Είναι αρκετός ο Ιησούς;

Αν ο Ιησούς ήταν το μόνο που είχατε, θα σας αρκούσε ο Ιησούς;

«Aφού, λοιπόν, γευμάτισαν, ο Iησούς λέει στον Σίμωνα Πέτρο: Σίμωνα του Iωνά, με αγαπάς περισσότερο τούτων;» (Ιωάννης 21:15).

Πολλοί πολύτιμοι πιστοί είναι ερωτευμένοι με τα πράγματα του Κυρίου, αλλά δεν είναι ερωτευμένοι με τον ίδιο τον Κύριο. Πολλοί Χριστιανοί εργάτες και λειτουργοί είναι ερωτευμένοι με το έργο του Κυρίου. Σχεδόν χωρίς να το καταλάβουμε, το έργο του Κυρίου γίνεται πιο σημαντικό από τον Κύριο του έργου.

Υπάρχουν προφήτες και δάσκαλοι που έχουν λόγους από τον Θεό σε μεγαλύτερη εκτίμηση από τον Θεό που δίνει τους λόγους που Του αποδίδονται. Οι άνθρωποι αναζητούν αυτούς τους λόγους και τις διδασκαλίες. Όσο περισσότερα λαμβάνουν, τόσο περισσότερα θέλουν. Πριν χωνευτεί ένας λόγος, λαχταρούν έναν άλλο. Αναζητούν «πράγματα» – λόγους, προφητείες, διδασκαλίες, οράματα, όνειρα – αλλά δεν αναζητούν τον ίδιο τον Κύριο.

Όταν οι άγιοι συνέρχονται, το μεγαλύτερο μέρος της δραστηριότητας επικεντρώνεται «ο ένας στον άλλον». Αυτό είναι σημαντικό, αλλά δεν είναι το πιο σημαντικό. Η συναναστροφή είναι καλή: αλλά είναι αρκετός ο Ιησούς; Οι συνάξεις είναι καλές: αλλά είναι αρκετός ο Ιησούς; Οι συναντήσεις είναι καλές: αλλά είναι αρκετός ο Ιησούς; Τα ειδικά ηχεία και η ειδική μουσική είναι καλά: αλλά είναι αρκετός ο Ιησούς;

Ακόμη και με τη δοξολογία και τη λατρεία είναι δυνατό να ψάλλουμε «για» τον Ιησού και να μη λατρεύουμε αληθινά τον Ιησού. Με το κήρυγμα και τη διδασκαλία είναι δυνατό να μιλήσουμε «για» τον Ιησού και να μη συναντήσουμε αληθινά τον Ιησού σε αυτό που λέγεται. Στην προσευχή είναι δυνατό να μιλήσουμε «για» τις ανάγκες μας και να μη έχουμε ποτέ πραγματική κοινωνία με τον ίδιο τον Ιησού.

Έχω διαπιστώσει κάτι που συμβαίνει μεταξύ των Χριστιανών. Υπάρχει ο Ιησούς, και μετά υπάρχουν όλα τα πράγματα ΓΙΑ τον Ιησού, τα οποία ΔΕΝ είναι Ιησούς. Ο ίδιος ο Ιησούς καταλαμβάνει μόνο ένα μικρό μέρος των όσων λέγονται και γίνονται στους χριστιανικούς κύκλους. Τα περισσότερα από αυτά που λέγονται και γίνονται αφορούν απλώς στον Ιησού, αλλά ΔΕΝ είναι ο Ιησούς.

Έχω μάθει ότι το άγχος, η διαμάχη, η απογοήτευση, η δυσαρέσκεια, η πικρία, ο θυμός, η πληγή, η παρεξήγηση και η σύγχυση προέρχονται από όλα όσα λένε και κάνουν οι θρησκευόμενοι ΓΙΑ τον Κύριο, και ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ του Κυρίου, που στην πραγματικότητα δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση με τον ίδιο τον Ιησού.

