Η λέξη «σάρκα» μπορεί να δηλώνει:
1. Τον άνθρωπο ως θνητό ον
2. Το φυσικό σώμα
3. Τον παλαιό, εγωκεντρικό άνθρωπο που ζει ανεξάρτητα από τον Θεό
Η σωστή διάκριση είναι σημαντική, γιατί διαφορετικά μπορεί να οδηγηθούμε είτε σε παρερμηνείες είτε σε ακραίες αντιλήψεις για το σώμα, την αμαρτία και την πνευματική ζωή.
1. Η «σάρκα» ως άνθρωπος ή ανθρωπότητα
Σε αρκετά σημεία η λέξη «σάρκα» σημαίνει απλώς τον άνθρωπο, την ανθρώπινη ύπαρξη ή όλη την ανθρωπότητα.
Ο Ιωάννης γράφει: «Kαι ο Λόγος έγινε σάρκα, και κατοίκησε ανάμεσά μας...» (Ιωάννης 1:14). Εδώ φυσικά δεν σημαίνει ότι ο Χριστός έγινε αμαρτωλός. Η «σάρκα» σημαίνει ότι ο Υιός του Θεού έγινε πραγματικός άνθρωπος.
Παρόμοια: «Kαι κάθε σάρκα θα δει το σωτήριο του Θεού» (Λουκάς 3:6). Δηλαδή: κάθε άνθρωπος.
Ακόμη: «από έργα του νόμου δεν θα δικαιωθεί μπροστά του καμία σάρκα» (Ρωμαίους 3:20). Εδώ η «σάρκα» σημαίνει «κανένας άνθρωπος».
Άρα η λέξη δεν έχει πάντοτε αρνητική ή ηθική σημασία.
2. Η «σάρκα» ως φυσικό σώμα
Σε άλλα σημεία η «σάρκα» αναφέρεται κυριολεκτικά στο ανθρώπινο σώμα ή στη βιολογική ύπαρξη.
Ο Παύλος γράφει: «κανένας δεν μίσησε ποτέ τη δική του σάρκα, αλλά την εκτρέφει και την περιθάλπει» (Εφεσίους 5:29). Εδώ η «σάρκα» σημαίνει το σώμα.
Επίσης: «ο Xριστός έπαθε κατά σάρκα για χάρη μας» (Α΄ Πέτρου 4:1). Δηλαδή υπέφερε στο ανθρώπινο σώμα Του.
Η Βίβλος δεν διδάσκει ότι το σώμα είναι κακό. Ο Θεός δημιούργησε το σώμα, και ο Χριστός αναστήθηκε σωματικά. Ο Χριστιανισμός δεν είναι Γνωστικισμός ούτε περιφρόνηση της ύλης.
3. Η «σάρκα» ως ο παλαιός, εγωκεντρικός άνθρωπος της αμαρτίας
Εδώ βρίσκεται η πιο θεολογικά φορτισμένη χρήση της λέξης.
Στις επιστολές του Παύλου, η «σάρκα» συχνά περιγράφει τον άνθρωπο που ζει ανεξάρτητα από τον Θεό, υπό την κυριαρχία της αμαρτίας και του εγωκεντρισμού.
Ο Παύλος γράφει: «η σάρκα επιθυμεί ενάντια στο Πνεύμα, και το Πνεύμα ενάντια στη σάρκα» (Γαλάτας 5:17). Εδώ η «σάρκα» δεν είναι το σώμα. Είναι η αμαρτωλή, εγωκεντρική ροπή του πεσμένου ανθρώπου.
Λίγο πιο κάτω: «Eίναι δε φανερά τα έργα της σάρκας· τα οποία είναι: Mοιχεία, πορνεία, ακαθαρσία, ασέλγεια, ειδωλολατρία…» (Γαλάτας 5:19-21). Προσέξτε ότι πολλά από αυτά δεν είναι σωματικά αμαρτήματα αλλά εσωτερικές στάσεις της καρδιάς: έχθρες, φιλονικίες, ζηλοτυπίες, θυμοί, διαπληκτισμοί, διχοστασίες, αιρέσεις, φθόνοι.
Αυτό δείχνει ότι η «σάρκα» είναι βαθύτερη από το σώμα. Είναι ο άνθρωπος στραμμένος προς τον εαυτό του αντί προς τον Θεό.
Παρόμοια: «Το φρόνημα της σάρκας είναι θάνατος» (Ρωμαίους 8:6). Και: «Όσοι είναι της σάρκας δεν μπορούν να αρέσουν στον Θεό.» (Ρωμαίους 8:8). Η «σάρκα» εδώ περιγράφει μια κατάσταση ζωής χωρίς την κυριαρχία του Αγίου Πνεύματος.
Η σάρκα δεν είναι απλώς το σώμα. Αν η «σάρκα» σήμαινε απλώς το σώμα, τότε:
* ο Χριστός θα ήταν αμαρτωλός επειδή έγινε «σάρκα»,
* το σώμα θα ήταν εγγενώς κακό,
* και η λύση της αμαρτίας θα ήταν η καταστροφή του σώματος.
Όμως η Βίβλος διδάσκει το αντίθετο:
* ο Χριστός ήρθε «εν σαρκί» αλλά χωρίς αμαρτία,
* το σώμα του πιστού είναι ναός του Αγίου Πνεύματος (Α΄ Κορινθίους 6:19)
* και η τελική ελπίδα του πιστού είναι η ανάσταση του σώματος.
Η λύση δεν είναι η καταπίεση του σώματος αλλά η ζωή σύμφωνα με το Πνεύμα. Η Καινή Διαθήκη δεν καλεί τον πιστό να μισήσει το σώμα του, αλλά να περπατά κατά το Πνεύμα. «Nα περπατάτε σύμφωνα με το Πνεύμα, και δεν θα εκπληρώνετε την επιθυμία της σάρκας» (Γαλάτες 5:16).
Όταν η Γραφή μάς καλεί να μη ζούμε «κατά σάρκα», δεν μας καλεί να μισήσουμε το σώμα ή την ανθρώπινη φύση, αλλά να απορρίψουμε τη φιλαυτία, τον εγωκεντρισμό και την αμαρτία. Η νίκη απέναντι στη «σάρκα» δεν έρχεται μέσω εξωτερικού ασκητισμού, αλλά μέσω της ένωσης με τον Χριστό και της ενεργού ζωής του Αγίου Πνεύματος μέσα στον πιστό άνθρωπο.
Συμπέρασμα
Η λέξη «σάρκα» στην Καινή Διαθήκη δεν έχει μία μόνο έννοια. Ανάλογα με τα συμφραζόμενα μπορεί να σημαίνει:
* τον άνθρωπο γενικά,
* το φυσικό σώμα,
* ή τον παλαιό, εγωκεντρικό άνθρωπο της αμαρτίας.
Η σωστή ερμηνεία κάθε χωρίου απαιτεί προσοχή στο πλαίσιο και στη θεολογική σκέψη του συγγραφέα.
— Ρ. Στράντζαλης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια με προσβλητικό ή υβριστικό περιεχόμενο δεν θα δημοσιεύονται.