Ο Ιησούς έκανε σαφές ότι «όπου είναι δύο ή τρεις συγκεντρωμένοι στο όνομά μου, εκεί είμαι εγώ ανάμεσά τους.» (Ματθαίος 18:20). Μόνο δύο ή τρεις!
Ευχαριστώ και δοξάζω τον Θεό που ο Ιησούς δεν είπε: «Όπου είναι δύο ή τρεις ΧΙΛΙΑΔΕΣ συγκεντρωμένοι, εκεί είμαι εγώ ανάμεσά τους». Δεν είπε: «Όπου είναι δύο ή τρεις ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ συγκεντρωμένοι, εκεί είμαι εγώ ανάμεσά τους». Και δεν είπε: «Όπου είναι δύο ή τρεις ΔΕΚΑΔΕΣ συγκεντρωμένοι, εκεί είμαι εγώ ανάμεσά τους».
Ο Ιησούς επίσης δεν είπε πού έπρεπε να συγκεντρωθούν μαζί αυτοί οι δύο ή οι τρεις. Δεν προσδιόρισε κτίριο εκκλησίας ή συνάντηση σε σπίτι. Και δεν είπε πόσες φορές την εβδομάδα έπρεπε να συγκεντρώνονται, ή αν οι συγκεντρώσεις έπρεπε να έχουν συγκεκριμένη δομή ή όχι, αν είναι ανοιχτές ή κλειστές, μέσα ή έξω.
Καθιερώνοντας την Παρουσία Του ανάμεσα σε μια ομάδα τόσο μικρή όσο δύο ή τρεις, ο Ιησούς αποκηρύσσει τη γοητεία μας για τους μεγάλους αριθμούς. Ο καθένας μπορεί να συγκεντρώσει πλήθος, αν του πεις αυτό που θέλει να ακούσει. Επιτρέψτε μου να πω ότι μια μεγάλη ομάδα δεν έχει περισσότερη παρουσία του Ιησού από μια μικρή ομάδα. Τα νούμερα είναι άσχετα. Είτε ο Ιησούς είναι στη μέση, είτε δεν είναι. Εάν ο Ιησούς δεν είναι ανάμεσά μας, τότε το να έχουμε μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων δεν θα αντισταθμίσει το γεγονός της απουσίας Του.
Θα προτιμούσα να καθίσω στο σαλόνι ενός σπιτιού με τρία άτομα και να έχω τον Ιησού στη μέση, παρά να καθίσω σε μια σύναξη με τρεις χιλιάδες άτομα όπου ο Ιησούς δεν βρίσκεται πουθενά.
Φυσικά, ο Ιησούς μπορεί μερικές φορές να βρεθεί σε μεγάλες ομάδες ανθρώπων, αλλά όπως λέει η γυναίκα μου, "έχει την τάση να χάνεται μέσα στο πλήθος".
ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΑΞΗ ΜΑΣ;
Σχετικά με τη σύναξή μας, ο συγγραφέας της προς Εβραίους επιστολής λέει: «μη αφήνοντας το να συνερχόμαστε μαζί, όπως είναι συνήθεια σε μερικούς, αλλά προτρέποντας ο ένας τον άλλον· και, μάλιστα, τόσο περισσότερο όσο βλέπετε να πλησιάζει η ημέρα» (10:25).
Δοξάστε τον Κύριο για την απλότητα αυτής της Γραφής. Για άλλη μια φορά δεν μας λέει ΠΟΥ να συγκεντρωθούμε (η τοπική εκκλησία). Δεν μας λέει ΠΟΤΕ να συγκεντρωθούμε (Κυριακή πρωί). Δεν μας λέει ΠΟΣΟ ΣΥΧΝΑ να συγκεντρωνόμαστε (τρεις "λειτουργίες" την εβδομάδα, προσευχή την Τρίτη, ομάδα νέων την Πέμπτη). Λαμβάνοντας αυτό το εδάφιο από μόνο του, απλώς μας λέει να αξιοποιήσουμε στο έπακρο κάθε ευκαιρία που έχουμε για να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον, πρόσωπο με πρόσωπο. Ωστόσο, δεν δίνει οδηγίες σχετικά με το πού, πότε ή πόσες φορές την εβδομάδα θα πραγματοποιείται αυτό.
