Δεν υπάρχει κανένα «καινούργιο» πράγμα που πρέπει να φανεί, να ειπωθεί ή να γίνει: ο Ιησούς, ο Βράχος, οικοδομεί την Εκκλησία Του πάνω στα θεμέλια του Εαυτού Του. Συγκεντρώνει πιστά τις ζωντανές πέτρες μαζί και τις συναρμολογεί σε μια όμορφη κατασκευή από χρυσό, ασήμι και πολύτιμες πέτρες (Α' Πέτρου 2:4-9· Α' Κορινθίους 3:9- 17).
Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με την Εκκλησία! Δηλαδή, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με την Εκκλησία που ο Ιησούς οικοδομεί, γιατί υπάρχουν κι εκείνοι που ακολουθούν τα δικά τους ...οικοδομικά προγράμματα και σχέδια, και τα αποκαλούν «εκκλησία». Ο Ιησούς συγκεντρώνει τους αγίους μαζί σε ένα πνευματικό οίκο. Το πρόβλημα είναι ότι ορισμένα πράγματα στα οποία έχουμε καταλήξει να πιστεύουμε ότι είναι «εκκλησία», δεν είναι απαραίτητα η Εκκλησία. Αν και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με την Εκκλησία, ό,τι ονομάζεται «Εκκλησία» δεν είναι Εκκλησία. Τι είναι λοιπόν η Εκκλησία;
Ας δούμε αυτή τη δήλωση: «Θα κτίσω την εκκλησία μου». Το πρώτο πράγμα που μας εντυπωσιάζει σχετικά με αυτό που ονομάζεται «Εκκλησία», είναι απλώς ότι είναι αυτό που ο Ιησούς χτίζει πάνω στα θεμέλια του Εαυτού Του. Πιο συγκεκριμένα, η λέξη «εκκλησία» είναι η σύναξη των καλεσμένων εκ του κόσμου. Αποτελείται από εκείνους στους οποίους ο Θεός έχει επιλέξει να αποκαλύψει τον Υιό Του. Αυτή η αποκάλυψη του ποιοι είμαστε εν Χριστώ και ποιος είναι ο Χριστός μέσα μας, είναι το κλειδί. Χωρίς αυτό το σταθερό θεμέλιο δεν μπορούμε να γνωρίσουμε, να κατανοήσουμε ή να βιώσουμε ότι είμαστε μέρος της Εκκλησίας. Ειλικρινά, η θρησκευτική εγκεφαλική γνώση ή επιβεβαίωση της πίστης μας δεν έχει ουσιαστικά καμία σημασία. Ακόμη και η επανάληψη της λεγόμενης «Προσευχής του Αμαρτωλού» δεν σημαίνει τίποτε, χωρίς την αποκάλυψη του Ιησού Χριστού. Είθε ο Θεός να μας δώσει πνεύμα σοφίας και αποκάλυψης σε επίγνωση του Χριστού (Εφεσίους 1:17-23). Τότε, η προσευχή και η ομολογία μας θα βασίζονται στην αποκάλυψη του Πνεύματος και της Αλήθειας, και όχι στη σάρκα και το αίμα, σε δεύτερης ή τρίτης γενιάς «γνώση» (Ματθαίος 16:17).
Η Εκκλησία δεν χτίζεται πάνω στον Πέτρο ατομικά, αλλά σε αυτούς στους οποίους έχει δοθεί αποκάλυψη. Ο Ιησούς χτίζει την Εκκλησία Του μέσω της αποκάλυψης σε άτομα, τους «οποιουσδήποτε». Ποιας αποκάλυψης; Της αποκάλυψης του εαυτού Του. Αυτή η αποκάλυψη είναι αρκετή για να μας εξασφαλίσει ως μέλη της Εκκλησίας που οικοδομεί ο Ιησούς. Όταν καταλάβουμε ότι η αποκάλυψη είναι το μόνο πράγμα που έχει σημασία, θα σταματήσουμε να προσπαθούμε να αναπτύξουμε την εκκλησία ή να αποκτήσουμε μέλη μέσω καλύτερου κηρύγματος, μουσικής ψυχαγωγίας, όμορφων εγκαταστάσεων, δημογραφικών μελετών και έξυπνων τεχνικών μάρκετινγκ. Αντίθετα, θα βασιστούμε απλώς στην αποκάλυψη και θα εμπιστευτούμε τον Πατέρα να αποκαλύψει τον Υιό μέσω του Πνεύματος που φέρνει φώτιση στην καρδιά μας. Είμαστε ο Ναός του Θεού, ένα κατοικητήριο για τον εαυτό Του, και αυτή η Εκκλησία μεγαλώνει ως ζωντανός οργανισμός (Εφεσίους 2:20-22).
