Μια άλλη παρόμοια αρχή επίσης φαίνεται να ισχύει: Όταν η επιδίωξη μιας βαθιάς χαράς μετακινείται από μια εμπνευσμένη ιδέα στο να χρειάζεται πραγματικά να κοπιάσουμε γι’ αυτήν, τότε η ανταμοιβή ξαφνικά χάνει μέρος της ελκυστικότητάς της. Γι’ αυτό συχνά χρειάζεται να επιδιώκουμε επίμονα μια πλήρη χαρά ακόμα κι όταν δεν το αισθανόμαστε.
Διαπιστώνω ότι και οι δύο αυτές αρχές συχνά ισχύουν όταν πρόκειται για την ευχαριστία προς τον Θεό. Μια καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη βιώνει βαθιά χαρά. Όμως η καλλιέργεια μιας ευγνώμονος καρδιάς είναι σκληρή εργασία — εργασία που συχνά δεν έχουμε διάθεση να κάνουμε.
Όμως ο Θεός γνωρίζει αυτήν την πραγματικότητα για εμάς, και οι πολλές εντολές Του να «τον δοξάσουμε με ευχαριστία» (Ψαλμός 69:31 - ΕΒΕ), να «παρουσιαστούμε μπροστά του με ευχαριστία» (Ψαλμός 95:2 - ΕΒΕ), να «ψάλλουμε προς αυτόν με ευχαριστία» (Ψαλμός 147:7 - ΕΒΕ), να προσευχόμαστε «με ευχαριστία» (Φιλιππησίους 4:6), να τρώμε «με ευχαριστία» (Α΄ Τιμόθεον 4:3), πράγματι, να «ευχαριστούμε σε όλα» (Α΄ Θεσσαλονικείς 5:18), δεν δίνονται ως ενοχικές υπενθυμίσεις για το πόσο αχάριστοι είμαστε. Αντίθετα, αυτές οι εντολές είναι συνταγές που γράφει ο Καλός Ιατρός για να μας βοηθήσει να ξεφύγουμε από τις χρόνιες περιόδους αποθάρρυνσης.
Γιατί αποθαρρυνόμαστε;
Η αποθάρρυνση είναι, από τον ίδιο τον ορισμό της, έλλειψη θάρρους.
Το Βιβλικό θάρρος είναι η ικανότητα να αντιμετωπίζουμε την αβεβαιότητα, την αντιξοότητα, τον κίνδυνο ή τα βάσανα με ελπίδα που τροφοδοτείται από την πίστη ότι ο Θεός θα τηρήσει τον λόγο Του προς εμάς, ό,τι κι αν συμβεί. Ο Παύλος έφτασε στο σημείο να πει ότι, αφού «επειδή, όλες οι υποσχέσεις του Θεού είναι σ’ αυτόν [εν Χριστώ] το Nαι, και σ’ αυτόν το Aμήν», ιδιαίτερα μέσω της ανάστασης, πρέπει να «έχουμε πάντοτε θάρρος» (Β΄ Κορινθίους 1:20· 5:6).
Όμως δεν έχουμε πάντοτε θάρρος. Γιατί; Επειδή η απιστία στις υποσχέσεις του Θεού μάς απο-θαρρύνει. Αυτός είναι ο στόχος όλων των τεράστιων και πολυποίκιλων στρατηγικών του σατανά: να μας απο-θαρρύνει μέσω της α-πιστίας στις υποσχέσεις του Θεού. Οι στρατηγικές του είναι τρομακτικά περίπλοκες, αλλά ο στόχος του είναι απλός: να αποθαρρύνει τους Χριστιανούς. Οι αποθαρρυμένοι Χριστιανοί είναι ακινητοποιημένες απειλές. Είναι βόμβες του ευαγγελίου που έχουν εξουδετερωθεί. Είναι ευαγγελιστές που έχουν σιωπήσει και των οποίων η αναιμία πίστης μπορεί να γίνει μεταδοτική.
Είναι άραγε πραγματικά περίεργο που βρίσκουμε την αποθάρρυνση χρόνιο πρόβλημα; Καθημερινά παρουσιάζονται μπροστά στα μάτια μας, ακούγονται στ’ αυτιά μας και συντρίβουν την καρδιά μας λόγοι για να αποθαρρυνθούμε — και η εγγενής αμαρτία μας είναι γρήγορη να τους πιστέψει.
Ακριβώς γι’ αυτό, αμέσως αφού ο Παύλος λέει «έχουμε πάντοτε θάρρος» (Β΄ Κορινθίους 5:6), προσθέτει: «διότι περπατούμε διά πίστεως και όχι διά όψεως» (Β΄ Κορινθίους 5:7). Οι κοσμικές αντιλήψεις τείνουν να απομυζούν το θάρρος μας. Όμως η πίστη βλέπει μια πραγματικότητα τόσο γεμάτη ελπίδα, ώστε ούτε ο ίδιος ο θάνατος δεν μπορεί να σβήσει το θάρρος που γεννά.
Ευχαριστία και Θάρρος
Τι σχέση έχει αυτό με την ευχαριστία; Τίποτα δεν ενθαρρύνει τόσο πολύ όσο το να βλέπουμε την άφθονη χάρη του Θεού (Β΄ Κορινθίους 9:8), και η ευγνωμοσύνη είναι αυτό που αισθανόμαστε όταν τη βλέπουμε (Β΄ Κορινθίους 1:11).
