Η σύγχρονη γλωσσολαλιά και το βιβλικό πρότυπο: Μια αναγκαία σύγκριση

Το ερώτημα δεν είναι αν ο Θεός μπορεί να ενεργήσει υπερφυσικά.
Το ερώτημα είναι: Ταυτίζεται η σύγχρονη εμπειρία με το βιβλικό φαινόμενο;

Για να απαντήσουμε, πρέπει να συγκρίνουμε χαρακτηριστικά.

1. Το βιβλικό πρότυπο
Α. Αναγνωρίσιμες γλώσσες
Στην Πεντηκοστή (Πράξεις 2):
* Οι γλώσσες ήταν κατανοητές από παρόντες ακροατές.
* Αναφέρονται συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές, εθνότητες και διάλεκτοι.
* Το θαύμα, ως εκπλήρωση της προφητείας του Ιωήλ, είχε πρακτικό επικοινωνιακό σκοπό.

Το χάρισμα των γλωσσών: ανθρώπινες ή “ουράνιες”;

Πολλοί αγαπητοί αδελφοί και αδελφές έχουν ζήσει έντονες πνευματικές εμπειρίες που συνδέονται με τη γλωσσολαλιά. Για κάποιους, υπήρξε στιγμή βαθιάς προσευχής, απελευθέρωσης ή ανανέωσης. Αυτές οι εμπειρίες δεν πρέπει να απορρίπτονται ελαφρά τη καρδία.

Ωστόσο, η Εκκλησία δεν θεμελιώνεται στην εμπειρία, αλλά στον αποστολικό λόγο. Γι’ αυτό και κάθε πνευματικό φαινόμενο — όσο ευλογημένο κι αν φαίνεται — χρειάζεται να εξετάζεται υπό το φως της Γραφής.

Η συζήτηση περιστρέφεται κυρίως γύρω από δύο βιβλικά σώματα κειμένων:

Το «βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος» και η γλωσσολαλιά

Το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος γίνεται κατά την αναγέννηση του ανθρώπου ή αποτελεί δεύτερη εμπειρία που συνοδεύεται με γλωσσολαλιά σε άγνωστες (μη ανθρώπινες) γλώσσες;

Το ερώτημα αυτό βρίσκεται στον πυρήνα της διαφοράς ανάμεσα στην κλασική Ευαγγελική θεολογία και στο Πεντηκοστιανό/Χαρισματικό ρεύμα.

Ας δούμε συνοπτικά τις δύο βασικές θέσεις και τα βιβλικά δεδομένα.