Ο Ιησούς δεν χτίζει ένα δόγμα, ούτε ιδρύει ένα κίνημα. Η Εκκλησία δεν είναι δόγμα, αλλά ούτε και μη δόγμα. Δεν είναι καμπαναριό ή θεσμική εκκλησία, αλλά ούτε και κατ' οίκον εκκλησία. Με απλά λόγια, η Εκκλησία είναι ένας πνευματικός οίκος από ζωντανές πέτρες, αόρατος με γυμνό μάτι, αλλά καθαρά ορατός και γνωστός εν Πνεύματι. Δεν είναι οργάνωση, αλλά οργανισμός. Ποια είναι τα μέλη του; Αυτοί που έχουν την αποκάλυψη του Ιησού Χριστού. Πού βρίσκονται αυτά τα μέλη; Είναι διάσπαρτα σε όλες τις κατευθύνσεις, τόσο εντός όσο και εκτός της Οργανωμένης Θρησκείας.
Ο Κιθ Γκριν είπε κάποτε: «Το να πηγαίνεις στην εκκλησία, δεν σε κάνει περισσότερο Χριστιανό από όσο το να πηγαίνεις στα McDonald's σε κάνει χάμπουργκερ». Πόσο αληθινή έχει αποδειχτεί αυτή η δήλωση με τα χρόνια! Αλλά σπεύδουμε να πούμε ότι ούτε το να μετέχεις σε μια κατ' οίκον εκκλησία σε κάνει Χριστιανό. Ευχαριστούμε τον Θεό για τους αγίους που συναντώνται σε σπίτια και ανακαλύπτουν εκ νέου τι σημαίνει να συνέρχεσαι με απλότητα, χωρίς καμπαναριά, αμειβόμενους κληρικούς και ανθρώπινες παραδόσεις. Ωστόσο, ο Ιησούς δεν είπε, «Θα χτίσω την κατ' οίκον εκκλησία μου». Εφόσον η Εκκλησία αποτελείται από ανθρώπους που έχουν την αποκάλυψη του Ιησού Χριστού, το πώς ή το πού συναντώνται, έχει μικρή σημασία. Στην Ιερουσαλήμ ή σε αυτό το βουνό; «Ούτε σε τούτο το βουνό ούτε στα Iεροσόλυμα», λέει ο Κύριος (Ιωάννης 4:20-24). Το πού συγκεντρωνόμαστε δεν έχει σημασία για τον Κύριο, αλλά το ΓΙΑΤΙ είναι εξαιρετικά σημαντικό γι' Αυτόν. Αν οφείλεται στην αποκάλυψη του Ιησού Χριστού, θα προσκυνήσουμε με Πνεύμα και Αλήθεια, γιατί μας ενώνει η αποκάλυψη του Ιησού Χριστού. Γιατί; Γιατί η μαρτυρία μας είναι αλλόκοσμη, ιδιόμορφη, πνευματική. Είμαστε η καλεσμένη σύναξη, η Εκκλησία του Ιησού. Είμαστε ο ιδιαίτερος θησαυρός Του.