Όμως αυτό που χρειάζεται να καταλάβουμε είναι ότι η Βιβλική ευχαριστία δεν είναι απλώς η ευγνώμων ανταπόκρισή μας σε μια χάρη που αντιληφθήκαμε ότι λάβαμε από τον Θεό· είναι και ένα μέσο για να αντιληφθούμε αυτή τη χάρη. Η Βιβλική ευχαριστία δεν είναι απλώς μια εντολή προς υπακοή· είναι μια πρόσκληση να δούμε πέρα από τις συνηθισμένες μας αντιλήψεις, προς εκατοντάδες χάρες που διαφορετικά θα χάναμε εξαιτίας της αμαρτωλής μυωπίας μας. Και είναι επίσης μια πρόσκληση να δούμε μελλοντικές χάρες στις υποσχέσεις του Θεού τόσο βέβαιες, ώστε μπορούμε να Τον ευχαριστούμε γι’ αυτές ήδη από τώρα.
Γι’ αυτό ο Θεός μάς προστάζει τόσο συχνά μέσα στη Γραφή να ευχαριστούμε. Οι εντολές αυτές μάς ωθούν να αναρωτηθούμε: «Για ποια πράγματα έχω να είμαι ευγνώμων;» Και μόνο αυτή η ερώτηση μπορεί να σταματήσει το τρένο των σκέψεών μας πριν εκτροχιαστεί στην αποθάρρυνση, ενώ ταυτόχρονα μας επαναφέρει στις ράγες της πίστης. Μας αναγκάζει να απαντήσουμε, και καθώς απαντούμε, αρχίζουμε να βλέπουμε χάρες. Έτσι, η υπάκουη πράξη τού να ευχαριστούμε τον Θεό, καταλήγει πραγματικά στο να αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη προς Αυτόν. Οι ίδιες οι εντολές είναι πράξεις χάρης.
Ο Θεός προορίζει αυτήν την πρακτική της ευχαριστίας να γίνει μια ευλογημένη συνήθεια. Όσο περισσότερο η ευχαριστία γίνεται συνήθεια, τόσο περισσότερη ευγνωμοσύνη θα αισθανόμαστε. Θα ανακαλύψουμε ότι το να «ευχαριστούμε σε κάθε περίσταση» (Α΄ Θεσσαλονικείς 5:18) δεν είναι ένα αδύνατο ιδανικό, αλλά μια ολοένα πιο βαθιά και ικανοποιητική χαρά, και ένα ισχυρό, αντίθετο προς τη φυσική μας τάση, αντίδοτο στην αποθάρρυνση.
Τα καλύτερα πράγματα μαθαίνονται δύσκολα
Η ευχαριστία είναι ένα αντίθετο προς τη διαίσθησή μας αντίδοτο στην αποθάρρυνση, επειδή όταν αισθανόμαστε αποθαρρυμένοι, δεν έχουμε διάθεση να ευχαριστήσουμε. Γι’ αυτό πρέπει να θυμόμαστε εκείνες τις δύο κοινές αρχές: 1) οι πλήρεις χαρές συνήθως απαιτούν επίμονη επιδίωξη, και επομένως, 2) συχνά δεν έχουμε διάθεση να επιδιώξουμε τα πράγματα που χρειαζόμαστε περισσότερο. Αυτή η εμπειρία είναι «ανθρώπινη» και κοινή σε όλους (Α΄ Κορινθίους 10:13). Όταν τη βιώνουμε, δεν πρέπει να εκπλησσόμαστε σαν να μας συμβαίνει κάτι παράξενο (Α΄ Πέτρου 4:12).
Η εμπειρία της χαράς της ευγνωμοσύνης απαιτεί τη σκληρή εργασία τού να μάθουμε τη συνήθεια της ευχαριστίας μέσω καθημερινής εξάσκησης. Είναι δύσκολο να το μάθουμε, επειδή έχουμε βαθιά ριζωμένες συνήθειες να βλέπουμε τον κόσμο μέσα από εγωκεντρικούς φακούς. Και επειδή ο σατανάς εργάζεται σκληρά για να μας αποσπά με κάθε λογής αποθαρρυντικά πράγματα.
Όμως υπάρχει άφθονη χάρη διαθέσιμη για να μας βοηθήσει να δούμε τη ...χάρη (Β΄ Κορινθίους 9:8). Γι’ αυτό υπάρχει και αφθονία εντολών να ευχαριστούμε! Αυτές οι εντολές είναι χάρη, διότι φέρνουν στην επιφάνεια μέσα μας αυτό ακριβώς που απαιτούν από εμάς.
Ερεύνησε τη Γραφή αναζητώντας τις εντολές για «ευχαριστία» και «ευχαριστώ», και εξασκήσου σε αυτές — ιδιαίτερα όταν δεν το αισθάνεσαι. Πιθανότατα τότε τις χρειάζεσαι περισσότερο. Και «ευχαριστείτε σε κάθε περίσταση» (Α΄ Θεσσαλονικείς 5:18). Πολέμησε την αποθάρρυνση με ευχαριστία. Πολέμησε σκληρά! Ο Θεός θα χορηγήσει τη δύναμη που χρειάζεσαι (Α΄ Πέτρου 4:11· Φιλιππησίους 4:19).
Καθώς υπακούς, θα αρχίσεις να βλέπεις και να απολαμβάνεις τη χάρη που πριν δεν πρόσεχες.
— Jon Bloom
Μπορεί να σ' ενδιαφέρει κι αυτό:
Στο Δωμάτιο της Χάρης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια με προσβλητικό ή υβριστικό περιεχόμενο δεν θα δημοσιεύονται.