Η εξήγηση του Παύλου για το ευαγγέλιο στην Α΄ Κορινθίους 15 είναι πιθανότατα πιο αμφιλεγόμενη από οποιοδήποτε άλλο σχετικό χωρίο στην Καινή Διαθήκη. Αυτό συμβαίνει επειδή φαίνεται να ορίζει ρητά «το ευαγγέλιο». Ο Παύλος γράφει: «Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον ὃ εὐηγγελισάμην ὑμῖν, ὃ καὶ παρελάβετε, ἐν ᾧ καὶ ἑστήκατε, δι᾿ οὗ καὶ σῴζεσθε, τίνι λόγῳ εὐηγγελισάμην ὑμῖν εἰ κατέχετε, ἐκτὸς εἰ μὴ εἰκῆ ἐπιστεύσατε.» (Α΄ Κορινθίους 15:1,2).
Ο Παύλος λέει ότι πρόκειται να τους υπενθυμίσει το ευαγγέλιο που τους είχε κηρύξει όταν ήταν ανάμεσά τους, το οποίο είχαν δεχθεί και στο οποίο εξακολουθούν να στέκονται. Όλα αυτά μοιάζουν πολύ με τη γλώσσα που χρησιμοποιεί και στο Γαλάτες κεφ. 2.
Το πρόβλημα όμως εμφανίζεται στο δεύτερο εδάφιο: «διαμέσου του οποίου και σώζεστε, με ποιον τρόπο σάς το κήρυξα, και αν το κρατάτε σταθερά· εκτός αν πιστέψατε μάταια». Πολλοί πιστεύουν ότι εδώ ο Παύλος εξηγεί τι πρέπει να πιστέψει κάποιος για να λάβει αιώνια ζωή.
Αλλά προσέξτε: αν αυτό εννοεί ο Παύλος, τότε το τελευταίο μέρος του εδαφίου («εκτός αν πιστέψατε μάταια») υπονοεί ότι αν κάποιος δεν επιμείνει στο ευαγγέλιο, είτε χάνει τη σωτηρία του είτε δεν πίστεψε ποτέ πραγματικά. Αν ο Παύλος ορίζει τι πρέπει να πιστέψει κάποιος για να δικαιωθεί, τότε φαίνεται πως πρέπει να συνεχίσει να το πιστεύει, για να παραμείνει δικαιωμένος ή για να αποδείξει ότι είναι.
Η μόνη άλλη επιλογή είναι να αναγνωρίσουμε ότι η λέξη «σώζεστε» δεν αναφέρεται στο να πάει κάποιος στον ουρανό όταν πεθάνει, αλλά έχει παρόμοια σημασία με αυτή που χρησιμοποιεί ο Παύλος στη Ρωμαίους 1:16,17.
Η λέξη «σώζομαι» σημαίνει «ελευθερώνομαι» ή «απαλλάσσομαι», και το συμφραζόμενο καθορίζει από τι ελευθερωνόμαστε. Στην Α΄ Κορινθίους, η «σωτηρία» αναφέρεται στο να είναι κάποιος «υγιής» ή άμεμπτος στο Βήμα του Χριστού (πρβλ. Α΄ Κορινθίους 1:18, 21· 3:15· 5:5· 6:19). Δεν αφορά στην αποφυγή της κόλασης για να πάει κάποιος στον ουρανό, αλλά στο πώς ζουν οι πιστοί, ώστε όταν σταθούν μπροστά στον Χριστό, να λάβουν έπαινο για μια ζωή που έζησαν σωστά.
Έτσι, το ευαγγέλιο που ορίζει ο Παύλος στην Α΄ Κορινθίους 15 είναι ένα μήνυμα για πιστούς της εκκλησίας της Κορίνθου, ώστε να προετοιμαστούν για το Βήμα του Χριστού.
Αυτό το χωρίο δεν αφορά στα βασικά στοιχεία που πρέπει να πιστέψει κάποιος για να λάβει αιώνια ζωή. Δεν είναι ένα χωρίο για άπιστους.