Αυτό που έχουμε, τόσο μέσα στην Οργανωμένη Θρησκεία όσο και μέσα στο «κίνημα» της κατ' οίκον εκκλησίας, είναι ένα μείγμα ανθρώπων. Μερικοί από αυτούς έχουν την αποκάλυψη του Ιησού Χριστού, και άλλοι όχι. Επιβεβαιώνουμε ότι αυτή η αποκάλυψη είναι αρκετή για την ύπαρξη της Εκκλησίας, ανεξάρτητα από την εξωτερική εμφάνιση. Όπου υπάρχει αυτή η αποκάλυψη, ΕΚΕΙ είναι το θεμέλιο της Εκκλησίας που χτίζει ο Ιησούς. Εφόσον είναι μια εσωτερική αποκάλυψη, μια πνευματική θεώρηση και είσοδος σε αυτή, δεν μπορούμε να κατατάξουμε τους πάντες ως Εκκλησία απλώς και μόνο επειδή βρίσκονται μέσα σε ένα σύστημα Οργανωμένης Θρησκείας ή ακόμα και αν έχουν βγει από ένα τέτοιο σύστημα. Ούτε μπορούμε να τους συμπεριλάβουμε ή να τους αποκλείσουμε λόγω του πού ή πώς συναθροίζονται. Η σύναξη είναι μόνο ένα μικρό μέρος της συνολικής εικόνας. Το ερώτημα δεν είναι αν βρισκόμαστε μέσα ή έξω από ένα ανθρώπινο σύστημα, ή πώς συνερχόμαστε, ή σε ποιο δόγμα δίνουμε έμφαση. Το ερώτημα είναι, έχουμε δει τον Κύριο; Έχουμε την αποκάλυψη του Ιησού Χριστού; Μπορεί να έχουμε δίκιο στην εξωτερική εμφάνιση, αλλά να μην έχουμε εσωτερική αποκάλυψη. Επομένως, δεν θα εισέλθουν στη Βασιλεία του Θεού όλοι όσοι λένε, «Κύριε! Kύριε!» (Ματθαίος 7:21-23). Ομοίως, μπορεί να είμαστε "μη ορθοί" και επιθετικοί, εξωτερικά μιλώντας, δηλαδή σύμφωνα με αυτό που οι άνθρωποι εκτιμούν ως καλό, αποδεκτό, ηθικό και θρησκευτικό. Και όμως, η αποκάλυψη του Χριστού είναι αρκετή για να μας φέρει στη Βασιλεία με ή χωρίς την υποστήριξη και την έγκριση των ανθρώπων, ακόμη και των πιο πνευματικών και αγίων.
«Θα κτίσω την εκκλησία μου». Υποστηρίζουμε ότι η Εκκλησία υπάρχει εκεί όπου οι άνθρωποι έχουν την αποκάλυψη του Ιησού Χριστού: γιατί όταν αυτή η αποκάλυψη λάβει χώρα σε ένα πρόσωπο, ο Ιησούς Χριστός θα έχει την υπεροχή σε όλα (Κολοσσαείς 1:12-19). Δεν αρκεί να λέμε στους ανθρώπους: «Ο Ιησούς είναι η Κεφαλή της Εκκλησίας». Δεν μπορούμε να Τον κάνουμε Κεφαλή μόνον όταν συνερχόμαστε, και μετά να περιμένουμε από Αυτόν να παραμείνει στο παρασκήνιο στην προσωπική μας ζωή. Είτε είναι Κύριος ΠΑΝΤΩΝ, είτε δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ Κύριος. Όταν Τον δούμε να κάθεται στους ουρανούς, θα Του επιτρέψουμε με χαρά να είναι η Κεφαλή όλων των πραγμάτων, όχι μόνο στην Εκκλησία, αλλά στον γάμο, την οικογένεια και την εργασία μας. Θα δούμε αμέσως ότι η Εκκλησία δεν μας ανήκει. Θα διακρίνουμε ότι μέχρι τώρα θεωρούσαμε την «εκκλησία» ως κάτι που πρέπει να παρακολουθήσουμε, να οικοδομήσουμε ή να αναπτύξουμε. Γνωρίζοντας ότι η Εκκλησία δεν ανήκει σε εμάς, θα εγκαταλείψουμε τις αξιώσεις μας γι' αυτήν και θα αρχίσουμε να συνεργαζόμαστε με τον Κύριο (Α' Κορινθίους 3:9). Τότε, είναι φυσικό να εγκαταλείψουμε τους τίτλους και τις θέσεις μας, και απλώς να επικεντρωνόμαστε στη συνοικοδομή αλλήλων με αγάπη. Το να εγκαταλείψεις τον τίτλο και τη θέση σου μέσα σε μια ομάδα που δεν έχει αποκάλυψη του Χριστού, σημαίνει πρόκληση χάους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο άνθρωπος αισθάνεται την ανάγκη να έχει κάποια οργάνωση και καθιερωμένη ηγεσία μεταξύ των αγίων, διευθύνοντας το "καμπαναριό" σαν επιχείρηση με καταστατικά και κορυφαία οργανογράμματα, ανοίγοντας έναν μονόδρομο υποταγής σε κάποια γήινη κεφαλή – γιατί δεν υπάρχει όραση του Χριστού. Δεν χρειαζόμαστε περισσότερη οργάνωση ή εκπαίδευση της ηγεσίας. Χρειαζόμαστε μόνο περισσότερη αποκάλυψη, και κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να μας δώσει αποκάλυψη. Είναι δώρο του Θεού. Μόλις το αποκτήσουμε, με πολλή χαρά και ανακούφιση θα πάρουμε τη θέση μας κάτω από τη Μία Κεφαλή, επιτρέποντας στον Χριστό να έχει την υπεροχή. «Ποιμένας μου ο Κύριος, και δεν θα στερηθώ» (Ψαλμός 23:1).
