Μεταξύ των θεολογικών δογμάτων της είναι η πεποίθηση ότι η κοσμική ή μη χριστιανική κοινωνία ποτέ δεν θα επιτύχει. Όθεν, η «Βασιλεία τώρα» αντιτίθεται στον διαχωρισμό της Εκκλησίας από το Κράτος. Άλλες πεποιθήσεις περιέχουν την ιδέα ότι ως σώμα Χριστού, είμαστε κι εμείς Χριστός. Με άλλα λόγια, έχουμε τη θεία φύση Του. Οι δάσκαλοι της «Βασιλείας τώρα», επίσης απορρίπτουν την Αρπαγή της Εκκλησίας θεωρώντας την ως ένα συναίσθημα αρπαγής ή έκπληξης όταν ο Κύριος επιστρέψει να λάβει τη Βασιλεία από τα χέρια μας. Με άλλα λόγια, καθένας θα «αρπαγεί» συναισθηματικά όταν Εκείνος επιστρέψει. Επίσης μεταξύ των αντιβιβλικών πεποιθήσεων είναι η ιδέα πως όλες οι προφητείες που αφορούν στο μέλλον του Ισραήλ – τόσο στην Παλαιά Διαθήκη όσο και στην Καινή - έχουν εφαρμογή στην Εκκλησία.
Η θεολογία της «Βασιλείας τώρα» βλέπει τη δεύτερη έλευση του Χριστού να συμβαίνει σε δύο φάσεις: η πρώτη με τη σωματική παρουσία των πιστών (και συγκεκριμένα την παρουσία των σημερινών αποστόλων και προφητών), και η δεύτερη, όταν προσωπικώς θ' αναλάβει τη Βασιλεία που θα Του παραδοθεί από τους νικητές. Πριν τη δεύτερη έλευση, οι νικητές πρέπει να καθαρίσουν τη γη από κάθε κακή επιρροή. Η «Βασιλεία τώρα» ισχυρίζεται ότι ο Χριστός δεν μπορεί να επιστρέψει μέχρις ότου όλοι οι εχθροί Του έχουν τεθεί κάτω από τα πόδια της Εκκλησίας (συμπεριλαμβανομένου του θανάτου, πιθανότατα).
Αν και υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που πιστεύουν σε μερικές, αλλά όχι όλες, από τις διδασκαλίες της «Βασιλείας τώρα», αυτές που είναι κοινώς αποδεκτές είναι οι αναφερθείσες παραπάνω, όπου όλες αυτές βρίσκονται εκτός του πλαισίου του παραδοσιακού Χριστιανισμού και όπου όλες τους αρνούνται τις Γραφές. Πρώτον, η ιδέα ότι ο Θεός «έχει χάσει τον έλεγχο» του παντός είναι γελοίος, ιδιαιτέρως η ιδέα ότι χρειάζεται τους ανθρώπους να Τον βοηθήσουν να επανακτήσει τον έλεγχο. Είναι ο κυρίαρχος Θεός του σύμπαντος, τέλειος σε όλες τις ιδιότητές Του και άγιος. Έχει πλήρη έλεγχο πάνω σε κάθε τι – το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον - και τίποτα δεν συμβαίνει χωρίς την προσταγή Του. Κάθε τι εξελίσσεται σύμφωνα με τον θείο Του προορισμό και ούτε ένα μόριο δεν μετακινείται από μόνο του. «Επειδή ο Κύριος των δυνάμεων αποφάσισε, και ποιος θα το αναιρέσει; Και το χέρι του απλώθηκε και ποιος θα το αποστρέψει;» (Ησαΐας 14:27). Όσον αφορά στο ότι οι άνθρωποι έχουν «τη δύναμη να πιστεύουν και να φέρνουν στην ύπαρξη πράγματα ανύπαρκτα», η δύναμη αυτή ανήκει στον Θεό μόνο, ο οποίος δεν αντιμετωπίζει μεγαλόψυχα εκείνους που επιχειρούν να την υφαρπάξουν από Αυτόν. «Θυμηθείτε το και φανείτε άνθρωποι· ανακαλέστε το στον νου σας, αποστάτες. Θυμηθείτε τα προγενέστερα, τα εξαρχής· επειδή εγώ είμαι ο Θεός και δεν υπάρχει άλλος· εγώ είμαι ο Θεός και κανένας δεν είναι όμοιος με μένα· ο οποίος εξαρχής αναγγέλλω το τέλος, και από πρωτύτερα αυτά που ακόμη δεν συνέβησαν, λέγοντας: Η βουλή μου θα σταθεί, και θα εκτελέσω ολόκληρο το θέλημά μου· ο οποίος κράζω στο αρπακτικό πουλί από ανατολάς, τον άνδρα της θέλησής μου από γη μακρινή· ναι, μίλησα και θα κάνω να γίνει· βουλεύθηκα και θα το εκτελέσω.» (Ησαΐας 46:8-11).