Αντίθετα, περιέχει βασικές αλήθειες μαθητείας που επηρεάζουν τον αγιασμό μας ως πιστών και το πώς χρησιμοποιούμε τη δύναμη του Θεού στη ζωή μας (πρβλ. Α΄ Κορινθίους 1:18).
Τι γίνεται αν το Α΄ Κορινθίους 15 αφορά στους μη Χριστιανούς;
Παρ' όλα αυτά, κάποιοι εξακολουθούν να χρησιμοποιούν το Α΄ Κορινθίους 15 ως κεντρικό χωρίο για το ευαγγέλιο που πρέπει να παρουσιαστεί στους άπιστους. Ας δεχτούμε προσωρινά αυτή τη θέση.
Αν υποθέσουμε ότι ο Παύλος παρουσιάζει τις βασικές «ευαγγελιστικές» αλήθειες, τότε τα εδάφια 3–4 περιγράφουν τι είναι αυτά τα ουσιώδη:
«ότι ο Xριστός πέθανε εξαιτίας των αμαρτιών μας σύμφωνα με τις γραφές· και ότι θάφτηκε, και ότι την τρίτη ημέρα αναστήθηκε, σύμφωνα με τις γραφές.»
Έτσι προκύπτουν τρεις βασικές αλήθειες:
* Ο Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες μας
* Ετάφη
* Αναστήθηκε
Αυτή η περικοπή, μας λένε, αποκαλύπτει αυτά τα τρία πράγματα που πρέπει να πιστέψει ένα άτομο για να λάβει αιώνια ζωή.
Μερικοί προσθέτουν και μια τέταρτη: ότι πρέπει να πιστέψουμε πως είμαστε αμαρτωλοί. Η λογική είναι ότι, αφού ο Παύλος γράφει ότι ο Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες μας, οι άνθρωποι πρέπει πρώτα να πιστέψουν ότι είναι αμαρτωλοί προτού μπορέσουν να πιστέψουν ότι ο Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες τους. Εντάξει. Ας επιτρέψουμε και αυτή την υπονοούμενη αλήθεια του ευαγγελίου.
Όμως αυτή η προσέγγιση οδηγεί σε ορισμένα σοβαρά προβλήματα σχετικά με τον ορισμό του ευαγγελίου από τον Παύλο.
Ποιος μέσα στον χριστιανικό χώρο δεν πιστεύει αυτές τις τρεις (ή τέσσερις) αλήθειες; Ακόμα και ομάδες όπως οι Μορμόνοι ή οι Μάρτυρες του Ιεχωβά τα αποδέχονται. Επιπλέον, ολόκληρα τμήματα του Χριστιανισμού που διδάσκουν ότι η αιώνια ζωή βασίζεται στη δική μας προσπάθεια και στα καλά έργα, θα συμφωνήσουν επίσης ολόψυχα με αυτές τις δηλώσεις.
Άρα αυτά τα σημεία δεν αρκούν για να διακρίνουν την αληθινή πίστη.
Για παράδειγμα: κάποιος μπορεί να πιστεύει όλα τα παραπάνω, αλλά να πιστεύει ότι ο Ιησούς ήταν μόνο άνθρωπος, δεν γεννήθηκε από παρθένο και αμάρτησε όπως όλοι μας. Έχει πιστέψει το ευαγγέλιο; Όχι.
Ή μπορεί να πιστεύει όλα αυτά, αλλά να νομίζει ότι χρειάζονται καλά έργα για να πάει στον ουρανό. Έχει πιστέψει το ευαγγέλιο; Και πάλι όχι.
Υπάρχουν πολύ λίγα σε αυτές τις δηλώσεις για να διαχωρίσουν τον αληθινό Χριστιανισμό από όλες τις άλλες μορφές.
