Γιατί το Α΄ Κορινθίους 15:1–4 δεν είναι «φόρμουλα» σωτηρίας

«Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον ὃ εὐηγγελισάμην ὑμῖν, ὃ καὶ παρελάβετε, ἐν ᾧ καὶ ἑστήκατε, δι᾿ οὗ καὶ σῴζεσθε, τίνι λόγῳ εὐηγγελισάμην ὑμῖν εἰ κατέχετε, ἐκτὸς εἰ μὴ εἰκῆ ἐπιστεύσατε. Παρέδωκα γὰρ ὑμῖν ἐν πρώτοις ὃ καὶ παρέλαβον, ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατὰ τὰς γραφάς, καὶ ὅτι ἐτάφη, καὶ ὅτι ἐγήγερται τῇ τρίτη ἡμέρᾳ κατὰ τὰς γραφάς.» (Α' Κορινθίους 15:1-4)

Υπάρχουν σήμερα ομάδες και άτομα που τονίζουν το χωρίο αυτό ως τη μοναδική ή την απόλυτη διακήρυξη του ευαγγελίου, υποστηρίζοντας ότι είναι «το ευαγγέλιο με το οποίο σωζόμαστε» και, επομένως, το μόνο χωρίο που είναι απαραίτητο για την κατανόηση της σωτηρίας.

Αυτές οι ομάδες συνήθως τονίζουν ότι:

• Ο θάνατος, η ταφή και η ανάσταση του Ιησού αποτελούν ολόκληρο το ευαγγέλιο.
• Η μετάνοια, το βάπτισμα ή η παραδοχή της αμαρτίας είτε δεν είναι απαραίτητα, είτε είναι απαραίτητα μόνο με δευτερεύοντα ή συμβολικό τρόπο.
• Άλλες παρουσιάσεις του ευαγγελίου, όπως εκείνες που αναφέρονται στα Ιωάννης 3:16, Πράξεις 2:38 ή Ρωμαίους 10:9–13, είτε εφαρμόζονται λανθασμένα είτε δεν ισχύουν γι' αυτή την «οικονομία».

Αυτά υποστηρίζονται κυρίως από «υπερ-οικονομιαστές» («Παυλιανοί» ή «Παυλιστές»), οι οποίοι πιστεύουν ότι η Εκκλησία άρχισε με τον απόστολο Παύλο και ότι μόνο οι επιστολές του Παύλου περιέχουν το «αληθινό ευαγγέλιο» για σήμερα. Αυτός ο «υπερ-οικονομιασμός» χαρακτηρίζεται από τη δημιουργία μιας έντονης διαίρεσης μεταξύ της διακονίας του Χριστού και εκείνης των αποστόλων, καθώς και από τον περαιτέρω διαχωρισμό της διδασκαλίας του Παύλου από εκείνη του Πέτρου και των άλλων αποστόλων.

Το Α΄ Κορινθίους 15:1–4 αναγνωρίζεται ως θεμελιώδης σύνοψη του ευαγγελίου — προσδιορίζοντας τον θάνατο του Χριστού για τις αμαρτίες, την ταφή και την ανάστασή Του ως «πρωταρχικής σημασίας». Ωστόσο, πολλοί μελετητές και θεολόγοι υποστηρίζουν ότι δεν είναι το πλήρες ευαγγέλιο, αλλά μάλλον ο κεντρικός πυρήνας, επειδή δεν περιλαμβάνει την ολοκληρωμένη αφήγηση της ζωής του Ιησού, τις διδασκαλίες Του, τη βασιλεία του Θεού και την απαίτηση για προσωπική ανταπόκριση.

