Το «βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος» και η γλωσσολαλιά

Το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος γίνεται κατά την αναγέννηση του ανθρώπου ή αποτελεί δεύτερη εμπειρία που συνοδεύεται με γλωσσολαλιά σε άγνωστες (μη ανθρώπινες) γλώσσες;

Το ερώτημα αυτό βρίσκεται στον πυρήνα της διαφοράς ανάμεσα στην κλασική Ευαγγελική θεολογία και στο Πεντηκοστιανό/Χαρισματικό ρεύμα.

Ας δούμε συνοπτικά τις δύο βασικές θέσεις και τα βιβλικά δεδομένα.

1. Η θέση ότι το βάπτισμα του Πνεύματος γίνεται κατά την αναγέννηση
Βασικό εδάφιο:
«καὶ γὰρ ἐν ἑνὶ Πνεύματι ἡμεῖς πάντες εἰς ἓν σῶμα ἐβαπτίσθημεν... καὶ πάντες εἰς ἓν Πνεῦμα ἐποτίσθημεν» (Α΄ Κορ. 12:13).

Το σημείο εδώ δεν είναι η εμπειρία, αλλά η ενότητα. Στο πλαίσιο της επιστολής, ο απόστολος Παύλος δεν μιλά για μια ελίτ πιστών αλλά για όλους τους Κορινθίους. Το Πνεύμα μάς ενώνει με τον Χριστό και μεταξύ μας. Κανένας πιστός δεν είναι «δεύτερης κατηγορίας» επειδή δεν είχε μια συγκεκριμένη εκδήλωση.

Το βάπτισμα του Πνεύματος παρουσιάζεται ως:
* πράξη του Θεού που εντάσσει τον πιστό στο σώμα του Χριστού
* καθολική εμπειρία όλων των πιστών
* όχι κάτι που λαμβάνουν μόνο μερικοί

Επιπλέον:
* Ρωμ. 8:9 — «Εἰ δέ τις Πνεῦμα Χριστοῦ οὐκ ἔχει, οὗτος οὐκ ἔστιν αὐτοῦ.» Αν ανήκεις στον Χριστό, έχεις το Πνεύμα Του.
* Εφ. 1:13 — «ἐν ᾧ καὶ ὑμεῖς ἀκούσαντες τὸν λόγον τῆς ἀληθείας, τὸ εὐαγγέλιον τῆς σωτηρίας ὑμῶν, ἐν ᾧ καὶ πιστεύσαντες ἐσφραγίσθητε τῷ Πνεύματι τῆς ἐπαγγελίας τῷ Ἁγίῳ.» Το Πνεύμα δίνεται όταν πιστεύουμε.
* Εφ. 4:4,5 — «Ἓν σῶμα καὶ ἓν Πνεῦμα... εἷς Κύριος, μία πίστις, ἓν βάπτισμα». Ένα βάπτισμα.

Στη διδασκαλία του Παύλου δεν διακρίνονται χρονικά η αναγέννηση και το «βάπτισμα του Πνεύματος». Φαίνεται να είναι μία σωτηριολογική πράξη.

2. Η θέση της «δεύτερης εμπειρίας» με σημείο τη γλωσσολαλιά
Η Πεντηκοστιανή θεολογία στηρίζεται κυρίως στο βιβλίο των Πράξεων:
* Πράξεις των Αποστόλων 2 — Πεντηκοστή
* Πράξεις 8 — Σαμάρεια
* Πράξεις 10 — Κορνήλιος
* Πράξεις 19 — μαθητές στην Έφεσο

Εκεί φαίνεται μια χρονική διάκριση μεταξύ πίστης και λήψης του Πνεύματος, συχνά με συνοδεία γλωσσών.

Το επιχείρημα είναι:
* Οι απόστολοι ήταν ήδη πιστοί πριν την Πεντηκοστή.
* Άρα το «βάπτισμα του Πνεύματος» είναι μεταγενέστερη ενδυνάμωση.
* Η γλωσσολαλιά θεωρείται το αρχικό αποδεικτικό σημείο.