Πόση από την εστίασή σας κατευθύνεται στα πράγματα του Θεού και όχι στον ίδιο τον Θεό; Πόση από τη συζήτησή σας επικεντρώνεται σε πράγματα σχετικά με τον Ιησού, και όχι στον ίδιο τον Ιησού;

Απλά κοιτάξτε γύρω σας. Αυτός ο αδελφός επικεντρώνεται σε εσχατολογικά θέματα, και αυτή η αδελφή είναι αφοσιωμένη στην εσωτερική θεραπεία. Ο άλλος αδελφός ασχολείται κυρίως με τις προφητείες, ενώ μια άλλη αδελφή ενδιαφέρεται έντονα για τον πνευματικό πόλεμο. Αυτός ο αδελφός ασχολείται βαθιά με τις θεολογικές συζητήσεις, ενώ εκείνη η αδελφή είναι ερωτευμένη με τη χριστιανική μουσική. Μια κίνηση δίνει έμφαση σε αυτό το συγκεκριμένο πράγμα, και μια άλλη ομάδα υποστηρίζει ένα άλλο πράγμα.

Μπορεί να υπάρχουν ποικιλομορφίες χαρισμάτων και κλήσεων. Μπορεί να υπάρχουν πολλά και διάφορα πράγματα για να σε απασχολήσουν. Μπορεί να υπάρχουν πολλά θέματα προς μελέτη και συζήτηση. Πολλά πράγματα ανταγωνίζονται για τον χρόνο, την προσοχή, το ενδιαφέρον, την ενέργεια και τα χρήματά μας.

Αλλά υπάρχει μόνο ένας Κύριος Ιησούς.

Όπως μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να δουν το δάσος εξαιτίας των δέντρων, πιστεύω ότι οι περισσότεροι αμαρτωλοί δεν μπορούν να δουν τον Ιησού εξαιτίας των Χριστιανών. Και πιστεύω ότι οι περισσότεροι Χριστιανοί δεν μπορούν να δουν τον Ιησού εξαιτίας της «εκκλησίας».

Είναι αρκετός ο Ιησούς;

Κάθε φορά που διακονώ ποιμένες, όποια κι αν πιστεύουν ότι είναι η κλήση τους, τους βάζω πάντα να στρέφονται στο Μάρκος 3:14: «Kαι εξέλεξε δώδεκα, για ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ, και για να τους αποστέλλει να κηρύττουν».

Έχετε κληθεί για να είστε με τον Ιησού. Αυτή είναι η κλήση σας. Αυτό είναι η πρωταρχική, η ύψιστη διακονία. Το να βγαίνεις για κήρυγμα ή να κάνεις οτιδήποτε άλλο, είναι δευτερεύουσας σημασίας. Πρέπει να είμαστε με τον Ιησού. Μετά από αυτό, μπορεί να μας στείλει να κηρύξουμε. Αλλά πριν ο Ιησούς πει: «Πήγαινε σε όλο τον κόσμο», είπε: «Να είσαι μαζί μου».

Η κλήση του Κυρίου δεν είναι πιο σημαντική από τον Κύριο της κλήσης. Το έργο του Κυρίου δεν πρέπει να αντικαταστήσει τον Κύριο του έργου. Καμία διακονία ΓΙΑ τον Κύριο δεν θα αναπληρώσει την έλλειψη διακονίας ΣΤΟΝ Κύριο. Και το να γνωρίζουμε τον Λόγο του Θεού δεν σημαίνει απαραίτητα ότι γνωρίζουμε τον Θεό του Λόγου.

Όλοι θέλουν να πάνε και να κάνουν κάτι για τον Θεό, αλλά λίγοι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να μείνουν και να μη κάνουν «τίποτα» για Εκείνον.

Ο Ιησούς ρώτησε τον Πέτρο: «Σου είμαι αρκετός; Με αγαπάς περισσότερο από όλους τους άλλους και τα άλλα; Αγαπάς περισσότερο ΕΜΕΝΑ από ό,τι αγαπάς τα πράγματα ΓΙΑ μένα;»

Λίγες εβδομάδες αργότερα, όταν ο Πέτρος στάθηκε με τον Ιωάννη ενώπιον των θρησκευτικών αρχόντων για να εξηγήσει τη θεραπεία ενός ανθρώπου που δεν είχε περπατήσει ποτέ, «θαύμαζαν, και τους αναγνώριζαν ότι ΗΣΑΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ» (Πράξεις 4:13β).

Εάν είμαστε μαζί με τον Ιησού, τότε ο Ιησούς θα είναι μαζί μας.