Ακολουθούν οι λόγοι για τους οποίους το Α΄ Κορινθίους 15:1–4 θεωρείται σύνοψη και όχι το πλήρες ευαγγέλιο:

1. Περιορισμοί συμφραζομένων (είναι υπενθύμιση, όχι κήρυγμα μεταστροφής)
Ο Παύλος έγραφε σε ανθρώπους που ήταν ήδη πιστοί (την εκκλησία στην Κόρινθο) για να διορθώσει μια συγκεκριμένη αίρεση — κάποιοι έλεγαν ότι δεν υπάρχει ανάσταση νεκρών. Επομένως, τους υπενθύμιζε τις θεμελιώδεις αλήθειες που ήδη γνώριζαν, δεν εξηγούσε για πρώτη φορά ολόκληρο το μήνυμα της σωτηρίας. Ο Παύλος δεν προσπαθούσε να μεταστρέψει ήδη μετεστραμμένους. Έθετε το υπόβαθρο για να συζητήσει το επόμενο θέμα του κειμένου. Κάποιοι έλεγαν ότι δεν υπάρχει ανάσταση (Α΄ Κορ. 15:11–13). 

Είναι εντυπωσιακό πόσοι δεν μένουν στο συμφραζόμενο αυτού που διδάσκεται στο κείμενο. Το Α΄ Κορ. 15:1–4 δεν είναι κάποια «φόρμουλα» σωτηρίας. Αν πλησίαζες κάποιον και του έλεγες «ο Ιησούς πέθανε για τις αμαρτίες σου, τάφηκε και αναστήθηκε την τρίτη ημέρα» και εκείνος σε ρωτούσε «ποιος είναι ο Ιησούς;», θα έμενες χωρίς απάντηση, γιατί αυτά τα τέσσερα εδάφια δεν εξηγούν ποιος είναι ο Ιησούς. Εκείνοι οι άνθρωποι είχαν ήδη διδαχθεί ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός. Ο Παύλος χρησιμοποιούσε αυτό ως θεμέλιο για να αντιμετωπίσει το πραγματικό πρόβλημα: ότι κάποιοι στην εκκλησία δίδασκαν πως δεν υπάρχει ανάσταση.

2. Εστιάζει αποκλειστικά στον θάνατο και την ανάσταση
Το χωρίο επικεντρώνεται συγκεκριμένα στον θάνατο, στην ταφή και στην ανάσταση του Χριστού, με μια σύντομη αναφορά «κατά τας γραφάς». Δεν καλύπτει την ευρύτερη αφήγηση της ζωής Του:

• Η γέννηση/ενανθρώπηση: δεν υπάρχει αναφορά στην εκ παρθένου γέννηση ή στη θεότητά Του.
• Η διακονία και οι διδασκαλίες Του: δεν υπάρχει αναφορά στη διδασκαλία Του για τη βασιλεία του Θεού, στα θαύματα ή στις ηθικές Του εντολές.
• Η αναμάρτητη ζωή Του: ενώ αναφέρει ότι πέθανε για τις αμαρτίες μας, δεν αναπτύσσει την τελειότητα της ζωής Του.

3. Δεν περιέχει κάλεσμα σε ανταπόκριση
Το Α΄ Κορινθίους 15:1–4 περιέχει την καρδιά του ευαγγελίου: ο Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες μας, τάφηκε και αναστήθηκε. Ωστόσο, η Καινή Διαθήκη δείχνει ότι το μήνυμα του ευαγγελίου απαιτεί προσωπική ανταπόκριση, κάτι που δεν περιγράφεται σε αυτά τα τέσσερα εδάφια. Το πλήρες ευαγγέλιο περιλαμβάνει:

• Μετάνοια: απομάκρυνση από την αμαρτία (Λουκάς 13:3, Πράξεις 17:30).
• Πίστη στον Χριστό (Ιωάννης 3:16, Πράξεις 16:31, Ρωμαίους 3:28).
• Πίστη και ομολογία: προσωπική εμπιστοσύνη στον αναστημένο Σωτήρα και ομολογία Αυτού ως Κυρίου (Ρωμαίους 10:9,10).
• Επίκληση του Κυρίου (Ρωμαίους 10:13).
• Το ότι η σωτηρία οδηγεί σε νέα γέννηση και αλλαγμένη ζωή (Β΄ Κορινθίους 5:17).
• Τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος: η αναγέννηση και μεταμόρφωση του πιστού δεν αναφέρεται σε αυτό το χωρίο.

