε από το σκοτάδι στο θαυμαστό του φως·» (Α΄ Πέτρου 2:5–9).
Είμαστε μέρος του οικοδομήματός Του.
Η Ηγεσία Αποτελείται από Πρεσβυτέρους και Διακόνους
Σύμφωνα με τη Γραφή, η ηγεσία της εκκλησίας αποτελείται από πρεσβυτέρους και διακόνους. Δεν βρίσκουμε παράδειγμα ενός ατόμου που να κατέχει το αξίωμα του ποιμένα σε μια τοπική εκκλησία. Όταν ο Παύλος έγραφε επιστολές, δεν ξεχώριζε έναν «ποιμένα» ως επικεφαλής.
Για παράδειγμα, στους Φιλιππησίους έγραψε:
«Ο Παύλος και ο Tιμόθεος, δούλοι του Iησού Xριστού, σε όλους τους αγίους του Iησού Xριστού, που είναι στους Φιλίππους, μαζί με τους επισκόπους και τους διακόνους» (Φιλιππησίους 1:1).
Δεν υπάρχει χαιρετισμός προς κάποιον ποιμένα, αλλά προς επισκόπους και διακόνους. Αυτό δεν σημαίνει ότι κανείς στους Φιλίππους δεν είχε το χάρισμα του ποιμένα. Πιθανότατα σήμαινε ότι αρκετοί άνθρωποι σε αυτήν την εκκλησία είχαν το χάρισμα να διδάσκουν τους πιστούς. Λειτουργούσαν με το ποιμαντικό τους χάρισμα χωρίς να έχουν κάποιον συγκεκριμένο τίτλο ή αξίωμα.
Δεν Υπάρχει Βιβλική Βάση για τον Τίτλο «Ποιμένας»
Κατά συνέπεια, υποστηρίζεται ότι δεν υπάρχει καμία Βιβλική βάση για να αποδώσουμε τον τίτλο του ποιμένα, ή να αποκαλούμε κάποιον ποιμένα μιας εκκλησίας. Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Αρχιποιμένας. Όλοι οι άλλοι είναι απλώς υποποιμένες.
Η Εφεσίους Αναφέρει Λειτουργήματα, Όχι Χαρίσματα
Υπάρχει και κάτι άλλο που πρέπει να ληφθεί υπόψη. Τεχνικά μιλώντας, το τέταρτο κεφάλαιο της Εφεσίους δεν απαριθμεί χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, αλλά μάλλον λειτουργήματα στην εκκλησία. Αναφέρονται πρόσωπα, όχι τα ίδια τα χαρίσματα. Δεν αναφέρεται «το χάρισμα του ποιμένα», αλλά ο ποιμένας ως το χαρισματούχο άτομο που ο Θεός έδωσε στην εκκλησία.
Όπως και να έχει, γνωρίζουμε ότι ο Κύριος έχει χαρίσει σε ορισμένα άτομα την αποστολή να ποιμαίνουν εκκλησίες. Δεν καλούνται μόνο να διδάσκουν τον Λόγο του Θεού, αλλά και να ηγούνται με το παράδειγμά τους.
Είναι ο Ποιμένας/Διδάσκαλος Ένα Χάρισμα ή Δύο;
Υπάρχει συζήτηση για το αν το χάρισμα του ποιμένα/διδασκάλου είναι ένα χάρισμα ή δύο. Ο Παύλος έγραψε:
«Kαι αυτός έδωσε άλλους μεν αποστόλους, άλλους δε προφήτες, άλλους δε ευαγγελιστές, άλλους δε ποιμένες και διδασκάλους» (Εφεσίους 4:11).
Πολλοί υποθέτουν ότι πρόκειται για ένα ενιαίο χάρισμα. Όσοι υποστηρίζουν αυτή την άποψη πιστεύουν ότι όλοι οι ποιμένες είναι διδάσκαλοι και όλοι οι διδάσκαλοι είναι ποιμένες.
Το Επιχείρημα από την Ελληνική Γραμματική
Μερικοί προσπαθούν να στηρίξουν αυτή τη θέση μέσω της ελληνικής γραμματικής. Και τα δύο ουσιαστικά κυβερνώνται από ένα άρθρο («τους»). Κατά συνέπεια, τα δύο ουσιαστικά είναι εναλλάξιμα. Έτσι υποτίθεται ότι αναφέρονται στο ίδιο πράγμα.