Ως ποιμένας, χρησιμοποιούσα πάντοτε λανθασμένα αυτό το εδάφιο. Το έκανα από άγνοια, αλλά το μήνυμα που έστελνα συνεχώς, ήταν: "Πρέπει να παρευρίσκεσαι περισσότερο, να προσεύχεσαι περισσότερο, να δίνεις περισσότερα και να κάνεις περισσότερα από αυτά που κάνεις. Πρέπει να υποταγείς σε εμένα για να μπορέσεις να έχεις πνευματική κάλυψη".
"Πρέπει να είστε υπόλογοι σε ένα τοπικό σώμα πιστών. Και αν δεν έρχεστε στην εκκλησία κάθε φορά που οι πόρτες είναι ανοιχτές και αν δεν συμμετέχετε σε κάθε πρόγραμμα που έχουμε στη διάθεσή σας, τότε εγκαταλείπετε το 'να συνερχόμαστε μαζί!".
Αυτό σημαίνει πραγματικά αυτό το εδάφιο; Όταν διαβάζετε το κείμενο που προηγείται, γίνεται φανερό ότι το Πνεύμα του Θεού δεν προσπαθεί να μας κάνει να είμαστε πιο πιστοί στην παρακολούθηση "εκκλησιαστικών λειτουργιών"! Στην πραγματικότητα, όταν γράφτηκε αυτό, οι Χριστιανοί δεν είχαν «εκκλησιαστικές λειτουργίες» (ή εκκλησιαστικά κτίρια γι' αυτές).
Τι σημαίνει λοιπόν; Αν διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο (ακόμη καλύτερα, ολόκληρη την Επιστολή), θα διαπιστώσετε ότι μας ενθαρρύνει να πλησιάζουμε τον Θεό χωρίς φόβο, με έναν «νέο και ζωντανό τρόπο», μέσω του Αρχιερέα μας Ιησού Χριστού, ο οποίος ήδη μας έχει συγκεντρώσει ως οίκο του Θεού για να μας οδηγήσει στα Άγια των Αγίων.
Με βάση όσα γνωρίζουμε για την Εκκλησία του Κυρίου, θα μπορούσαμε εξίσου εύκολα να πούμε: «Μη εγκαταλείπετε τον οίκο των ζωντανών λίθων που συγκεντρώνει ο Ιησούς, γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος να πλησιάσετε τον Θεό!»
Αλλά οι άνθρωποι συνήθως βρίσκουν αυτό που περιμένουν να δουν, όχι αυτό που πραγματικά υπάρχει. Ακυρώνουμε λοιπόν τον Λόγο του Θεού με την παράδοσή μας, χάνοντας την ευλογία και μετατρέποντάς τη σε φορτίο.
"ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΠΑΙΝΩ"
Ο Ιησούς είπε (για τον τρόπο του θανάτου Του) ότι "όταν υψωθώ από τη γη, θα τους ελκύσω όλους στον εαυτό μου" (Ιωάννης 12:32). Αντίθετα, εμείς υψώνουμε τη θρησκεία και ελκύουμε όλους τους ανθρώπους σε ένα ίδρυμα.
Προτείνουμε ότι οι Χριστιανοί δεν πρέπει ποτέ να πηγαίνουν στην εκκλησία ή να έχουν κοινωνία με άλλους; Φυσικά και όχι. Αλλά ρωτάμε, μπορεί να υπάρχει κοινωνία μόνο στο πλαίσιο μιας εκκλησιαστικής συνάντησης; Όταν συνειδητοποιήσουμε ότι η συναναστροφή μας υποτίθεται ότι βασίζεται σε μια σχέση με τον Ιησού, και όχι σε μια σχέση με την «εκκλησία», θα ανακαλύψουμε ότι υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες για συναναστροφή ΕΞΩ από το κτίριο της τοπικής εκκλησίας από ό,τι ΜΕΣΑ.