Ο ίδιος ο Ιησούς είπε: «Μετανοείτε και πιστεύετε στο ευαγγέλιο» (Μάρκος 1:15).

Έτσι, ενώ το Α΄ Κορινθίους 15:1–4 δηλώνει το περιεχόμενο αυτού που έκανε ο Χριστός για εμάς, άλλα χωρία της Γραφής ασχολούνται με το πώς λαμβάνουμε προσωπικά αυτό το ευαγγέλιο μέσω μετάνοιας και πίστης. Αν ευαγγέλιζες κάποιον θρησκευόμενο και του έλεγες «ο Ιησούς πέθανε για τις αμαρτίες σου, τάφηκε και αναστήθηκε την τρίτη ημέρα – το πιστεύεις;», εκείνος θα σου έλεγε: «Το πιστεύω. Και λοιπόν;». Τι λείπει από αυτό το μήνυμα; Η μετάνοια. Ο περιορισμός της σωτηρίας σε μια απλή διανοητική συμφωνία με αυτά τα γεγονότα χωρίς την ανταπόκριση της καρδιάς, είναι επικίνδυνη.

4. Άλλοι βιβλικοί ορισμοί είναι ευρύτεροι
Η σύντομη παρουσίαση του ευαγγελίου από τον Παύλο στο Α΄ Κορινθίους 15:1–11 συντονίζεται με άλλα «ομολογιακά» στοιχεία στις επιστολές του. Συγκρίνετε Ρωμαίους 1:1–6 και Β΄ Τιμόθεο 2:8.

Άλλα μέρη της Βίβλου προσφέρουν ευρύτερες και πιο ολοκληρωμένες εικόνες του ευαγγελίου, γνωστές ως «πλήρες ευαγγέλιο» ή «ευαγγέλιο της βασιλείας». Για παράδειγμα:

• Το πλήρες ευαγγελιστικό κήρυγμα του Παύλου στην Αντιόχεια της Πισιδίας (Πράξεις 13:16-41) προς Ιουδαίους και Εθνικούς (εδ. 42-48).
• Η βασιλεία του Θεού: το ίδιο το κήρυγμα του Ιησού επικεντρωνόταν συχνά στη βασιλεία του Θεού (Μάρκος 1:14,15).
• Η νέα κτίση: το ευαγγέλιο περιλαμβάνει επίσης την αποκατάσταση και συμφιλίωση όλων των πραγμάτων με τον Θεό (Κολοσσαείς 1:13–20, Αποκάλυψη 21:5).

Σύνοψη
Το Α΄ Κορινθίους 15:1–4 είναι το θεμέλιο του ευαγγελίου, αλλά αποτελεί σύνοψη του μηνύματος και όχι την εξαντλητική, «πλήρη» ιστορία της σωτηρίας. Το ευαγγέλιο ορίζεται με διάφορους τρόπους σε διαφορετικά μέρη της Βίβλου — σε χωρία που λένε «αυτό είναι το ευαγγέλιο του Χριστού…» ή «αυτό είναι το ευαγγέλιο της σωτηρίας…» — και στη συνέχεια εξηγούν το περιεχόμενό του. Το Α΄ Κορινθίους 15:1–4 είναι μέρος του μηνύματος του ευαγγελίου, όχι το σύνολο του βιβλικού ευαγγελισμού. Η πλήρης βιβλική εικόνα περιλαμβάνει μετάνοια, πίστη και προσωπική εμπιστοσύνη στον αναστημένο Σωτήρα.

– Trent J. Cole

Διαβάστε επίσης:
Ποιο είναι το Ευαγγέλιο;

>