Three Equal Columns

«Όλοι αμάρτησαν και στερούνται τη δόξα του Θεού.» (Ρωμαίους 3:23) • «Ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος· το χάρισμα, όμως, του Θεού αιώνια ζωή διαμέσου του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας.» (Ρωμαίους 6:23) • «Δίνοντας μαρτυρία και προς τους Iουδαίους και τους Έλληνες για τη μετάνοια προς τον Θεό, και την πίστη, αυτή προς τον Kύριό μας Iησού Xριστό.» (Πράξεις 20:21) • «Αδερφοί, σας θυμίζω το χαρμόσυνο μήνυμα που σας έφερα με το κήρυγμά μου. Αυτό το μήνυμα το δεχτήκατε, σ’ αυτό παραμείνατε σταθεροί, με αυτό και σώζεστε, αν βέβαια μένετε προσκολλημένοι σ’ αυτό, με το νόημα που σας το κήρυξα· εκτός εάν μάταια πιστέψατε. Σας παρέδωσα τη διδασκαλία που είχα κι εγώ παραλάβει και που έχει πρωταρχική σημασία: ότι δηλαδή ο Χριστός πέθανε, σύμφωνα με τις Γραφές, για τις αμαρτίες μας· ότι ενταφιάστηκε και ότι, σύμφωνα με τις Γραφές αναστήθηκε την τρίτη ημέρα.» (Α' Κορινθίους 15:1-4) • «Αν με το στόμα σου ομολογήσεις Κύριο, τον Ιησού, και μέσα στην καρδιά σου πιστέψεις ότι ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς, θα σωθείς.» (Ρωμαίους 10:9) • «Κατά χάρη είστε σωσμένοι, διαμέσου της πίστης· κι αυτό δεν είναι από σας· είναι δώρο του Θεού· όχι από έργα, ώστε να μη καυχηθεί κάποιος.» (Εφεσίους 2:8,9)

Δευτέρα 22 Απριλίου 2024

"Μελότητα": Μια ακόμη ανθρώπινη επινόηση

Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, οι δηλώνοντες Χριστιανοί θα διακηρύξουν πρόθυμα: «Oλόκληρη η γραφή είναι θεόπνευστη, και ωφέλιμη για διδασκαλία, για έλεγχο, για επανόρθωση, για διαπαιδαγώγηση, που γίνεται με δικαιοσύνη» (Β' Τιμόθεο 3:16). Όλοι λέμε ότι η Γραφή είναι ο μόνος κανόνας για την πίστη και τη ζωή μας. Υποστηρίζουμε ότι η Καινή Διαθήκη παρέχει θεόπνευστη κατεύθυνση για τον λαό του Θεού της Καινής Διαθήκης, όπως ακριβώς έκανε η Παλαιά Διαθήκη για τον λαό  Ισραήλ.

Αλλά πού αποκαλύπτουν ποτέ αυτά τα ιερά κείμενα την ιδέα να αποκτήσετε ιδιότητα μέλους σε μια τοπική εκκλησία; Πού τονίζεται η «ιδιότητα μέλους της τοπικής εκκλησίας»; Αν δεν μπορεί να βρεθεί στη Βίβλο η έννοια "της μελότητας σε μια τοπική εκκλησία", πώς στην πραγματικότητα την έχουν υιοθετήσει οι περισσότερες εκκλησίες και γιατί αναστατώνονται τόσο πολύ κάποιοι όταν αυτή αμφισβητείται; Γιατί δίνουμε τόση αξία σε κάτι που δεν έχει θεμέλιο στην Αγία Γραφή;

Η απάντηση: Το λυπηρό γεγονός είναι ότι κανείς δεν υποτάσσεται πραγματικά στη Γραφή. Αλλά όλοι μας, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, υποτασσόμαστε αρκετά καλά στις παραδόσεις και τα λόγια των ανθρώπων. Όμως, ακόμη και οι λεγόμενες εκκλησιαστικές μας παραδόσεις δεν είναι υπεράνω εποικοδομητικής και διορθωτικής κριτικής. Ή μήπως είναι; Η ιδέα της αλλαγής των αγαπημένων μας παραδόσεων μας βγάζει από τη ζώνη άνεσής μας και μας αφήνει με τη σκληρή πραγματικότητα ότι έχουμε εξαπατηθεί και παραπλανηθεί. Σε ποιον αρέσει να ανακαλύπτει ότι οι πεποιθήσεις του είναι λάθος;

Αλλά μπορείτε να πείτε, "αυτό διδάσκουν οι ηγέτες της εκκλησίας". Ή, "έτσι τα βρήκαμε". Αν αυτή είναι η νοοτροπία σας, φοβάμαι ότι έχετε πέσει θύμα του πνεύματος που κυριαρχεί σήμερα στον χριστιανικό κόσμο.

Ο Θεός έχει πράγματι μια "μελότητα", αλλά αυτή η ιδιότητα μέλους είναι ΣΕ ΑΥΤΟΝ ως υιοθετημένα μέλη της οικογενείας Του ("Δεδομένου ότι, είμαστε μέλη του σώματός του" - Εφεσίους 5:30), όχι σε κάποια εταιρική δομή (νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου) στην οποία οι άνθρωποι μπορούν να πηγαίνουν μια φορά την εβδομάδα για μια λεγόμενη «λειτουργία λατρείας»! Τέτοιες δραστηριότητες επινοούνται από μυαλά και χέρια ανθρώπων.

Χρειάζεται να είμαστε σαν τους Βεροιείς και να εξετάζουμε τις Γραφές καθημερινά (Πράξεις 17:11). Αν αυτοί οι άνθρωποι χαρακτηρίστηκαν «ευγενέστεροι», επειδή δέχθηκαν τον λόγο με κάθε προθυμία, εξετάζοντας καθημερινά τις γραφές, "αν έτσι έχουν αυτά", πόσο περισσότερο θα έπρεπε οι σημερινοί Χριστιανοί να χαρακτηρίζονται από την επιθυμία να ερευνούν τις Γραφές καθημερινά;

Κεν Κάσιο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια με προσβλητικό ή υβριστικό περιεχόμενο δεν θα δημοσιεύονται.