Η άρνηση τους για την Αρπαγή της Εκκλησίας είναι επίσης αντιβιβλική. Η εξήγηση ότι η αρπαγή δεν είναι τίποτε περισσότερο από το ότι οι άνθρωποι του Θεού αρπάζονται σε εκστατικά συναισθήματα, αγνοεί το γεγονός ότι μια τέτοια εφαρμογή της λέξης «αρπάζομαι» δεν ευσταθεί. Με «συνεπήρε» η ταινία (ή κάτι άλλο συναρπαστικό) δεν ισοδυναμεί με την έννοια «αρπάζω» στα Α΄ Θεσσαλονικείς 4:17, Β΄ Κορινθίους 12:2-4, και Αποκάλυψη 12:5, που χρησιμοποιείται για να περιγράψει την αρπαγή του σώματος στον Ουρανό, και στις Πράξεις 8:39 όπου το Πνεύμα του Κυρίου «ήρπασεν» τον Φίλιππο και τον έφερε σε άλλη τοποθεσία.
Σχετικά με το ότι είμαστε Χριστός και έχουμε θεία φύση, η αλήθεια είναι ότι δεν είμαστε Χριστός αν και είμαστε μέτοχοι της θείας Του φύσης (Β΄ Πέτρου 1:4) στη σωτηρία με την ενοίκηση του Αγίου Πνεύματος. Αλλά ο Χριστός είναι το δεύτερο Πρόσωπο της θεότητας και κανένας δεν γίνεται Θεός. Αυτό είναι ψέμα που προέρχεται από τον πατέρα του ψεύδους, τον Διάβολο, που το είπε πρώτος στον Κήπο της Εδέμ όταν πείραξε την Εύα, λέγοντάς της «θα γίνετε ως θεοί» (Γένεση 3:5).
Η ιδέα ότι η Εκκλησία έχει αντικαταστήσει τον Ισραήλ και ότι η εκπλήρωση των προφητειών για τον Ισραήλ αφορούν στην Εκκλησία, είναι γνωστή ως θεολογία της αντικατάστασης, και είναι αντιβιβλική. Οι υποσχέσεις προς τον Ισραήλ θα εκπληρωθούν για τον Ισραήλ και όχι για την Εκκλησία. Οι ευλογίες του Θεού στον Ισραήλ είναι αιώνιες και δεν ανακαλούνται.
Τελικώς, η δεύτερη έλευση του Χριστού θα λάβει χώρα όταν Αυτός, όχι οι άνθρωποι, υποτάξει τους εχθρούς Του και θέσει τα πάντα κάτω από τα πόδια Του. Η περιγραφή της δεύτερης έλευσης στην Αποκάλυψη κεφ. 19 αφορά στην περιγραφή ενός δυνατού πολεμιστή που έρχεται να βάλει τα πάντα σε τάξη και όχι ενός που έρχεται σε μια γη ήδη τακτοποιημένη και έτοιμη να την κυβερνήσει. Το εδάφιο 15 είναι σαφές: «Και από το στόμα του βγαίνει μια κοφτερή ρομφαία, για να χτυπάει μ' αυτήν τα έθνη· κι αυτός θα «τους ποιμάνει με σιδερένια ράβδο»· κι αυτός πατάει τον ληνό του κρασιού του θυμού και της οργής του Θεού, του Παντοκράτορα.» Αν η γη έχει «καθαριστεί από όλες τις κακές επιρροές», όπως πιστεύουν οι ακόλουθοι της δοξασίας «Βασιλεία τώρα», γιατί χρειάζεται ο Χριστός την κοφτερή μάχαιρα για να χτυπάει τα έθνη και γιατί ο θυμός και η οργή του Θεού εξακολουθούν να υπάρχουν εναντίον τους;
Η θεολογία «Βασιλεία τώρα» είναι μια ακόμη ψευδής, αντιβιβλική και παραπλανητική ανθρώπινη φιλοσοφία μεταξύ πολλών άλλων, της οποίας οι μάταιες φαντασιώσεις επιδιώκουν να ανθρωποποιήσουν τον Θεό και να θεοποιήσουν τον άνθρωπο. Είναι προς αποφυγή.
Πηγή: gotquestions.org
► Μπορεί να σ' ενδιαφέρει κι αυτό:
Πώς μπορούμε να αναγνωρίσουμε έναν ψευδοδιδάσκαλο ή ψευδοπροφήτη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια με προσβλητικό ή υβριστικό περιεχόμενο δεν θα δημοσιεύονται.