Αυτό συμβαίνει επειδή η συναναστροφή με βάση τον Χριστό διαρκεί για όσο διάστημα μένετε εν Αυτώ, ενώ η κοινωνία με βάση την εκκλησία διαρκεί μόνο όσο πηγαίνετε σε αυτή την εκκλησία. Όταν πηγαίνετε στις συνάξεις τους και υποστηρίζετε την ατζέντα τους, τότε σας αγαπούν. Μόλις φύγετε και καταλάβουν ότι δεν θα επιστρέψετε, δεν θέλουν τίποτε άλλο να κάνουν μαζί σας. Η πραγματικότητα είναι απλώς η εξής: η συναναστροφή τους μαζί σας βασίζεται στην εκκλησία, στη διακονία, στον άνθρωπο ή στα χρήματα, αλλά δεν βασίζεται στον Χριστό.
Ο αληθινός χαρακτήρας μιας εκκλησίας, μιας αδελφότητας ή μιας διακονίας δεν κρίνεται από το πώς σε υποδέχονται όταν γίνεσαι μέλος, ή από το πώς σε αντιμετωπίζουν όταν είσαι εκεί, αλλά μάλλον από το πώς σε αποχαιρετούν όταν φεύγεις και πώς σχετίζονται μαζί σου αφού έχεις φύγει.
Πολλές εκκλησίες, συναθροίσεις, διακονίες και αδελφότητες κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό. Όταν δεν έχουν ως Κεφαλή τους τον Χριστό, θα πρέπει να κλείσουν, γιατί ο Ιησούς δεν έχει εκεί την πρώτη θέση. Επομένως, δεν εξυπηρετούν κανένα σκοπό της Βασιλείας. Είμαι πεπεισμένος ότι οι περισσότερες εκκλησίες υπάρχουν μόνο για να παράσχουν στον ποιμένα ένα μέρος για να κηρύξει την Κυριακή.
Οι συνάξεις συνεχίζονται, αλλά δεν υπάρχει καρπός. Είναι νεκρά κλαδιά που εξακολουθούν να προσκολλώνται στην άμπελο, αλλά πρέπει να κοπούν για να ανοίξει ο δρόμος για νέα ανάπτυξη.
Ο Παύλος είπε στους Κορινθίους ότι όταν συνέρχονταν, δεν ήταν προς το καλύτερο, αλλά προς το χειρότερο. Το σίγουρο ήταν ότι συνέρχονταν. Ήταν πιστοί και συνέρχονταν. Αλλά η σύναξή τους δεν ήταν μαρτυρία της πίστης τους, ήταν μαρτυρία της διαίρεσής τους. Στην πραγματικότητα, δεν συνέρχονταν μαζί, αλλά χωριστά. "Να σας επαινέσω γι' αυτό; Δεν σας επαινώ!"
Ο απόστολος λέει ότι θα ήταν καλύτερα γι' αυτούς να μείνουν σπίτι παρά να συγκεντρωθούν για το χειρότερο, να έχουν διχασμό, να περιφρονούν την εκκλησία του Θεού, να ντροπιάζουν ο ένας τον άλλον, να τρώνε και να πίνουν κατάκριση στον εαυτό τους και να συνέρχονται "προς κατάκριση" (βλέπε Α΄ Κορινθίους 11:17-34).
Αυτά είναι δυνατά λόγια! Πότε ήταν η τελευταία φορά που ακούσατε ένα μήνυμα γι' αυτό; Ποιος ποιμένας είναι πρόθυμος να σηκωθεί και να πει: «Δεν θα υπάρξουν άλλες συνάξεις, μέχρι να μάθουμε πώς να συνερχόμαστε προς το καλύτερο και όχι προς το χειρότερο»;
Όχι πολλοί!
ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
Αδελφοί και αδελφές, μη πλανιέστε και μη ταράζεστε! Αν είμαστε ένα με την Κεφαλή, τότε είμαστε ένα με το Σώμα, ακόμη κι αν δεν είμαστε σωματικά μαζί. Και αν ΔΕΝ είμαστε ένα με την Κεφαλή, τότε ΔΕΝ είμαστε ένα με το Σώμα, ακόμη κι αν είμαστε σωματικά μαζί. Πώς είναι αυτό δυνατόν;
Γιατί ο Ιησούς χτίζει την Εκκλησία Του, και αυτή είναι οίκος πνευματικός, όχι οίκος φυσικός.
