Ναι, η αμαρτία εξακολουθεί να έχει σημασία. Η αμαρτία εξακολουθεί να πληγώνει ανθρώπους. Εξακολουθεί να σκοτίζει τον νου, να επηρεάζει την ειρήνη, να καταστρέφει σχέσεις και να απομακρύνει την καρδιά από την οικειότητα με τον Ιησού. Αλλά ο τρόπος με τον οποίο οι πιστοί νικούν την αμαρτία μετά τον Σταυρό, είναι εντελώς διαφορετικός απ’ ό,τι νομίζουν πολλοί άνθρωποι. Η απάντηση δεν είναι να ζεις τρομοκρατημένος από τον Θεό. Η απάντηση είναι να μάθεις να αναπαύεσαι στην ένωσή σου με τον Χριστό (Ιωάννης 15:4,5).
Η θρησκεία συχνά διδάσκει τους ανθρώπους να πολεμούν την αμαρτία μέσω πίεσης, ντροπής, φόβου και ανθρώπινης προσπάθειας. Όμως ο φόβος μπορεί προσωρινά να αλλάξει τη συμπεριφορά, αφήνοντας ταυτόχρονα την καρδιά εσωτερικά εξαντλημένη. Η χάρη λειτουργεί διαφορετικά. Η χάρη μεταμορφώνει από μέσα προς τα έξω. Όσο περισσότερο κάποιος κατανοεί ποιος ήδη είναι εν Χριστώ, τόσο περισσότερο η εξωτερική του ζωή αρχίζει να αλλάζει φυσικά μέσα από την οικειότητα με τον Ιησού αντί μέσω της εξαντλητικής προσπάθειας (Β΄ Κορινθίους 3:18).
Γι’ αυτό η Γραφή λέει ότι η αμαρτία δεν θα σας κυριεύσει, επειδή δεν είστε κάτω από νόμο αλλά κάτω από χάρη (Ρωμαίους 6:14). Σκεφτείτε το προσεκτικά αυτό. Η Γραφή δεν λέει ότι η χάρη ενισχύει την αμαρτία. Λέει ότι η χάρη σπάει την κυριαρχία της αμαρτίας. Γιατί; Επειδή η χάρη αλλάζει την ταυτότητα. Ο φόβος κρατά τους ανθρώπους διαρκώς επικεντρωμένους στον εαυτό τους. Η χάρη στρέφει ξανά τα μάτια στον Ιησού (Εβραίους 12:2).
Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν οι πιστοί είναι ότι ασχολούνται περισσότερο με την αμαρτία παρά με τον Χριστό. Αυτό στο οποίο εστιάζεις βαθιά, σε διαμορφώνει. Αν ολόκληρη η πνευματική σου ζωή περιστρέφεται γύρω από τη συνεχή ανάλυση των αποτυχιών σου, την αυτοκαταδίκη και μια εσωτερική αίσθηση ήττας, θα δυσκολευτείς να περπατήσεις μέσα σε ειρήνη και ελευθερία. Όταν όμως η καρδιά σου ριζώσει στο τετελεσμένο έργο του Ιησού, κάτι αλλάζει εσωτερικά. Σταματάς να αγωνίζεσαι για αποδοχή και αρχίζεις να ζεις μέσα από την αποδοχή που ήδη έχεις (Ρωμαίους 8:1).
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι πιστοί γίνονται παθητικοί απέναντι στα βλαβερά πράγματα της ζωής τους. Σημαίνει ότι η μάχη αλλάζει τόπο. Αντί να πολεμάς για να γίνεις αγαπητός στον Θεό, πολεμάς για να κρατήσεις τον νου σου αγκυρωμένο στην αλήθεια. Πολεμάς ενάντια στα ψέματα, την καταδίκη, τον φόβο, τη ντροπή και την ψεύτικη ταυτότητα. Ανανεώνεις τον νου σου μέσω της Γραφής και στρέφεις συνεχώς την καρδιά σου προς τον Ιησού (Ρωμαίους 12:2, Β΄ Κορινθίους 10:5).
