Το «μυστικό» της νίκης ενάντια στην αμαρτία

«Τι γίνεται με τον αγώνα ενάντια στην αμαρτία; Υποτίθεται ότι πρέπει κι εκεί απλώς να αναπαυόμαστε στο τετελεσμένο έργο του Χριστού;» Ειλικρινά, καταλαβαίνω γιατί πολλοί άνθρωποι το ρωτούν αυτό, επειδή τόσοι πολλοί πιστοί έχουν διδαχθεί ότι η χριστιανική ζωή αφορά κυρίως στο να πολεμούν συνεχώς τον εαυτό τους, να φοβούνται την αποτυχία και να εξαντλούνται προσπαθώντας να γίνουν αποδεκτοί από τον Θεό. Όμως το ευαγγέλιο αποκαλύπτει κάτι πολύ βαθύτερο και πολύ ομορφότερο από τον διαρκή αγώνα και την προσπάθεια (Ματθαίος 11:28-30).

Η «ἄνωθεν» γέννηση

Όταν ο Ιησούς μίλησε στον Νικόδημο στο 3ο κεφάλαιο του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου, κατέρριψε ολοκληρωτικά την ανθρώπινη αντίληψη για το πώς κάποιος εισέρχεται στη βασιλεία του Θεού. Το εδάφιο 3 λέει: «ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἄνωθεν, οὐ δύναται ἰδεῖν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.» Πολλοί διαβάζουν αυτό το εδάφιο μέσα από μια νοοτροπία επίδοσης και υποθέτουν ότι ο Ιησούς έλεγε στον Νικόδημο να γίνει πιο θρησκευόμενος, πιο πειθαρχημένος ή ηθικά βελτιωμένος. Όμως ο Ιησούς δεν μιλούσε για αυτοβελτίωση. Μιλούσε για μια εντελώς νέα γέννηση.

Ο Νικόδημος ήταν ήδη εξαιρετικά θρησκευόμενος. Ήταν Φαρισαίος, διδάσκαλος του Ισραήλ, ένας άνθρωπος βαθιά καταρτισμένος στις Γραφές και στην εξωτερική υπακοή. Κι όμως, ο Ιησούς τού είπε ότι έπρεπε να γεννηθεί ξανά.

Η Επί του Όρους Ομιλία και ο σκοπός της

Πολλοί άνθρωποι προσεγγίζουν την Επί του Όρους Ομιλία με φόβο, σύγχυση και αγωνία, επειδή τη διαβάζουν σαν να έδινε ο Ιησούς στην ανθρωπότητα μια λίστα απαιτήσεων προκειμένου να κερδίσει την αποδοχή του Θεού. Όταν όμως κατανοηθεί σωστά, η Επί του Όρους Ομιλία γίνεται μία από τις πιο ξεκάθαρες αποκαλύψεις της  τελειότητας του Ιησού Χριστού και της ανάγκης του ανθρώπου για χάρη. Η ομιλία ποτέ δεν είχε σκοπό να παράγει εμπιστοσύνη στην ανθρώπινη προσπάθεια. Σκοπός της ήταν να φανερώσει το αδύνατο της αυτοδικαίωσης μακριά από τον Θεό.