Ζούμε στις έσχατες ημέρες; Τι λέει πραγματικά η Αγία Γραφή

Με όλα όσα συμβαίνουν στον κόσμο, είναι λογικό ερώτημα. Πόλεμοι, διχασμοί, καταστροφές, ηθική σύγχυση· μπορεί να νιώθει κανείς πως το τέλος πλησιάζει. Και αν έχεις περάσει χρόνο στο διαδίκτυο ή σε ορισμένους εκκλησιαστικούς κύκλους, πιθανότατα έχεις ακούσει κάποιον να λέει: «Σίγουρα ζούμε στις έσχατες ημέρες».

Αλλά ζούμε;

Είναι εύκολο να παρασυρθούμε από δραματικούς τίτλους ή θεωρίες που ακούγονται Βιβλικές, αλλά είναι περισσότερο γνώμες παρά Γραφή. Γι’ αυτό, αντί να ρωτάμε τι λένε οι άνθρωποι για τις έσχατες ημέρες, χρειάζεται να θέσουμε μια καλύτερη ερώτηση: Τι λέει η Βίβλος για τις έσχατες ημέρες;

Εκκλησία της Καινής Διαθήκης (2ο) – Κοινωνία

Αντί για “εκκλησίες του άμβωνα”, όπου οι ποιμένες και οι “ομάδες” διακονίας τους οργανώνουν ένα ...εμπροσθοκεντρικό κυριακάτικο πρωινό “θέαμα” για παθητικούς πιστούς καθισμένους στα στασίδια, το Βιβλικό πρότυπο είναι η οικεία κοινωνία, όπου κάθε πιστός μπορεί – και πράγματι – να διακονεί ο ένας τον άλλον.

Αν κάποιος μπορεί να μου δείξει Βιβλικά παραδείγματα ή εντολές για τις σύγχρονες ποιμενοκεντρικές “εκκλησίες του άμβωνα”, πραγματικά ενδιαφέρομαι. Μέχρι τώρα, όμως, δεν έχω βρει κανένα. Αντίθετα, βρίσκω ακριβώς το αντίθετο.

Κατηχούμενοι και ιδιώτες στην εκκλησία

Λοιπόν, θα το ξεκαθαρίσω από την αρχή: έχω οργή (άσχετα αν επιμελώς φροντίζω να την "κλειδώνω στο συρτάρι" κάθε δειλινό...) για τους υπερήφανους και ανάλγητους "ποιμένες και πρεσβυτέρους" των σχισματικών "μικρομάγαζων", που παριστάνουν τις "εκκλησίες"! Ο Θεός θέλει να σωθούν όλοι οι άνθρωποι και να έρθουν σε επίγνωση της αλήθειας, αλλά ο Ίδιος προσθέτει τους σωζόμενους μόνο όταν οι εκκλησίες εμμένουν στις εντολές Του και στις αποστολικές παραδόσεις' όταν οι εκκλησίες μετατρέπονται σε σέκτες, οι άνθρωποι χάνονται και δεν ευθύνεται ούτε ο Θεός, ούτε οι ίδιοι γι' αυτό...

Εκκλησία της Καινής Διαθήκης (1ο) – Ηγεσία

Όλο και περισσότερο βλέπω τον Θεό να προκαλεί υπάρχοντες και αναδυόμενους ηγέτες να εγκαταλείψουν τους καθιερωμένους αλλά μη Βιβλικούς τρόπους με τους οποίους «κάνουμε» εκκλησία. Ερχόμαστε αντιμέτωποι με την ανάγκη να αποφασίσουμε αν είμαστε διατεθειμένοι να πληρώσουμε το τίμημα που απαιτείται για να προχωρήσει η Βασιλεία Του, αντί για τις ανθρώπινες παραδόσεις μας, τις ανθυγιεινές σχέσεις και τις αδόκιμες πρακτικές μας. Κάποιοι λένε «ναι» και ανακαλύπτουν ένα νέο επίπεδο διακονίας. Πολλοί δεν το κάνουν.

Όταν στάθηκα πρόθυμος να αντισταθώ σθεναρά σε έναν καταχρηστικό ποιμένα, ένα από τα πράγματα που αποκόμισα ήταν μια νέα και βαθιά προσωπική κατανόηση της πνευματικής αρχής: Υγιείς εκκλησίες γεννούν θεοσεβή ηγεσία που λειτουργεί πάνω σε Βιβλικές αρχές.

Προσπαθώντας να ζήσεις τη χριστιανική ζωή χωρίς να έχεις τη χριστιανική ζωή

Πολλοί άνθρωποι κάνουν το λάθος να προσπαθούν να ζήσουν τη ζωή, πριν λάβουν τη ζωή. Το πιο δύσκολο πράγμα που γνωρίζω, είναι να προσπαθείς να ζήσεις τη χριστιανική ζωή όταν δεν την έχεις για να τη ζήσεις. Πρέπει πρώτα να υπάρξει χριστιανική ζωή μέσα σου, πριν μπορέσεις να την εκδηλώσεις και να τη φανερώσεις. Το να προσπαθεί κανείς να ζήσει χριστιανική ζωή χωρίς να έχει αναγεννηθεί είναι το ίδιο μάταιο με το να προσπαθεί ένας χιμπατζής να ζήσει ανθρώπινη ζωή. Έχω δει κάποιους χιμπατζήδες να μιμούνται με εντυπωσιακό τρόπο όσα κάνουν οι άνθρωποι.