Εφόσον η Εκκλησία είναι του Κυρίου, και κανενός ανθρώπου, και εφόσον είμαστε τα πρόβατα του ποιμνίου Του, και όχι ανθρώπου, θα σταματήσουμε να αναφερόμαστε στην «εκκλησία του ποιμένα τάδε» και στην «εκκλησία του αδελφού Ιωάννη». Ο ποιμένας δεν είναι η κεφαλή της Εκκλησίας. Αλλά τότε, ούτε ο δάσκαλος, ούτε ο ευαγγελιστής, ούτε ο προφήτης, ούτε ο απόστολος είναι. Οι απόστολοι δεν χτίζουν την Εκκλησία: ο Ιησούς χτίζει την Εκκλησία, γιατί είναι η Εκκλησία Του. Το μόνο που μπορεί να κάνει ο καθένας, είναι να συνεργαστεί μαζί Του. Οτιδήποτε γίνεται χωρίς Αυτόν θα καταρρεύσει, γιατί δεν υπάρχει άλλο θεμέλιο εκτός από αυτό που έχει τεθεί, και αυτό το θεμέλιο είναι ο ίδιος ο Χριστός (Α' Κορινθίους 3:11). Εάν το θεμέλιο είναι ελαττωματικό, δεν έχει σημασία πόσο όμορφη είναι η δομή. Οι απόστολοι και οι προφήτες θέτουν το θεμέλιο της Εκκλησίας, που είναι η αποκάλυψη του Ιησού Χριστού (Εφεσίους 2:20), μια αποκάλυψη που κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να δώσει! Το Πνεύμα του Ιησού πρέπει να αποκαλυφθεί σε εσάς (Γαλάτες 1:11-18). Τότε άλλοι θα χτίσουν πάνω σε αυτό το θεμέλιο, που είναι η προσωπική σας αποκάλυψη του Χριστού μέσα σας, και υμών εν Χριστώ. Κανείς, όμως, και ποτέ δεν μπορεί να διεκδικήσει την Εκκλησία, ή οποιαδήποτε συγκεκριμένη κοινωνία αδελφών, ως δική του. Η Εκκλησία δεν ανήκει σε κανένα θρησκευτικό αξίωμα, εκκλησιαστικό συμβούλιο, κύκλο πρεσβυτέρων, ιδρυτικό απόστολο ή μεμονωμένο ποιμένα. Τουλάχιστον, όχι η Εκκλησία που χτίζει ο Ιησούς.
Πώς γνωρίζουμε εάν ένα συγκεκριμένο έργο είναι πραγματικό οικοδόμημα του Θεού, μέρος της γνήσιας Εκκλησίας; Το μόνο που έχουμε να κάνουμε, είναι να δούμε ποιος έχει εκεί την πρώτη θέση. Εάν ένας απόστολος ή ποιμένας θεωρείται πνευματική κεφαλή, τότε ο Χριστός δεν έχει την υπεροχή (Γ' Ιωάννη 9). Αν είναι επικεφαλής οι εκλεγμένοι πρεσβύτεροι, τότε δεν έχει την πρωτοκαθεδρία ο Χριστός. Μπορεί να αναγνωρίζουμε στα λόγια ότι είναι η Εκκλησία Του, αλλά χωρίς αποκάλυψη, αυτά είναι κενά λόγια. Όταν έρθει η στιγμή της αλήθειας, ο άνθρωπος θα κρατάει πάντα τον έλεγχο, δείχνοντας ότι ο Χριστός δεν έχει την υπεροχή εκεί, και μάλιστα, πιθανότατα δεν την είχε ποτέ εξαρχής.