Αυτή η αρχή καταδεικνύεται ξεκάθαρα στη ζωή του αποστόλου Ιωάννη. Εξορισμένος στη νήσο της Πάτμου λόγω της μαρτυρίας του Ιησού, απομονώθηκε σωματικά από άλλους πιστούς και δεν είχε άμεση προσωπική επαφή με καμία από τις εκκλησίες. Δεν είχε «κάλυψη», «υπευθυνότητα », «εξουσία», «τοπικό σώμα πιστών», καμία «συναναστροφή». Έμοιαζε να βρέθηκε σε μια γωνιά, ξεχασμένος.
Αλλά ο Ιωάννης λέει: «Εγενόμην εν πνεύματι εν τη κυριακή ημέρα» (πρωτ. Αποκάλυψη 1:10). Διατήρησε τη σύνδεση με την Κεφαλή και το Σώμα του Χριστού μέσω μιας προσωπικής λατρείας εν πνεύματι και αληθεία. Αυτή η συνδεσιμότητα είναι πνευματική, όχι φυσική, ούτε κοινωνική, ούτε γεωγραφική. Εξαιτίας της, ο Ιωάννης έλαβε ένα σαφές όραμα και μια νέα αποκάλυψη του Ιησού Χριστού.
Ως παράπλευρο όφελος, ο Ιωάννης γνώρισε την ακριβή πνευματική κατάσταση των επτά εκκλησιών της Ασίας, παρόλο που δεν είχε συναχθεί μαζί τους.
Είναι καλύτερο να είσαι μόνος και να είσαι εν πνεύματι, παρά να συναθροίζεσαι και να είσαι στη σάρκα, υπακούοντας στα νεύματα του "εκκλησιανισμού" και συνερχόμενος προς το χειρότερο και όχι προς το καλύτερο. Ο Ιησούς είπε: «Yποκριτές, καλά προφήτευσε για σας ο Hσαΐας, λέγοντας: "Aυτός ο λαός με πλησιάζει με το στόμα τους και με τιμά με τα χείλη· η καρδιά τους, όμως, απέχει μακριά από μένα· μάταια, βέβαια, με σέβονται, διδάσκοντας διδασκαλίες, εντάλματα ανθρώπων» (Ματθαίος 15:7-9).
Φίλοι, υπάρχει ένας πολύ καλύτερος τρόπος! Ο Πατέρας αναζητεί και "στρατολογεί" για τον εαυτό Του ανθρώπους που θα Τον λατρεύουν εν πνεύματι και αληθεία. Ο Ιησούς τούς απελευθερώνει από τη μάταιη λατρεία και τις παραδόσεις των ανθρώπων και τους συγκεντρώνει σε ένα πνευματικό σπίτι από ζωντανές πέτρες. Το Άγιο Πνεύμα τούς οδηγεί σε μια ολοένα βαθύτερη, ολοένα αυξανόμενη σχέση με τον Χριστό.
Μαζί τους, κάθε μέρα είναι «Ημέρα του Κυρίου»!
Ενώ ό,τι δεν έχει εδραιωθεί στον Χριστό, κλονίζεται, εκείνοι που ανάγονται στον Χριστό, λαμβάνουν μια Βασιλεία ασάλευτη. Είναι μια υπέροχη στιγμή να είσαι ζωντανός και να βλέπεις τον Σκοπό του Θεού να εκπληρώνεται!
Γιατί να αρκούμαστε σε κάτι λιγότερο; Μας έδωσε νέο κρασί και καινούργια ασκιά. Ας επιζητούμε την υπεροχή του Χριστού σε όλα τα πράγματα, και όταν ο Ιησούς μάς συγκεντρώσει με απλότητα, θα είναι στο μέσον, και οι συνάξεις μας θα είναι προς το καλύτερο και όχι προς το χειρότερο...
— Chip Brogden
Διαβάστε σχετικά:
Μια αληθινή Εκκλησία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια με προσβλητικό ή υβριστικό περιεχόμενο δεν θα δημοσιεύονται.