Σε έναν ζωολογικό κήπο στη Φιλαδέλφεια, κάποτε μου είπαν: «Έλα να δεις μερικούς από τους προγόνους σου».

Τι είναι το κίνημα «Η Βασιλεία τώρα»;

Η θεολογία «Βασιλεία τώρα», είναι η πίστη της Χαρισματικής Κίνησης της Προτεσταντικής χριστιανικής απόχρωσης, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι υπερασπιστές της Βασιλείας τώρα πιστεύουν ότι ο Θεός έχασε τον έλεγχο πάνω στον κόσμο όταν ο Διάβολος απέκτησε εξουσία πάνω στον Αδάμ και την Εύα που αμάρτησαν. Από τότε, λέει η θεολογία αυτή, ο Θεός έχει προσπαθήσει να επανακτήσει τον έλεγχο του κόσμου αναζητώντας μια ξεχωριστή ομάδα ανθρώπων – που χαρακτηρίζονται ως «λαός της διαθήκης», «νικητές» ή «ο στρατός του Ιωήλ» – και ότι μέσω αυτών και των κοινωνικών θεσμών (συμπεριλαμβανομένων των κυβερνήσεων και των νομοθεσιών) ο κόσμος θα τεθεί υπό την εξουσία του Θεού. Πιστεύουν ότι από τη στιγμή που οι πιστοί κατοικούνται από το ίδιο Άγιο Πνεύμα που κατοίκησε στον Ιησού Χριστό, όλοι έχουμε εξουσία στον Ουρανό και πάνω στη γη· έχουμε τη δύναμη να πιστεύουμε και να μιλάμε έτσι που να φέρνουμε στην ύπαρξη πράγματα που δεν υπάρχουν, κι έτσι να πραγματοποιήσουμε τον αιώνα της Βασιλείας.

Η ηγεσία στην εκκλησία της Καινής Διαθήκης

Γιατί ο Ιησούς είπε ότι οι ηγέτες της εκκλησίας έχουν την ίδια εξουσία με τα παιδιά και τους δούλους, εκείνους δηλαδή με τη μικρότερη εξουσία; (Και τόνισε αυτή την αλήθεια πλένοντας τα πόδια των μαθητών.) Ο Ιησούς μάλιστα υποσχέθηκε: «Αν τα γνωρίζετε αυτά, μακάριοι είστε αν τα κάνετε». Τι μας λέει αυτό για τον τρόπο διοίκησης των ηγετών της εκκλησίας; Για τον τρόπο λήψης αποφάσεων μέσα στην εκκλησία;

Ένα βασικό στοιχείο της διδασκαλίας του Ιησού για την ηγεσία είναι ότι οι πρεσβύτεροι υπηρετούν την εκκλησία αφιερώνοντας χρόνο για να οικοδομήσουν συναίνεση μέσα στη σύναξη. Ο νους του Χριστού είναι πιο πιθανό να διακρίνεται, όταν οι ηγέτες καθοδηγούν ολόκληρη την εκκλησία να αγωνιστεί συλλογικά με σημαντικές αποφάσεις. Τα μέλη της εκκλησίας ενθαρρύνονται όταν συνειδητοποιούν ότι οι προτάσεις όλων εξετάζονται με σεβασμό υπό το φως της Γραφής. Η ενότητα ενισχύεται και η εκκλησία μπορεί ευκολότερα να καθοδηγείται από το Πνεύμα.

Η χάρη που σώζει και η ζωή που αλλάζει

Η Αγία Γραφή μάς διαβεβαιώνει ότι «κατά χάρη είστε σωσμένοι, διαμέσου της πίστης» (Εφεσίους 2:8). Δεν είναι κάτι που κερδίζουμε με τα έργα μας ούτε αποτέλεσμα της δικής μας αξίας. Είναι δώρο της αγάπης του Θεού, που προσφέρεται ελεύθερα σε όσους εμπιστεύονται τον Ιησού Χριστό.

Μερικές φορές, όμως, αυτή η αλήθεια παρερμηνεύεται. Κάποιοι θεωρούν ότι, αφού η σωτηρία είναι δωρεάν, δεν έχει σημασία πώς ζει κανείς μετά. Άλλοι πιστεύουν ότι η σωτηρία εξασφαλίζεται απλώς με το να πει κάποιος μια προσευχή ή να πάρει μια στιγμιαία θρησκευτική απόφαση.

Η αλήθεια είναι ότι μια προσευχή μπορεί να ειπωθεί εύκολα, αλλά η σωτηρία είναι κάτι πολύ βαθύτερο. Δεν είναι απλώς μια στιγμή ή μια θρησκευτική πράξη· είναι ένα έργο του Θεού μέσα στην καρδιά του ανθρώπου. Είναι η αρχή μιας νέας ζωής.