Είναι αρκετός ο Ιησούς;

Αν ο Ιησούς ήταν το μόνο που είχατε, θα σας αρκούσε ο Ιησούς;

«Aφού, λοιπόν, γευμάτισαν, ο Iησούς λέει στον Σίμωνα Πέτρο: Σίμωνα του Iωνά, με αγαπάς περισσότερο τούτων;» (Ιωάννης 21:15).

Πολλοί πολύτιμοι πιστοί είναι ερωτευμένοι με τα πράγματα του Κυρίου, αλλά δεν είναι ερωτευμένοι με τον ίδιο τον Κύριο. Πολλοί Χριστιανοί εργάτες και λειτουργοί είναι ερωτευμένοι με το έργο του Κυρίου. Σχεδόν χωρίς να το καταλάβουμε, το έργο του Κυρίου γίνεται πιο σημαντικό από τον Κύριο του έργου.

Υπάρχουν προφήτες και δάσκαλοι που έχουν λόγους από τον Θεό σε μεγαλύτερη εκτίμηση από τον Θεό που δίνει τους λόγους που Του αποδίδονται. Οι άνθρωποι αναζητούν αυτούς τους λόγους και τις διδασκαλίες. Όσο περισσότερα λαμβάνουν, τόσο περισσότερα θέλουν. Πριν χωνευτεί ένας λόγος, λαχταρούν έναν άλλο. Αναζητούν «πράγματα» – λόγους, προφητείες, διδασκαλίες, οράματα, όνειρα – αλλά δεν αναζητούν τον ίδιο τον Κύριο.

Ο Ιησούς χτίζει την Εκκλησία Του!

«…και επάνω σ’ αυτή την πέτρα θα κτίσω την εκκλησία μου· και οι πύλες του άδη δεν θα υπερισχύσουν εναντίον της» (Ματθαίος 16:18β).

Δεν υπάρχει κανένα «καινούργιο» πράγμα που πρέπει να φανεί, να ειπωθεί ή να γίνει: ο Ιησούς, ο Βράχος, οικοδομεί την Εκκλησία Του πάνω στα θεμέλια του Εαυτού Του.  Συγκεντρώνει πιστά τις ζωντανές πέτρες μαζί και τις συναρμολογεί σε μια όμορφη κατασκευή από χρυσό, ασήμι και πολύτιμες πέτρες (Α' Πέτρου 2:4-9· Α' Κορινθίους 3:9- 17).

Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με την Εκκλησία! Δηλαδή, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με την Εκκλησία που ο Ιησούς οικοδομεί, γιατί υπάρχουν κι εκείνοι που  ακολουθούν τα δικά τους ...οικοδομικά προγράμματα και σχέδια, και τα αποκαλούν «εκκλησία». Ο Ιησούς συγκεντρώνει τους αγίους μαζί σε ένα πνευματικό οίκο. Το  πρόβλημα είναι ότι ορισμένα πράγματα στα οποία έχουμε καταλήξει να πιστεύουμε ότι είναι «εκκλησία», δεν είναι απαραίτητα η Εκκλησία. Αν και δεν υπάρχει κανένα  πρόβλημα με την Εκκλησία, ό,τι ονομάζεται «Εκκλησία» δεν είναι Εκκλησία. Τι είναι λοιπόν η Εκκλησία;

Μια βολική λατρεία

«Έτσι ο βασιλιάς (Ιεροβοάμ) σκέφτηκε και κατασκεύασε δύο χρυσά μοσχάρια και είπε στον λαό: «Αρκετά μέχρι τώρα ανεβαίνατε στην Ιερουσαλήμ. Νάτοι, εδώ είναι οι  θεοί σας, Ισραηλίτες, που σας έβγαλαν από την Αίγυπτο!» (Α' Βασιλέων 12:28 - ΕΒΕ).

Έτσι ξεκινά η θλιβερή ιστορία της πτώσης του Ισραήλ από ιερού λαού σε ένα έθνος ειδωλολατρών. Πώς γίνεται, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα μετά την ολοκλήρωση  του Ναού στην Ιερουσαλήμ, το Ισραήλ να μπορέσει να παρασυρθεί;

Υπάρχει μια προφητική εφαρμογή στην τρέχουσα κατάστασή μας. Αυτά τα πράγματα είναι γραμμένα ως παράδειγμα για εμάς, επομένως ας δούμε αυτήν την καθοριστική  στιγμή στην ιστορία του Ισραήλ και τι διδάγματα μπορούμε να αντλήσουμε.

«Συνέρχεστε όχι για το καλύτερο»

«Kαι ενώ το παραγγέλλω τούτο, δεν σας επαινώ, δεδομένου ότι συνέρχεστε όχι για το καλύτερο, αλλά για το χειρότερο» (Α' Κορινθίους 11:17).

Ο Ιησούς έκανε σαφές ότι «όπου είναι δύο ή τρεις συγκεντρωμένοι στο όνομά μου, εκεί είμαι εγώ ανάμεσά τους.» (Ματθαίος 18:20). Μόνο δύο ή τρεις!

Ευχαριστώ και δοξάζω τον Θεό που ο Ιησούς δεν είπε: «Όπου είναι δύο ή τρεις ΧΙΛΙΑΔΕΣ συγκεντρωμένοι, εκεί είμαι εγώ ανάμεσά τους». Δεν είπε: «Όπου είναι δύο ή  τρεις ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ συγκεντρωμένοι, εκεί είμαι εγώ ανάμεσά τους». Και δεν είπε: «Όπου είναι δύο ή τρεις ΔΕΚΑΔΕΣ συγκεντρωμένοι, εκεί είμαι εγώ ανάμεσά τους».