Η σάρκα εξακολουθεί να υπάρχει. Ο πειρασμός εξακολουθεί να υπάρχει. Η ανθρώπινη αδυναμία εξακολουθεί να υπάρχει. Όμως η ταυτότητά σου δεν είναι πλέον ριζωμένη σε αυτά τα πράγματα. Μέσω του Χριστού, έχεις γίνει μια νέα δημιουργία (Β΄ Κορινθίους 5:17). Αυτό σημαίνει ότι η αμαρτία δεν είναι πλέον ο κύριός σου. Ο Ιησούς είναι. Και όσο περισσότερο περπατάς κοντά Του, τόσο περισσότερο οι επιθυμίες σου, ο τρόπος σκέψης σου και η ζωή σου αρχίζουν φυσικά να αντανακλούν τη δική Του φύση (Γαλάτες 5:16).
Πιστεύω επίσης ότι πολλοί πιστοί χρειάζεται να ακούσουν ξεκάθαρα αυτό: το ότι αγωνίζεσαι δεν σημαίνει ότι ο Πατέρας μας σε εγκατέλειψε. Ο εχθρός αρέσκεται να πείθει τους ανθρώπους ότι η αδυναμία σημαίνει αποχωρισμό από τον Θεό. Όμως εξαιτίας του Ιησού, δεν πολεμάς πλέον από απόσταση. Πολεμάς μέσα από ένωση. Το Άγιο Πνεύμα τώρα κατοικεί μέσα σου. Η χάρη ήδη εργάζεται μέσα σου ακόμη και σε περιόδους όπου η ανάπτυξη φαίνεται αργή (Εβραίους 13:5, Φιλιππησίους 1:6).
Άρα ναι, η ανάπαυση είναι απολύτως μέρος της νίκης πάνω στην αμαρτία μετά τον Σταυρό. Όχι ανάπαυση μέσα στην αμαρτία, αλλά ανάπαυση στον Ιησού. Ανάπαυση στο τετελεσμένο έργο Του. Ανάπαυση στην ταυτότητά σου ως κάποιου που είναι πλήρως αγαπημένος, πλήρως συγχωρημένος, πλήρως αποδεκτός και πλήρως κοντά στον Πατέρα μας μέσω του Χριστού. Επειδή η διαρκής μεταμόρφωση δεν αναπτύσσεται καλύτερα μέσα στον φόβο και την εξαντλητική προσπάθεια. Αναπτύσσεται μέσα στην οικειότητα, τη χάρη, την αλήθεια και τη σχέση με τον Ιησού (Εβραίους 4:9-11, Τίτος 2:11,12).
Έτσι λοιπόν, αν σήμερα νιώθεις κουρασμένος, αποθαρρυμένος ή απογοητευμένος με τον εαυτό σου, σε παρακαλώ πρόσεξε αυτά τα λόγια. Ο Πατέρας μας δεν σου ζητεί να κουβαλήσεις το συντριπτικό βάρος τού να προσπαθείς να τελειοποιήσεις τον εαυτό σου μέσω ανθρώπινης προσπάθειας. Ο Ιησούς ήδη ολοκλήρωσε αυτό που ποτέ δεν θα μπορούσες να πετύχεις μόνος σου. Δεν είσαι εγκαταλελειμμένος μέσα στον αγώνα σου. Δεν είσαι απορριμμένος, επειδή η αύξηση ακόμη συνεχίζεται. Η ίδια χάρη που σε έσωσε, είναι η ίδια χάρη που σε στηρίζει αυτή τη στιγμή. Κράτα τα μάτια σου στον Ιησού. Συνέχισε να αναπαύεσαι στο τετελεσμένο έργο Του. Η ειρήνη σου δεν προέρχεται από την ικανότητά σου να μην αποτυγχάνεις ποτέ. Η ειρήνη σου προέρχεται από την πιστότητα του Χριστού, ο οποίος ήδη σε έκανε δίκαιο, ήδη ζει μέσα σου και ήδη υποσχέθηκε ότι δεν θα σε αφήσει ποτέ (Ιωάννης 19:30, Ρωμαίους 5:1, Γαλάτες 5:14, Φιλιππησίους 1:6).
— Brian Romero
Διαβάστε σχετικά:
Η αμαρτία είναι δικό μας πρόβλημα, όχι του Θεού
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια με προσβλητικό ή υβριστικό περιεχόμενο δεν θα δημοσιεύονται.