3. Το κρίσιμο ερμηνευτικό ζήτημα
Το βασικό ερώτημα είναι:
Είναι οι Πράξεις κανονιστικές για όλους τους πιστούς όλων των εποχών ή περιγράφουν μεταβατικά γεγονότα της ιστορικής γέννησης της Εκκλησίας;

Πολλοί θεολόγοι βλέπουν τις Πράξεις ως ιστορική μετάβαση:
* Ιουδαίοι (Πράξ. 2)
* Σαμαρείτες (Πράξ. 8)
* Εθνικοί (Πράξ. 10)
* Μαθητές Ιωάννη (Πράξ. 19)

Σε κάθε «ομάδα» δίνεται δημόσια η ίδια δωρεά, ώστε να φανεί ότι όλοι ανήκουν στο ίδιο σώμα.

4. Οι Πράξεις δείχνουν δύναμη — όχι κατηγοριοποίηση
Στο βιβλίο των Πράξεων βλέπουμε στιγμές έντονης έκχυσης Πνεύματος και γλωσσολαλιάς.

Αλλά προσέξτε:
Η έμφαση είναι στην εξάπλωση του ευαγγελίου και στη θεμελίωση της Εκκλησίας — όχι στη δημιουργία πνευματικών «επιπέδων».

Οι γλώσσες λειτουργούν ως σημείο ότι ο Θεός δέχεται Ιουδαίους, Σαμαρείτες και Εθνικούς στο ίδιο σώμα.

5. Τι γίνεται με τις «μη γήινες γλώσσες»;
Στις Πράξεις κεφ. 2 οι γλώσσες ήταν κατανοητές ανθρώπινες γλώσσες.

Στα Α΄ Κορ. κεφ. 12–14, ο απόστολος Παύλος:
* Δεν λέει ότι όλοι μιλούν γλώσσες (12:30).
* Δεν τις παρουσιάζει ως καθολικό αποδεικτικό σημείο.
* Τις κατατάσσει ανάμεσα σε πολλά χαρίσματα.

Στο Α΄ Κορ. 12:30, ο Παύλος ρωτά: «Μὴ πάντες γλώσσαις λαλοῦσι;» Η απάντηση είναι ξεκάθαρα «όχι».

Αν το βάπτισμα του Πνεύματος ήταν δεύτερη εμπειρία με υποχρεωτική γλωσσολαλιά, τότε θα έπρεπε όλοι να μιλούν γλώσσες. Όμως ο Θεός μοιράζει χαρίσματα «καθώς Εκείνος θέλει».

Το μέτρο της ωριμότητας δεν είναι η εκδήλωση, αλλά ο καρπός του Πνεύματος (Γαλ. 5:22,23).

6. Μπορεί να υπάρξουν μεταγενέστερες εμπειρίες πλήρωσης;
Ναι.

Η Γραφή λέει, «πληροῦσθε ἐν Πνεύματι» (Εφ. 5:18) — σε συνεχή χρόνο.

Ο Θεός μπορεί να μας επισκεφθεί με ιδιαίτερη δύναμη, αναζωπύρωση, χαρίσματα, βαθιά προσευχή. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πριν ήμασταν «μισοί Χριστιανοί».

Συμπέρασμα
Η πιο συνεπής σύνθεση των παύλειων επιστολών οδηγεί στο ότι:

✔   Το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος συμβαίνει κατά την αναγέννηση.
✔   Εντάσσει τον πιστό στο σώμα του Χριστού.
✔   Δεν συνοδεύεται κατ’ ανάγκην από γλωσσολαλιά.

Η γλωσσολαλιά, όπου υπάρχει, είναι χάρισμα — όχι απόδειξη σωτηρίας.

Τελική σκέψη
Αν έχεις βιώσει γλωσσολαλιά, ευχαρίστησε τον Θεό.
Αν δεν έχεις, μην αμφιβάλλεις για τη σωτηρία σου.

Το μεγαλύτερο θαύμα δεν είναι οι γλώσσες — είναι η νέα καρδιά.

— Ρ. Στράντζαλης

Συνεχίζεται εδώ