Πώς λοιπόν ξέρουμε ποιος έχει την υπεροχή; Χρειάζεται μόνο να δούμε ποιος παίρνει τα εύσημα για το έργο. Οι άνθρωποι μιλούν γι' «αυτό το μεγάλο δόγμα» και τη δόξα στα έργα των χεριών τους. Φυσικά, με τα χείλη τους πλησιάζουν τον Θεό, αλλά η καρδιά τους είναι μακριά από Αυτόν. Προσπαθούν μόνο να χτίσουν ένα όνομα για τον εαυτό τους και να φτάσουν στους ουρανούς. Το τελικό αποτέλεσμα είναι σύγχυση και μάταιες φλυαρίες (Γένεση 11:1-9). Δεν συνεργάζονται με τον Χριστό στο χτίσιμο της Εκκλησίας Του, ζητούν από τον Χριστό να συνεργαστεί μαζί τους στο χτίσιμο της εκκλησίας ΤΟΥΣ. «Έχουμε κάνει πολλά θαυμαστά έργα στο Όνομά Σου! Δες, πόσο θαυμάσιες πέτρες και πόσο θαυμάσια οικοδομήματα! (Μάρκος 13:1)». Και σίγουρα, έχουν επιτευχθεί σπουδαία πράγματα, όσον αφορά στην οργάνωση, τον πλούτο, την περιουσία και τους αριθμούς. «Αλλά ο Ιησούς τους είπε: Eσείς είστε που δικαιώνετε τον εαυτό σας μπροστά στους ανθρώπους· ο Θεός, όμως, γνωρίζει τις καρδιές σας· επειδή, εκείνο που είναι υψηλό ανάμεσα στους ανθρώπους, είναι βδέλυγμα μπροστά στον Θεό» (Λουκάς 16:15). Εάν ο Ιησούς χτίζει την Εκκλησία Του ως δική Του ιδιοκτησία, τότε δεν μπορούμε να πάρουμε εμείς τα εύσημα γι' αυτό. Μπορούμε μόνο να θαυμάσουμε αυτό που κάνει και να σκύψουμε το κεφάλι μας με ταπεινή ευγνωμοσύνη που μας επέτρεψε να γίνουμε μέρος του.
Τι θα κάνουμε για την Οργανωμένη Θρησκεία; Τι θα κάνουμε με αυτούς που διεκδικούν την Εκκλησία ως δική τους, που σκοπεύουν να χτίσουν ένα όνομα για τον εαυτό τους; Τι θα κάνουμε για το ψεύτικο θρησκευτικό σύστημα; Δεν θα κάνουμε απολύτως τίποτα. Διότι, εκείνες οι δομές που δεν χτίζονται πάνω στο θεμέλιο του Ιησού Χριστού, θα πέσουν από μόνες τους (Α' Κορινθίους 3:12-17, Ματθαίος 7:24-27). Πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά; Το μόνο ασφαλές μέρος είναι μέσα στην Εκκλησία που ο Ιησούς χτίζει. Επιπλέον, αν προσπαθήσουμε να κατεδαφίσουμε το τεράστιο είδωλο της Οργανωμένης Θρησκείας, μπορεί κάλλιστα να συντρίψουμε τον εαυτό μας και άλλους στην προσπάθεια.