Το πρόβλημα με την «προσθήκη» στοιχείων
Κάποιοι ποιμένες και διδάσκαλοι της Βίβλου αναγνωρίζουν αυτό το πρόβλημα και προσπαθούν να το λύσουν προσθέτοντας και άλλα στοιχεία (θεότητα Χριστού, δικαίωση διά πίστεως, κ.λπ.). Όμως τότε δεν υπάρχει όριο: άλλοι έχουν 3 στοιχεία, άλλοι 5, άλλοι 10. Μόλις αρχίσουμε να προσθέτουμε πράγματα στη λίστα με αυτά που πρέπει να πιστεύει ένα άτομο για να έχει πραγματικά αιώνια ζωή, δεν υπάρχει λογικό σημείο διακοπής. Και φυσικά, όλες αυτές οι αλήθειες μπορούν να αποδειχθούν ότι είναι ουσιαστικές για το ευαγγέλιο, δεδομένου ότι όλες τους περιλαμβάνονται σε ένα ή άλλο σημείο στην Καινή Διαθήκη.
Και το πιο σημαντικό: ο ίδιος ο Παύλος δεν σταματά στο εδάφιο 4. Συνεχίζει μέχρι το εδάφιο 8, προσθέτοντας τις εμφανίσεις του Χριστού μετά την ανάσταση.
Άρα, αν αυτό είναι ο «ορισμός» του ευαγγελίου, θα έπρεπε να συμπεριλάβουμε και αυτά — κάτι που σχεδόν κανείς δεν κάνει.
Το συμπέρασμα είναι ότι ο Παύλος δεν δίνει έναν πλήρη ορισμό του ευαγγελίου, αλλά αναφέρει ορισμένα στοιχεία του για έναν συγκεκριμένο σκοπό.
Ποιος είναι ο σκοπός;
Αυτή η αυθαίρετη πρακτική της επαύξησης του ορισμού του Παύλου για το ευαγγέλιο στο Α' Κορινθίους 15, αποδεικνύει ότι ο Παύλος δεν ορίζει τελικά το ευαγγέλιο. Περιλαμβάνει μερικές από τις βασικές αλήθειες του ευαγγελίου, αλλά σε καμία περίπτωση δεν τις περιλαμβάνει όλες. Απόδειξη αυτού βρίσκεται περαιτέρω στο γεγονός ότι, αν και οι περισσότεροι θέλουν ο ορισμός του Παύλου για το ευαγγέλιο να ολοκληρωθεί στο Α' Κορινθίους 15:4, αυτό δεν είναι το σημείο όπου ο ίδιος ο Παύλος σταματά να ορίζει το ευαγγέλιο. Ο Παύλος συνεχίζει τουλάχιστον μέχρι το Α' Κορινθίους 15:8, ίσως και παραπέρα. Στο 15:5-8, λέει: «και ότι φάνηκε στον Kηφά, έπειτα στους δώδεκα· ύστερα απ’ αυτά φάνηκε σε 500 και περισσότερους αδελφούς, μονομιάς, από τους οποίους οι περισσότεροι παραμένουν στη ζωή μέχρι τώρα, μερικοί όμως και κοιμήθηκαν· έπειτα, φάνηκε στον Iάκωβο, ύστερα σε όλους τούς αποστόλους· τελευταίον δε απ’ όλους, φάνηκε και σε μένα, σαν σε έκτρωμα.»
Έτσι, αν το Α' Κορινθίους 15 ορίζει τι πρέπει να πιστέψει ένα άτομο για να λάβει αιώνια ζωή, όχι μόνο πρέπει να συμπεριλάβουμε τον θάνατο, την ταφή και την ανάσταση του Ιησού Χριστού, αλλά και τις εμφανίσεις του Χριστού στον Κηφά, μετά στους δώδεκα, μετά σε περισσότερους από 500 ταυτόχρονα, μετά στον Ιάκωβο, μετά στους αποστόλους, και τελευταίο από όλους στον Παύλο.
