Οι κατηγορίες είναι για τον Σατανά η πιο προσφιλής του μέθοδος για να μας κάνει να λυγίσουμε. Παρουσιάζεται στον Θεό για να κατηγορήσει τους πιστούς, όπως φαίνεται στο βιβλίο του Ιώβ (1:9-11, 2:4,5) και στην Αποκάλυψη (12:10). Και έρχεται ακόμη και σ' εμάς και μας κατηγορεί για τις πτώσεις μας, προσπαθώντας να μας ρίξει στην απελπισία.
Απέναντι σε όλη αυτήν την κατάσταση, η Γραφή περιγράφει μια ευλογημένη λύση: ο Ιησούς Χριστός αναλαμβάνει ο Ίδιος να υποστηρίξει τον άνθρωπο· παίρνει τη θέση του συνήγορου τη στιγμή που ο Σατανάς παίρνει τη θέση του κατήγορου. Σύμφωνα με τα λόγια της Καινής Διαθήκης, "ζεί πάντοτε για να μεσιτεύει για χάρη των πιστών" (Εβραίους 7:25). Κι έτσι, με τη μεσολάβηση του Χριστού, οι κατηγορίες του Σατανά δεν βρίσκουν έδαφος μπροστά στον Θεό. Επομένως, ούτε κι εμείς χρειάζεται να τις αφήνουμε να βρουν έδαφος μέσα στην καρδιά μας. Ακόμη κι αν πέσουμε σε αμαρτία, ο δρόμος της μετάνοιας είναι ανοιχτός: "το αίμα του Iησού Xριστού, του Yιού του, μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία", διαβεβαιώνει η Γραφή (Α' Ιωάννη 1:7).
Τι θα γίνει λοιπόν με τη στάση μας απέναντι στον Σατανά; Το θέμα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί ο Σατανάς μάς κατηγορεί όχι μόνο ενώπιον του Θεού, αλλά και μέσα στη συνείδησή μας. "Αμάρτησες", σου λέει, "και εξακολουθείς να αμαρτάνεις. Είσαι αδύναμος, και ο Θεός δεν μπορεί να κάνει τίποτε περισσότερο για τη ζωή σου". Αυτό είναι το επιχείρημά του. Κι εμείς μπαίνουμε στον πειρασμό να κοιτάξουμε μέσα μας και να προσπαθήσουμε να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας, βρίσκοντας κάτι μέσα μας, είτε από τα συναισθήματα είτε από τη συμπεριφορά μας, κάτι που θα αποδείξει ότι ο Σατανάς έχει άδικο. Ή αντίθετα, παραδεχόμαστε την αδυναμία μας και στρεφόμαστε στο άλλο άκρο: πέφτουμε σε κατάθλιψη και απελπισία. Κι έτσι, η κατηγορία γίνεται ένα από τα μεγαλύτερα και αποτελεσματικότερα όπλα του διαβόλου. Δείχνει τις αμαρτίες μας και προσπαθεί να μας αποκόψει από τη χάρη του Θεού επιφορτίζοντάς μας με αυτές τις αμαρτίες· και αν εμείς δεχτούμε τις κατηγορίες του, αμέσως λυγίζουμε.
Και τώρα, ο λόγος που αποδεχόμαστε τόσο εύκολα τις κατηγορίες του διαβόλου, είναι ότι εξακολουθούμε να ελπίζουμε πως έχουμε κάποια μορφή δικής μας δικαιοσύνης. Αλλά ο προσανατολισμός των προσδοκιών μας είναι εσφαλμένος. Ο Σατανάς έχει καταφέρει να μας κάνει να βλέπουμε σε λάθος κατεύθυνση. Κι έτσι κερδίζει στα σημεία, καταφέρνοντας να μας αδρανοποιήσει. Αλλά αν έχουμε μάθει να μη στηρίζουμε καμιά πεποίθηση στη σάρκα, τότε δεν θα αναρωτιόμαστε γιατί αμαρτήσαμε, γιατί αυτή καθεαυτή η φύση της σάρκας είναι να αμαρτάνει. Ή για να το πούμε κάπως αλλιώς, επειδή δεν έχουμε φτάσει στο σημείο να αντιληφθούμε την πραγματική μας φύση και να δούμε πόσο ανίσχυροι είμαστε, γι' αυτό ακριβώς εξακολουθούμε να στηρίζουμε κάποιες ελπίδες στον εαυτό μας. Και το αποτέλεσμα είναι ότι, όταν ο Σατανάς επιτίθεται και μας κατηγορεί, εμείς λυγίζουμε κάτω από τις κατηγορίες του.
Ο Θεός μπορεί κάλλιστα να αντιμετωπίσει τις αμαρτίες μας· δεν μπορεί όμως να ενεργήσει σε κάποιον που βρίσκεται κάτω από κατηγορία, γιατί ένας τέτοιος άνθρωπος δεν εμπιστεύεται στο αίμα του Ιησού Χριστού. Το αίμα του Χριστού τον υπερασπίζεται, αλλά αυτός προσέχει μάλλον τα λόγια του Σατανά. Ο Χριστός είναι ο Συνήγορός μας, αλλά εμείς οι κατηγορούμενοι συντασσόμαστε με τον κατήγορο. Δεν έχουμε αναγνωρίσει ότι δεν είμαστε άξιοι για τίποτε άλλο εκτός από θάνατο· ότι η σάρκα μας πρέπει οπωσδήποτε να σταυρωθεί. Δεν έχουμε καταλάβει ότι ο Θεός είναι ο μόνος που μπορεί να απαντήσει στον κατήγορο, και ήδη το έκανε με το πολύτιμο αίμα του Ιησού Χριστού.
Η σωτηρία μας βρίσκεται στο να αποβλέπουμε στον Κύριο Ιησού Χριστό και στο να αναγνωρίζουμε ότι το αίμα του Αρνίου καλύπτει όλη την κατάσταση που δημιούργησαν οι αμαρτίες μας, και τη θεραπεύει. Αυτό είναι το στερεό θεμέλιο όπου στεκόμαστε. Ποτέ δεν θα έπρεπε να απαντούμε στον Σατανά με την καλή μας συμπεριφορά, αλλά πάντα με το αίμα του Χριστού. Ναι, είμαστε αμαρτωλοί, αλλά το αίμα του Χριστού μάς καθαρίζει από κάθε αμαρτία. Η εμπιστοσύνη μας στον Ιησού Χριστό και η άρνησή μας να μετακινηθούμε από αυτή τη θέση, τρέπουν τον εχθρό σε φυγή (βλέπε Ρωμαίους 8:33,34)· και κάποια μέρα του τέλους, το αίμα του Χριστού θα τον νικήσει οριστικά (Αποκάλυψη 12:11). Τι πρόοδος λοιπόν θα ήταν για μας, το να βλέπουμε σωστότερα την αξία που έχει αυτό το αίμα στα μάτια του Θεού!
— Από από το βιβλίο του Watchman Nee "Η Φυσιολογική Χριστιανική Ζωή"
Απόδοση: Νίκος Μοσχίδης
Δείτε εδώ άλλα μέρη του βιβλίου
Το αγαπημένο μου 🙏
ΑπάντησηΔιαγραφή