Ο λόγος που η εκκλησία της Καινής Διαθήκης είχε δύναμη, δεν ήταν επειδή μιλούσαν σε γλώσσες ή έκαναν συναθροίσεις στα σπίτια τους ή είχαν ένα ορισμένο σύστημα φύτευσης εκκλησιών. Το μυστικό ήταν ότι ήταν μαζί με τον Ιησού.

Αλλά μερικοί Χριστιανοί είναι περισσότερο ερωτευμένοι με τις μεθόδους και τις διακονίες, παρά με τον Ιησού.

Οι προφήτες και οι δάσκαλοι στην εκκλησία της Αντιόχειας συγκεντρώθηκαν: για να μη έχουν μια κατ' οίκον εκκλησιαστική διάσκεψη, να μη ξεκινήσουν μια νέα διακονία, να μη συζητήσουν για τον τελευταίο προφητικό λόγο ή τη νεότερη διδασκαλία, να μη ανταλλάξουν ιδέες για το πώς να μεγαλώσει η εκκλησία, να μη συναναστραφούν, να μη μοιραστούν ένα γεύμα, να μη διακονήσουν ο ένας τον άλλον. Αλλά, «ενώ υπηρετούσαν στον Kύριο και νήστευαν, το Πνεύμα το Άγιο είπε…» (Πράξεις 13:2α).

Ο Παύλος και οι συνεργάτες του είχαν πολλές ψυχές να σώσουν, πολλούς μαθητές να διδάξουν, πολλές εκκλησίες να φυτέψουν, πολλά μέρη να επισκεφτούν, πολλά μηνύματα να μεταδώσουν, πολλές επιστολές να γράψουν. Υπήρχαν πολλές ανάγκες να καλυφθούν, πολλές πόρτες ευκαιριών μπροστά τους.

Όμως τα έργα ανεστάλησαν. Η δραστηριότητα σταμάτησε. Η διακονία "πάγωσε". Η κοινωνία και το φαγητό ξεχάστηκαν. Οι προφήτες ήταν εκεί, αλλά οι προφήτες δεν προφήτευαν. Οι δάσκαλοι ήταν εκεί, αλλά οι δάσκαλοι δεν δίδασκαν.

Αντίθετα, υπηρετούσαν στον Κύριο. Η εστίαση μετατοπίστηκε από οριζόντια σε κατακόρυφη. Η έμφαση στράφηκε από τις ανάγκες των ανθρώπων, στον Κύριο και τις δικές Του ανάγκες. Ήταν απασχολημένοι με τον Ιησού. Ήταν στα πόδια Του.

Έτσι, όταν μίλησε τελικά το Άγιο Πνεύμα, ήταν έτοιμοι να βγουν. Έτσι ξεκίνησε το πρώτο ιεραποστολικό ταξίδι του Παύλου.

Όταν οι απόστολοι αγαπούν τη φύτευση εκκλησιών και το ιεραποστολικό έργο περισσότερο από τον Ιησού, τότε λένε ότι ο Ιησούς δεν είναι αρκετός.

Όταν οι προφήτες αγαπούν τις προφητείες, τα ενύπνια και τα οράματά τους περισσότερο από τον Ιησού, τότε λένε ότι ο Ιησούς δεν είναι αρκετός.

Όταν οι ευαγγελιστές αγαπούν τις περιοδείες, το κήρυγμα και τις συναθροίσεις περισσότερο από τον Ιησού, τότε λένε ότι ο Ιησούς δεν είναι αρκετός.

Όταν οι ποιμένες αγαπούν τις εκκλησιαστικές τους συνάξεις και τη δημιουργία προγραμμάτων περισσότερο από τον Ιησού, τότε λένε ότι ο Ιησούς δεν είναι αρκετός.

Όταν οι δάσκαλοι αγαπούν τις διδασκαλίες τους περισσότερο από τον Ιησού, τότε λένε ότι ο Ιησούς δεν είναι αρκετός.

Όταν οι κήρυκες αγαπούν το κήρυγμά τους περισσότερο από τον Ιησού, τότε λένε ότι ο Ιησούς δεν είναι αρκετός.

Όταν οι διάκονοι αγαπούν τη διακονία τους περισσότερο από τον Ιησού, τότε λένε ότι ο Ιησούς δεν είναι αρκετός.