Η μόνη απάντηση σε αυτό το πρόβλημα είναι ότι ο Παύλος αναφέρει απλώς μερικά από τα στοιχεία του ευρύτερου ευαγγελίου, για να κάνει μια συγκεκριμένη επισήμανση στους πιστούς στην Κόρινθο. Και ποια είναι αυτή η επισήμανση;
Στα συμφραζόμενα, ο Παύλος διδάσκει για την ανάσταση. «Αν όμως κηρύττουμε ότι ο Χριστός έχει αναστηθεί, πώς μερικοί ανάμεσά σας ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει ανάσταση νεκρών;» (βλ. 15:12-58). Θέλει οι πιστοί να κατανοήσουν ότι όπως ο Χριστός αναστήθηκε, έτσι και αυτοί θα αναστηθούν.
Προς αυτόν τον στόχο, ο Παύλος παρέχει ορισμένες συγκεκριμένες αλήθειες από το πολύπλευρο ευαγγέλιο, οι οποίες θα τους βοηθήσουν να κατανοήσουν ότι η σωματική ανάσταση του Ιησού αποδεικνύει ότι όλοι οι πιστοί στον Ιησού θα αναστηθούν επίσης σωματικά στο μέλλον.
Αυτό τους βοηθά να ζουν σωστά, γνωρίζοντας ότι θα δώσουν λόγο στον Χριστό (πρβλ. Α' Κορινθίους 3:11-17).
Έτσι, ενώ οι αλήθειες αυτές μπορούν να αναφερθούν ως μέρος του ευαγγελίου σε μη πιστούς, απευθύνονται κυρίως σε πιστούς, ώστε να ζουν με πίστη, αγάπη, υπηρεσία και αυτοθυσία.
Συμπέρασμα
Το Α΄ Κορινθίους 15:
* δεν περιέχει όλο το ευαγγέλιο
* δεν είναι πλήρης λίστα για τη σωτηρία
* δεν εστιάζει στο πώς λαμβάνεται η αιώνια ζωή
Στο Α' Κορινθίους 15, ο Παύλος υπερασπίζεται την ανάσταση δείχνοντας ότι, αφού ο Ιησούς αναστήθηκε, οι πιστοί θα αναστηθούν επίσης. Η αιώνια ζωή θεωρείται δεδομένη και διακηρύσσονται ορισμένα στοιχεία του ευαγγελίου για να βοηθήσουν εκείνους που έχουν ήδη αιώνια ζωή να ζήσουν σύμφωνα με αυτήν.
Το ευαγγέλιο είναι πολύ ευρύτερο: περιλαμβάνει τη βασιλεία του Θεού, τη μετάνοια, τη δικαίωση, τον αγιασμό, τη δόξα, την ασφάλεια, την ανταμοιβή και πολλά ακόμη.
Δεν είναι μόνο ένα μήνυμα που κηρύσσεται, αλλά όλα όσα έκανε ο Θεός μέσω του Ιησού Χριστού — η ενσάρκωση, ο θάνατος, η ανάσταση και οι συνέπειές τους.
Είναι καλά νέα για όλους — πιστούς και άπιστους.
Και ενώ οι βιβλικοί συγγραφείς τονίζουν διαφορετικές πλευρές, όλοι μιλούν για το ίδιο, πολυδιάστατο ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού.
Το ευαγγέλιο περιέχει οτιδήποτε σχετίζεται με το πρόσωπο και το έργο του Ιησού Χριστού, συμπεριλαμβανομένων των γεγονότων πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την επίγεια ζωή Του.
Εύχομαι, πάνω απ’ όλα, να πιστεύεις αυτή την κεντρική αλήθεια: ότι η αιώνια ζωή είναι δώρο του Θεού σε όσους έχουν μετανοήσει και πιστέψει με την καρδιά τους στο Πρόσωπο και το έργο του Ιησού Χριστού.
— Jeremy Myers
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια με προσβλητικό ή υβριστικό περιεχόμενο δεν θα δημοσιεύονται.