Η "κοινωνία του σώματος και του αίματος του Χριστού" είναι ακριβώς η "κοινωνία μετ' αλλήλων" - ναι, αυτή που κάνει "το αίμα του Χριστού, του Υιού του Θεού, να μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία" - τουτέστιν η εκκλησία. Μία από τις θεμελιώδεις εκφράσεις αυτής της κοινωνίας (μαζί με τη συλλογική προάσπιση και εφαρμογή της αλήθειας, που βρίσκεται στη γραπτή αποστολική παράδοση, μέσω της ισηγορίας και της παρρησίας των αγίων, της υπερφυσικής κάλυψης πνευματικών αναγκών και της φυσικής κάλυψης βιοτικών αναγκών, και των δια σπλάγχνων προσευχών για την προμήθεια των ελλειπόντων) είναι και το αγαπητικό κοινό τραπέζι φαγητού των αγίων (αυτό που το πνεύμα της θρησκοληψίας έχει αναγάγει σε "μετουσιωτικό μυστήριο" ή σε "θρησκευτική τελετή"). Η "κοινωνία" αυτή είναι θεόθεν προορισμένη να είναι πηγή πνευματικής ζωής και υγείας, να είναι η μέγιστη επίγεια ΓΙΟΡΤΗ ελευθερίας, αλήθειας και αγάπης' είναι αυτό που ο Χριστός διακήρυξε με το "Εγώ ήλθον ίνα ζωήν έχωσι και ΠΕΡΙΣΣΟΝ έχωσι". Πραγματικά, τη ζωή διαθέτει οποίος έχει τον Χριστό και μόνος του, αλλά για να απολαμβάνει αυτό το εξαίσιο "ΠΕΡΙΣΣΟΝ" χρειάζεται απαραίτητα αυτήν την "κοινωνία μετ' αλλήλων", αυτή την αληθινή και ένδοξη ΓΙΟΡΤΗ!
Ο σατανάς μισεί θανάσιμα αυτή την "κοινωνία", την εκκλησία, και επειδή γνωρίζει καλά ότι δεν υπάρχει περίπτωση να την εμποδίσει με τη βία, χρησιμοποιεί την ύψιστη μεθοδεία του που ήταν ανέκαθεν και παραμένει η θρησκοληψία. Έτσι, μεταστρέφει τεχνηέντως την εκκλησιαστική ισηγορία και παρρησία, δια των οποίων και μόνο διασφαλίζεται "η διδαχή των αποστόλων", η διασφάλιση της γραπτής αποστολικής παράδοσης, στο, εκ προοιμίου αιρετικό, ανεξέλεγκτο και τυραννικό one man show' ακυρώνει ή γελοιοποιεί με απομιμήσεις τα πνευματικά χαρίσματα και καταργεί την ανταλλαγή φυσικών αγαθών για κάλυψη των βιοτικών αναγκών' ευτελίζει τις στοχευμένες και εκ βαθέων προσευχές σε αυτοδικαιωτικές θρησκευτικές "ασκήσεις" - όσο για την "κλάση του άρτου", τα είπαμε ήδη.
Ας γνωρίζουν καλά, λοιπόν, τόσο "οι επίσκοποι/ποιμένες/πρεσβύτεροι/ηγούμενοι" των εκκλησιών καθώς, είτε με καλές είτε με πονηρές προθέσεις, "εποικοδομούν ξύλα, χόρτον, καλάμην", ότι τέτοια "έργα θα κατακαούν και οι ίδιοι θα ζημιωθούν, οταν η φωτιά θα τα δοκιμάσει" - και, πραγματικά, δεν θα ήθελα καθόλου να βρεθώ στη θέση τους. Ας γνωρίζουν, όμως, και όλοι οι, όντως, πιστοί και άγιοι, ότι το ίδιο αφορά, κατά αναλογία, και στους ίδιους - και ότι η ιδιώτευση ("ιδιωτεία", κατά τους αρχαίους Έλληνες, πολύ προσβλητική έννοια), η παθητικότητα και ο ωχαδερφισμός θα υποστεί αυστηρή κρίση από τον Κύριο, "κατά τα πεπραγμένα δια του σώματος"...
Ε. Σταυρόπουλος
Διαβάστε ακόμη:
H πνευματική ημιπληγία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια με προσβλητικό ή υβριστικό περιεχόμενο δεν θα δημοσιεύονται.