Στο προηγούμενο σημείωμα είχαμε μελετήσει το εδάφιο "γνωρίζοντας (πρωτ.: γινώσκοντες) τούτο, ότι ο παλιός μας άνθρωπος συσταυρώθηκε" (Ρωμ. 6:6) - το γεγονός ότι ο Θεός θεωρεί πως η συσταύρωσή μας με τον Χριστό έγινε ήδη στο παρελθόν. Τώρα λοιπόν θα εξετάσουμε τη σημασία που έχει η θεϊκή αποκάλυψη στο να κατανοήσουμε το γεγονός αυτό.
Η σωστή χριστιανική ζωή πρέπει να αρχίσει μ' ένα πολύ συγκεκριμένο "γινώσκοντες" που δεν είναι απλώς το να ξέρουμε κάτι για την αλήθεια, ούτε το να καταλάβουμε κάποια σημαντική δογματική διδασκαλία. Δεν είναι διανοητική γνώση κατά κανένα τρόπο, αλλά άνοιγμα των ματιών της ψυχής μας για να δούμε τι έχουμε εν Χριστώ.
Πώς το ξέρεις αλήθεια ότι συγχωρήθηκαν οι αμαρτίες σου; Μήπως επειδή το είπε ο ποιμένας της εκκλησίας; Όχι, απλώς το ξέρεις. Αν σε ρωτήσω πώς το ξέρεις, θα απαντήσεις "Μα το ξέρω!" Μια τέτοια γνώση προέρχεται από θεία αποκάλυψη. Έρχεται κατ' ευθείαν από τον Κύριο. Ασφαλώς βέβαια το γεγονός της συγχώρησης των αμαρτιών μας υπάρχει στη Γραφή, αλλά προκειμένου ο γραπτός λόγος του Θεού να γίνει μέσα μας ζωντανός Λόγος από τον Θεό για μας, χρειάστηκε να μας δώσει ο Θεός "πνεύμα σοφίας και αποκάλυψης, σε επίγνωσή του" (Εφεσίους 1:17). Αυτό που χρειαζόμασταν ήταν να γνωρίσουμε Αυτόν (δηλ. τον Χριστό) με αυτόν τον τρόπο, και έτσι συμβαίνει σε όλες τις περιπτώσεις. Ένα φως λάμπει μέσα στον εσωτερικό μας κόσμο και πειθόμαστε απόλυτα για το γεγονός. Το ίδιο λοιπόν που ισχύει για τη συγχώρηση των αμαρτιών μας, ισχύει εξίσου και για την απελευθέρωση από την αμαρτία. Μια φορά αν λάμψει το φως του Θεού στην καρδιά σου, βλέπεις τον εαυτό σου μέσα στον Χριστό. Τώρα πια το καταλαβαίνεις, όχι γιατί σου το είπε κανείς, ούτε γιατί το λέει το έκτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους. Πρόκειται για κάτι μεγαλύτερο απ' όλα τα παραπάνω. Το ξέρεις γιατί σου το έδειξε ο Θεός διά του Αγίου Πνεύματος. Ίσως δεν το αισθάνεσαι, ίσως δεν το καταλαβαίνεις, αλλά το ξέρεις γιατί το είδες. Από τη στιγμή που είδες τον εαυτό σου εν Χριστώ, κανείς δεν μπορεί να κλονίσει τη βεβαιότητά σου γι' αυτό το ευλογημένο γεγονός.
Μερικοί πιστοί που έχουν μπει στη "φυσιολογική χριστιανική ζωή", αν τους ρωτήσετε πώς την απέκτησαν, θα σας πουν το ένα ή το άλλο. Ο καθένας θα υπογραμμίσει τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο που την απέκτησε, και θα φέρει εδάφια της Γραφής για να υποστηρίξει την πείρα του. Και δυστυχώς πολλοί πιστοί χρησιμοποιούν τις επιμέρους πείρες τους και τα επιμέρους εδάφιά τους για να πολεμήσουν άλλους πιστούς. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι ενώ οι πιστοί μπορούν να αποκτήσουν τη σωστή χριστιανική ζωή κατά διαφόρους τρόπους, δεν θα έπρεπε να θεωρήσουμε ασυμβίβαστες τις πείρες ή τις διδασκαλίες που τονίζουν, αλλά μάλλον αλληλοσυμπληρούμενες. Ένα πράγμα είναι βέβαιο: ότι οποιαδήποτε γνήσια χριστιανική πείρα που έχει αξία στα μάτια του Θεού, ο πιστός πρέπει να την έχει αποκτήσει ανακαλύπτοντας βαθύτερα τη σημασία του Προσώπου και του έργου του Κυρίου Ιησού. Αυτό είναι το καθοριστικό κριτήριο και το πιο ασφαλές.
Κι εδώ στο εδάφιό μας ο απ. Παύλος εξαρτά τα πάντα από μια τέτοια ανακάλυψη: "γνωρίζοντας τούτο, ότι ο παλιός μας άνθρωπος συσταυρώθηκε, για να καταργηθεί το σώμα της αμαρτίας, ώστε να μη είμαστε πλέον δούλοι της αμαρτίας" (Ρωμ. 6:6).