Αυτή η Άποψη Δεν Είναι Γραμματικά Ορθή
Ωστόσο, αυτή η άποψη δεν φαίνεται γραμματικά σωστή. Και τα δύο ουσιαστικά είναι σε πληθυντικό αριθμό. Σε παρόμοιες συντακτικές δομές της Καινής Διαθήκης, οι ομάδες δεν ταυτίζονται. Η μία αποτελεί υποσύνολο της άλλης.
Στην περίπτωση αυτή, οι ποιμένες είναι υποσύνολο μιας μεγαλύτερης ομάδας: των διδασκάλων.
Ο Ποιμένας και ο Διδάσκαλος Συνδέονται Στενά, αλλά Δεν Είναι το Ίδιο
Ο Παύλος συνδέει στενά τους δύο ρόλους, όμως είναι καλύτερο να πούμε ότι όλοι οι ποιμένες είναι διδάσκαλοι, αλλά όχι όλοι οι διδάσκαλοι ποιμένες.
Επομένως, αυτό καθιστά γραμματικά απίθανο να αναφέρονται στο ίδιο πράγμα.
Ο Ποιμένας και ο Δάσκαλος Συνδέονται Στενά Αλλά Δεν Είναι το Ίδιο Χάρισμα
Ενώ ο Απόστολος Παύλος συνδέει τους δύο στενά μεταξύ τους, είναι καλύτερα να θεωρούμε τους ποιμένες ως υποσύνολο μιας μεγαλύτερης ομάδας, των διδασκάλων. Με άλλα λόγια, όλοι οι ποιμένες είναι δάσκαλοι, αλλά δεν είναι όλοι οι διδάσκαλοι ποιμένες.
Σύνοψη
Τι Είναι το Ποιμαντικό Χάρισμα;
Ο ποιμένας είναι ο πρεσβύτερος που διδάσκει. Είναι αυτός που ποιμαίνει και επιβλέπει μια τοπική εκκλησία πιστών στον Ιησού Χριστό. Το ποιμαντικό χάρισμα είναι υπερφυσικό κάλεσμα από τον Κύριο. Οι άνθρωποι απλώς αναγνωρίζουν αυτό που ο Θεός έχει ήδη κάνει. Είναι κάλεσμα, όχι επάγγελμα.
Η Γραφή παραθέτει συγκεκριμένα προσόντα για όσους θα ποιμάνουν. Ο ποιμένας καλείται να διδάσκει, να υπηρετεί και να ηγείται με ταπεινότητα, όχι ως εξουσιαστής. Όπως ο Ιησούς, καλείται να υπηρετεί τους άλλους, και όχι να τους καταδυναστεύει.
Υπάρχει διαφωνία ως προς το αν υπάρχει η θέση του «ποιμένα» σε μια τοπική εκκλησία. Υποστηρίζεται ότι πολλοί σε μια εκκλησία μπορεί να έχουν το ποιμαντικό χάρισμα και όχι ένας μόνο.
Ο όρος «επικεφαλής ποιμένας» δεν απαντάται στην Καινή Διαθήκη. Παρ’ όλα αυτά, είναι φανερό ότι ο Θεός έχει χαρίσει σε ορισμένους το έργο της διδασκαλίας και της ποιμαντικής φροντίδας.
Είναι ο Ποιμένας/Διδάσκαλος Ένα ή Δύο Χαρίσματα;
Συχνά θεωρείται ότι πρόκειται για ένα χάρισμα. Το βασικό επιχείρημα είναι γραμματικό. Όμως, η ίδια η γραμματική δείχνει ότι πρόκειται για διαφορετικές αλλά στενά συνδεδεμένες λειτουργίες.
Συνεπώς, είναι σωστό να συμπεράνουμε ότι όλοι οι ποιμένες είναι διδάσκαλοι, αλλά όχι όλοι οι διδάσκαλοι ποιμένες.
– Don Stewart
Μπορεί να σ' ενδιαφέρει κι αυτό:
Είναι βιβλικό το σύστημα του "ενός ποιμένα";
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια με προσβλητικό ή υβριστικό περιεχόμενο δεν θα δημοσιεύονται.