Όταν οι μουσικοί αγαπούν τη μουσική τους περισσότερο από τον Ιησού, τότε λένε ότι ο Ιησούς δεν είναι αρκετός.

Όταν οι συγγραφείς αγαπούν τα γραπτά τους περισσότερο από τον Ιησού, τότε λένε ότι ο Ιησούς δεν είναι αρκετός.

Και όταν οι πιο απλοί μαθητές κουράζονται να είναι «απλώς» με τον Ιησού, και αρχίζουν να λαχταρούν κάτι μεγαλύτερο, κάτι καλύτερο, κάτι ανώτερο, κάτι πιο δυνατό, κάτι άλλο από αυτό που έχουν ήδη στον Ιησού, τότε λένε ότι ο Ιησούς δεν είναι αρκετός.

Αν ο Ιησούς ήταν το μόνο που είχατε, θα σας αρκούσε ο Ιησούς; Ή μήπως πρέπει να έχετε όλες τις «παγίδες» του Χριστιανισμού, όλες τις καμπάνες και τις σφυρίχτρες, όλα τα παιχνίδια και τα μπιχλιμπίδια;

Μη κάνετε λάθος: δεν υπάρχει ζωή στα πράγματα που υπάρχουν και γίνονται ΓΙΑ τον Ιησού. Υπάρχει ζωή μόνο στον ίδιο τον Ιησού.

Μπορώ να μιλήσω ανοιχτά; Εάν είστε σήμερα δυσαρεστημένοι και απογοητευμένοι με τη χριστιανική σας πορεία, αυτό οφείλεται μόνο σε ένα πράγμα: ο Ιησούς δεν σας αρκεί. Κάπου στη διαδρομή, κάτι άλλο έγινε πιο σημαντικό από τον Ιησού. Ίσως έχετε επιγκεντρωθεί στα πράγματα ΓΙΑ τον Ιησού, τα οποία ΔΕΝ είναι ο Ιησούς.

Υπάρχει μόνο μία λύση. Δεν χρειάζεστε περισσότερα από τον Κύριο, γιατί έχει ήδη δώσει τον εαυτό Του ολοκληρωτικά σε σας. Απλώς χρειάζεστε λιγότερα από όλα τα άλλα.

Θυμηθείτε...

Θυμηθείτε πώς ήταν να ακούτε τη Φωνή Του, να είστε τόσο γεμάτοι με πάθος και αγάπη για Εκείνον, που δεν θέλατε τίποτε περισσότερο από το να καθίσετε στα πόδια Του και να ακούσετε τον Λόγο Του.

Θυμηθείτε όταν ήσασταν τόσο απορροφημένοι μαζί Του, που δεν θέλατε να κάνετε τίποτε άλλο.

Θυμηθείτε πώς ήταν να είστε απλώς με τον Ιησού.

Θυμηθείτε όταν ο Ιησούς σάς κάλεσε για πρώτη φορά να είστε μαζί Του.

Γυρίστε πίσω στην εποχή που το μόνο που είχατε, ήταν Εκείνος.

Επιστρέψτε στον καιρό προτού φυτεύσετε εκκλησίες, πείτε προφητικά λόγια, κηρύξετε σε μη σωσμένους, ποιμάνετε την εκκλησία, διδάξετε τους ανθρώπους ή οδηγήσετε τη λατρεία.

Επιστρέψτε στην εποχή που δεν υπήρχε έργο, διακονία, όραμα, καμία ειδική κλήση – εκτός από τον Ιησού που σας καλούσε να είστε μαζί Του.

Θυμηθείτε όταν είπατε: "Αυτός είναι το μόνο που χρειάζομαι!"

Λοιπόν, τι έγινε;

Προσεύχομαι στον Κύριο να μας ελκύσει πίσω στον εαυτό Του και να μας κουράσει τελείως από τα πράγματα – ειδικά τα πράγματα που είναι ΓΙΑ Αυτόν, αλλά ΔΕΝ είναι Αυτός.

Ο Θεός αγάπησε τόσο πολύ τον κόσμο που έδωσε τον Μονογενή Του Υιό, τον Ιησού.

Λοιπόν… είναι αρκετός ο Ιησούς;

— Chip Brogden

Διαβάστε ακόμη:
Ο Ιησούς χτίζει την Εκκλησία Του!