Από τις εμπειρίες των ανθρώπων του Θεού
Επομένως το πρώτο βήμα είναι να ζητήσουμε από τον Θεό μια γνώση εξ αποκαλύψεως - και όταν λέμε "εξ αποκαλύψεως" εννοούμε μια γνώση που προέρχεται όχι από τον εαυτό μας, αλλά από το τελειωμένο έργο του Κυρίου Ιησού Χριστού στον Σταυρό. Όταν μπήκε σ' αυτή τη "φυσιολογική χριστιανική ζωή" ο Χάντσον Τέιλορ, ο ιδρυτής της "Ιεραποστολής του εσωτερικού της Κίνας", έτσι ακριβώς μπήκε. Ίσως θυμάστε πώς περιγράφει το μακροχρόνιο πρόβλημά του για το πώς να ζει εν Χριστώ, για το πώς να τραβήξει τον χυμό από την Άμπελο προς τον εαυτό του. Γιατί ήξερε ότι έπρεπε να τρέχει από μέσα του η ζωή του Χριστού, και παρόλα αυτά αισθανόταν ότι δεν την είχε, και έβλεπε αρκετά καθαρά ότι η ανάγκη του ήταν να βρίσκεται εν Χριστώ. 'Ήξερα", έγραφε στην αδελφή του από το Σινκιάνγκ το 1869, "ότι αν μόνο μπορούσα να μείνω εν Χριστώ όλα θα πήγαιναν καλά, αλλά εγώ δεν μπορούσα".
Όσο περισσότερο προσπαθούσε να μπει μέσα, τόσο έβρισκε τον εαυτό του να ξεγλιστράει έξω, μέχρις ότου μια μέρα ανέτειλε μέσα του το φως, ήρθε η αποκάλυψη και άρχισε να βλέπει. Το περιγράφει ως εξής:
"Εδώ νομίζω ότι είναι το μυστικό: όχι στο να ρωτάω πώς θα τραβήξω τον χυμό από την Άμπελο προς τον εαυτό μου, αλλά στο να θυμάμαι ότι ο Ιησούς Χριστός είναι η Άμπελος - η ρίζα, ο κορμός, τα κλαδιά, οι βλαστοί, τα φύλλα, τα άνθη, ο καρπός, κυριολεκτικά τα πάντα".
Και παρακάτω, παραθέτοντας τα λόγια ενός φίλου του που τον είχαν βοηθήσει, συνεχίζει:
"Δεν χρειάζεται να κάνω τον εαυτό μου κλήμα. Ο Κύριος Ιησούς μου λέει ότι είμαι κλήμα. Είμαι ένα κομμάτι από Εκείνον, και απλώς χρειάζεται να το πιστέψω και να ζήσω σύμφωνα με αυτό το γεγονός. Το έβλεπα για πολύ καιρό μέσα στη Γραφή, αλλά το πιστεύω τώρα ως ζωντανή πραγματικότητα".
Ήταν ως εάν κάτι που ήταν πάντοτε αληθινό, να είχε γίνει ξαφνικά αληθινό με έναν καινούργιο τρόπο γι' αυτόν προσωπικά, και γράφει στην αδελφή του και πάλι:
"Δεν ξέρω πόσο μπορώ να γίνω κατανοητός σ' αυτό το σημείο, γιατί δεν υπάρχει τίποτε καινούργιο ή παράξενο ή αξιοθαύμαστο. Και όμως, όλα είναι καινούργια! Με δυο λόγια: 'Ήμουν τυφλός και τώρα βλέπω'. Πέθανα και συντάφηκα μαζί με τον Χριστό - ναι, και συναναστήθηκα και συνεκάθησα... Ο Θεός έτσι με λογαριάζει, και μου λέει να λογαριάζω κι εγώ έτσι τον εαυτό μου. Εκείνος ξέρει καλύτερα... Ω, η χαρά του να δούμε αυτή την αλήθεια! Προσεύχομαι να φωτιστούν τα μάτια της ψυχής σου, ώστε να γνωρίσεις και να απολαύσεις τα πλούτη που μας δόθηκαν δωρεάν διά του Χριστού".
Αλήθεια, είναι μεγάλο πράγμα να δούμε τι είμαστε εν Χριστώ! Σκεφτείτε τη σύγχυση του να προσπαθεί κάποιος να μπει σ' ένα δωμάτιο όπου βρίσκεται ήδη! Αναλογιστείτε τον παραλογισμό του να ζητάει να τον φέρουν εκεί μέσα! Αν αναγνωρίσουμε το γεγονός ότι είμαστε μέσα, δεν θα κάνουμε άλλο πια προσπάθειες να μπούμε. Αν είχαμε περισσότερη αποκάλυψη, θα είχαμε λιγότερες προσευχές και περισσότερες δοξολογίες, και θα απολαμβάναμε με αγαλλίαση τις ευλογίες του Κυρίου.
— Από από το βιβλίο του Watchman Nee "Η Φυσιολογική Χριστιανική Ζωή"
Απόδοση: Νίκος Μοσχίδης
Δείτε εδώ άλλα μέρη του βιβλίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια με προσβλητικό ή υβριστικό περιεχόμενο δεν θα δημοσιεύονται.