Τι είναι το Πνεύμα του Αντίχριστου; Είναι αυτό το θρησκευτικό πνεύμα που κάνει πόλεμο εναντίον του Ιησού και της Εκκλησίας που Αυτός χτίζει. Το Πνεύμα του Αντίχριστου έχει ήδη βγει στον κόσμο (Α' Ιωάννη 2:18) και έχει σπείρει ζιζάνια ανάμεσα στο σιτάρι. Πράγματι, στις έσχατες ημέρες το Πνεύμα του Αντίχριστου θα κυριαρχήσει και θα κυβερνήσει το παγκόσμιο σύστημα, επιχειρώντας να εξαλείψει την αληθινή Εκκλησία. Εξωτερικά μιλώντας, φαίνεται να πετυχαίνει. Ωστόσο, η Εκκλησία που χτίζει ο Ιησούς δεν μπορεί να υπερνικηθεί από τις πύλες της κόλασης. Εφόσον είναι χτισμένη πάνω στην αποκάλυψη του Ιησού Χριστού, τίποτε δεν μπορεί να τη σταματήσει. Γιατί; Ένας νοήμων άνθρωπος δεν θα πεθάνει για μια παράδοση ή ένα δόγμα. Αλλά θα δώσει ευχαρίστως τη ζωή του για την αποκάλυψη του Ιησού Χριστού. Δεν μπορεί να "γίνει απειθής στην ουράνια οπτασία" (Πράξεις 20:24· 26:19). Βρήκε τη Ζωή του (τον Χριστό), παραδίνοντας τη δική του ζωή.
Ναι, αυτό το παγκόσμιο σύστημα, συμπεριλαμβανομένων των θρησκευτικών συστημάτων του ανθρώπου, παρέρχεται: μη κάνετε λάθος (Α' Ιωάννη 2:15-17). Τα έθνη θα κριθούν και θα περάσουν μέσα από τη φωτιά (Ψαλμός 2). Η γη θα αποσυντεθεί και τελικά θα διαλυθεί εντελώς, καταναλωμένη στη φωτιά. Οι ουρανοί, καθώς θα φλέγονται, θα διαλυθούν, και τα στοιχεία, ενώ θα καίγονται, θα χωνευτούν (Β' Πέτρου 3:7-14). Τα εξωτερικά πράγματα ξεθωριάζουν, χάνονται, εξελίσσονται προς τα κάτω σε μια κατάσταση εντροπίας. Κοίταξε γύρω σου, άγιε του Θεού. Βλέπεις το καμπαναριό; Δεν θα μείνει για πολύ. Βλέπεις τον καθεδρικό ναό; Θα εξαφανιστεί κι αυτός. Βλέπεις τους ωκεανούς; Μια μέρα δεν θα υπάρχουν πια. Κοίταξε τα βουνά - όλα θα αφαιρεθούν. Βλέπεις τις πόλεις; Θα καταστραφούν. Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν.
Τι θέλω να πω; Απλώς αυτό: η Εκκλησία που χτίζει ο Ιησούς θα είναι το μόνο πράγμα που θα απομείνει. Το ορατό θα κάνει χώρο για το αόρατο, το πρόσκαιρο θα δώσει τη θέση του στο αιώνιο, το θνητό θα φορέσει την αθανασία (Α' Κορινθίους 15). Νέοι ουρανοί και νέα γη θα γίνουν, και η Νέα Ιερουσαλήμ, η Νύμφη του Χριστού, η Εκκλησία, θα ολοκληρωθεί (Αποκάλυψη 21). Είμαστε αυτό το Κτίριο του Θεού, που χτίστηκε πάνω στο αποκαλυπτικό θεμέλιο του Ιησού που έθεσαν οι απόστολοι και οι προφήτες, με τον ίδιο τον Ιησού Χριστό να είναι ο ακρογωνιαίος λίθος (Εφεσίους 2:20). Είμαστε ο Ναός του Θεού, επομένως δεν χρειαζόμαστε επίγειο ναό, δεν αναζητούμε επίγειο βασίλειο και δεν περιμένουμε επίγεια ανταμοιβή (Α' Κορινθίους 3:16,17). Αναζητούμε μια Πόλη της οποίας Τεχνίτης και Δημιουργός είναι ο Θεός, και αυτή η Πόλη είμαστε εμείς (Εβραίους 11:10). Ο Ιησούς χτίζει την Εκκλησία Του!
— Chip Brogden
Διαβάστε ακόμη:
Μια βολική λατρεία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια με προσβλητικό ή υβριστικό περιεχόμενο δεν θα δημοσιεύονται.